Preview: Panasonic Lumix DMC-GF1

Nog geen jaar na de introductie van de Micro Four Thirds-standaard heeft Panasonic zijn derde camera in dit hybridesysteem klaar. Wij konden al aan de slag met een preproductiemodel.

Zoals alle Micro Four Thirds-camera’s (MFT) bevat de GF1 een beeldsensor die even groot is als die in de digitale reflexcamera’s van het Four Thirds-systeem. Hij bevat echter geen spiegel of optische zoeker: om je onderwerp in beeld te nemen, gebruik je net zoals op een compactcamera het lcd-schermpje. Maar net als een reflexcamera heeft de GF1 verwisselbare lenzen. Dergelijke camera’s moeten kopers overtuigen die wel de kwaliteit en de veelzijdigheid van een reflexcamera wensen, maar zonder de complexiteit en het gewicht van zo’n camera.

De eerste twee MFT-camera’s van Panasonic, de G1 en de GH1, leken qua design nog sterk op een reflex- of bridgecamera. Met de GF1 sloeg Panasonic een heel andere weg in; de camera lijkt op een forse compactcamera (19 x 71 x 36 mm) met een gewicht dat heel wat lager ligt dan dat van een reflexcamera (285 gram zonder lens). Waar Olympus zijn eerste MFT-camera - de E-P1 - een retrojasje aanpaste, koos Panasonic voor een moderne vormgeving met vier kleurversies: zilver, zwart, wit en rood.

Net als de G1 kreeg de GF1 een 12-megapixelsensor. In tegenstelling tot de G1 kan hij wel video opnemen, zij het niet in ‘Full HD’ (1080p) zoals de GH1, maar in de ‘gewone’ HD-resolutie van 720p. Bovenop de camera staat een Record-knop waarmee je de videofunctie meteen start, zonder dat je in het menu moet duiken zoals bij sommige andere camera’s. Bij het fotograferen en filmen kan je één van de negen film modes gebruiken om kleurverzadiging, contrast en scherpte van de opname te beïnvloeden.