Toen ik op 8 september 2014 de 42 MP Sony A7R II aanschafte, zette Sony een nieuwe standaard voor full-frame camera’s met hoge resolutie. Later volgde de A7R III, die dezelfde 42 MP-beeldsensor gebruikte. Daarna verschenen de A7R IV en A7R V, beide uitgerust met een 61 MP-sensor. Het was dan ook logisch dat Sony voor de A7R VI opnieuw een stap vooruit zou zetten. We brachten eerder al uitgebreid verslag uit van de officiële aankondiging van de A7R VI.

De R in de Alpha R-serie staat voor Resolution. Deze camera’s zijn ontworpen voor fotografen die de hoogst mogelijke beeldkwaliteit en maximale detailweergave eisen. De nieuwste telg beschikt over een resolutie van 66,8 megapixels (9504 × 6336 pixels).

Het hart van de A7R VI wordt gevormd door een volledig nieuwe 66,8 MP gestapelde CMOS-sensor. In tegenstelling tot de sensor van Sony’s professionele vlaggenschip, de A1 II en de eerste A1, bestaat de tweede laag van deze beeldsensor niet uit geïntegreerd DRAM-geheugen dat de beelddata tijdelijk buffert. Sony spreekt hier over een verwerkingslaag, die de gegevensverwerking versnelt zonder gebruik te maken van een aparte DRAM-buffer.

Daardoor leest de A7R VI de sensor iets langzamer uit dan de A1 II. De readout-snelheid bedraagt ongeveer 14 tot 18 milliseconden, terwijl de A1 II dit in minder dan 4 milliseconden doet. Vergeleken met de A7R V is dit echter een enorme vooruitgang: die had een uitleestijd van ongeveer 100 milliseconden. Wat deze verschillen in de praktijk betekenen, onder meer voor rolling shutter, burstfotografie en videoprestaties, bespreek ik later uitgebreid in deze review.

Ontdek de Sony A7R VI bij Grobet, Cameranu of Kamera Express.

De Sony A7R VI is niet goedkoop

De Sony A7R V had een introductieprijs van 4.499 euro. Met een adviesprijs van 5.099 euro is de nieuwe A7R VI 600 euro duurder. Dat is een stevige prijsstijging, maar de camera blijft nog altijd 2.400 euro goedkoper dan Sony’s vlaggenschip, de A1 II, die een adviesprijs heeft van 7.499 euro.

De ergonomie

Waar de originele Sony A7R met zijn 36 MP-sensor vooral indruk maakte door zijn compacte formaat, voelde die eerste generatie nog wat plastiekerig aan. De Sony A7R VI is daarentegen een volwaardige professionele camera. De behuizing voelt bijzonder stevig aan en volgt de nieuwste designtaal van de Alpha-serie.

Een van de grootste verbeteringen is de diepere handgreep. Die biedt merkbaar meer comfort, zeker voor fotografen met grotere handen of wanneer je langere tijd met zwaardere objectieven werkt. Gelukkig heeft Sony ervoor gekozen de body niet onnodig groot te maken. Wie toch extra grip en een langere batterijduur wenst, kan nog altijd kiezen voor een optionele batterijgreep.

Nieuw zijn ook de verlichte knoppen, die met een knop bovenop de body kunnen worden geactiveerd. Vooral bij fotografie in donkere omstandigheden kan dit handig zijn. Persoonlijk beschouw ik het echter eerder als een leuke extra dan als een noodzakelijke functie. Wie zijn camera goed kent, weet de belangrijkste knoppen immers vrijwel blindelings te vinden.

Niet alle bedieningselementen van de Sony A1 II zijn echter overgenomen. Zo ontbreekt de C5 (Custom 5)-knop op de voorzijde van de camera. Op de A1 II gebruik je die bijvoorbeeld om onmiddellijk over te schakelen naar 30 beelden per seconde. Ook het aparte opnamemoduswiel zoals op de A1 en de A9 reeks, waarmee je snel wisselt tussen Single Shot, Continuous Shooting en Bracketing, is niet aanwezig. Bij de A7R VI moet je deze functies via een programmeerbare knop of het menu oproepen. Persoonlijk ervaar ik dat niet als een nadeel, omdat een goed ingestelde customknop vaak zelfs sneller werkt. Wel is er iets nieuws bijgekomen op het programmawiel: de oude MR3-positie heeft plaatsgemaakt voor een “*”-stand, waarmee je in totaal 30 volledig aanpasbare geheugenstanden kunt oproepen, 10 elk voor stilstaand beeld, video en S&Q.

Aan de zijkant heeft Sony de verouderde Micro-USB Multi Terminal volledig geschrapt. In de plaats krijg je twee USB-C-poorten. De bovenste ondersteunt een snelheid tot 10 Gbps en is bedoeld voor snelle gegevensoverdracht en tethered fotografie. De onderste werkt op USB 2.0-snelheid (480 Mbps) en is voornamelijk bedoeld voor stroomvoorziening via een netadapter of een USB-powerbank. Gebruik je een oudere afstandsbediening of flitstrigger die via de Micro-USB-aansluiting werkt, dan zul je daarvoor een alternatief moeten zoeken.

Ook de batterij is vernieuwd. De NP-SA100 biedt een hogere capaciteit, wat nodig is om de krachtigere beeldprocessor en de hogere rekenprestaties van de camera van voldoende energie te voorzien. Volgens de CIPA-norm zijn nu tot 710 opnames via de elektronische zoeker mogelijk, een verbetering van ongeveer 27% ten opzichte van de vorige generatie. Een aangename verrassing is dat Sony standaard een dubbele batterijlader meelevert. Minder goed nieuws is dat de batterijen van eerdere Alpha-modellen niet compatibel zijn met de A7R VI.

Bijna alles is volledig naar wens in te stellen

Een van de grootste sterktes van Sony Alpha-camera’s is zonder twijfel de uitgebreide personaliseerbaarheid. Vrijwel elke fotograaf werkt anders, en Sony laat je de camera dan ook volledig afstemmen op je eigen manier van fotograferen. Niet alleen de programmeerbare knoppen, maar ook het Fn-menu, My Menu en zelfs complete camerapresets zijn vrij configureerbaar.

Persoonlijk vind ik dat de standaard fabrieksinstellingen van de Alpha-camera’s veel beter kunnen. Sony zou er goed aan doen om bij de eerste ingebruikname een configuratiewizard te voorzien die vraagt welk type fotografie je voornamelijk beoefent. Op basis van die keuze zou de camera automatisch een passende startconfiguratie kunnen laden. De ideale instellingen voor een sportfotograaf verschillen immers aanzienlijk van die van een portret-, landschaps- of natuurfotograaf. Door de camera vanaf het eerste gebruik af te stemmen op het beoogde gebruik, krijgt de fotograaf meteen een logische basisconfiguratie die later uiteraard nog volledig naar eigen wens kan worden aangepast. Het zou de gebruikservaring verbeteren en de leercurve voor nieuwe gebruikers aanzienlijk verkleinen.

Vergeleken met de oudere Alpha-generaties, zoals de Sony A7R III, is de menustructuur een enorme stap vooruit. Toch blijft het aantal instellingen indrukwekkend groot. Gelukkig kun je in My Menu al je meest gebruikte functies verzamelen, zodat je niet telkens door tientallen menu’s hoeft te bladeren.

Nieuw op de A7R VI is dat je een naam kunt geven aan een opgeslagen preset. Zo kun je bijvoorbeeld een combinatie van 1/250 s, f/9, ISO 100, AF-C, een witbalans van 5600 K en onderwerpdetectie voor mensen opslaan onder de naam “Stportret”. Via een programmeerbare knop of het menu schakel je vervolgens razendsnel tussen verschillende presets, zonder alle instellingen afzonderlijk te moeten aanpassen.

Het kost even tijd om alles naar je eigen voorkeur in te richten, maar die investering betaalt zich snel terug. Bovendien kun je een back-up van alle camera-instellingen maken en opslaan op een geheugenkaart of synchroniseren met een iPhone of Android-smartphone via de Creators’ App. Zo zet je jouw persoonlijke configuratie in enkele minuten terug of kopieer je ze eenvoudig naar een tweede camera.

Een vernieuwde zoeker en hetzelfde lcd-scherm als zijn voorganger

Op het vlak van de resolutie heeft Sony niets gewijzigd ten opzichte van de A7R V: de A7R VI beschikt opnieuw over een elektronische zoeker (EVF) met 9,44 miljoen beeldpunten en een vergroting van 0,9x, die een uitzonderlijk scherp en gedetailleerd beeld levert. Het onderliggende paneel is echter wel nieuw. Het is tot drie keer helderder dan dat van de A7R V en biedt een breder kleurengamma, waardoor het als eerste Sony-zoeker geschikt is om HDR-beelden te previewen, zelfs bij de maximale refresh rate van 120 fps en de hoogste kwaliteitsinstelling. Dankzij de veel snellere sensoruitlezing is fotograferen met de elektronische sluiter bovendien volledig blackoutvrij. Dat betekent dat het zoekerbeeld tijdens een reeks opnames zichtbaar blijft, waardoor je bewegende onderwerpen veel gemakkelijker kunt blijven volgen.

Ook het 3,2-inch lcd-scherm is ongewijzigd gebleven. Het heeft een resolutie van 2,1 miljoen beeldpunten en maakt gebruik van Sony’s slimme vierassige kantelmechanisme. Hierdoor combineert het de voordelen van een traditioneel kantelbaar scherm met die van een volledig uitklapbaar vari-angle-scherm. Je kunt het scherm zowel snel omhoog of omlaag kantelen voor fotografie vanuit hoge of lage standpunten als volledig naar voren draaien voor video-opnames of selfies.

Tijdens mijn test van de Sony A1 II, die over hetzelfde scherm beschikt, vond ik dit een van de prettigste schermconstructies die momenteel verkrijgbaar zijn. Het biedt veel flexibiliteit zonder de nadelen van een klassiek volledig draaibaar scherm, dat bij fotografie vaak wat trager in gebruik is.

Een kleine, maar voor mij bijzonder welkome verbetering is dat je op de A7R VI eindelijk de waterpas en het histogram gelijktijdig in beeld kunt weergeven. Dat lijkt misschien een detail, maar tijdens het fotograferen is het bijzonder praktisch. Op mijn A1 ontbreekt deze mogelijkheid, en dat is een van die kleine beperkingen waarvan je pas merkt hoe handig ze zijn zodra ze worden opgelost.

Ook 30 beelden per seconde

Ondanks zijn indrukwekkende resolutie is de Sony A7R VI verrassend snel. Net als de Sony A1 II kan de camera met de elektronische sluiter continu fotograferen aan 30 beelden per seconde, zelfs in RAW-formaat. Dat is een uitzonderlijke prestatie voor een camera met een beeldsensor van bijna 67 megapixel!

Om die snelheid optimaal te benutten zijn (dure) CFexpress Type A-geheugenkaarten vrijwel onmisbaar. Dankzij hun hoge schrijfsnelheid kan de buffer sneller worden leeggemaakt, waardoor je langer aan de maximale opnamesnelheid kunt blijven fotograferen. Bij Lossless Compressed RAW is de buffer goed voor ongeveer 70 opnames aan 30 beelden per seconde. Zodra de buffer vol raakt, zal de burstsnelheid geleidelijk afnemen totdat er opnieuw voldoende ruimte beschikbaar is. Net als bij de A7R V beschikt de camera over twee kaartsleuven die allebei zowel CFexpress Type A- als UHS-II SD-kaarten accepteren, zodat je zelf kunt kiezen tussen snelheid en flexibiliteit, of beide combineert voor een back-up tijdens het fotograferen.

Wat me wel opviel, is dat Capture One Pro momenteel enkel lossless compressie (compressie zonder kwaliteitsverlies) ondersteunt voor de RAW-bestanden. Daardoor nemen de bestanden nog steeds ongeveer 90 MB per foto in beslag. Hoewel dat een stuk kleiner is dan ongecomprimeerde RAW-bestanden, loopt de benodigde opslagruimte tijdens grote fotosessies toch snel op. Zonder deze compressie zouden de bestanden immers al gauw ongeveer 160 MB per opname bedragen.

Een belangrijk verschil met de A1 II is de bitdiepte van de RAW-bestanden. Waar de A1 II tijdens een burst van 30 beelden per seconde overschakelt naar 12-bit RAW, blijft de A7R VI de beelden opslaan in 14-bit RAW. Dat levert een grotere tonale nauwkeurigheid en meer speelruimte op tijdens de nabewerking, vooral in situaties met een hoog dynamisch bereik.

Wie liever met de mechanische sluiter fotografeert, haalt een maximale snelheid van 10 beelden per seconde. Dat is een normale beperking van een fysieke sluiterconstructie en voor de meeste fotografische toepassingen ruim voldoende. Alleen fotografen die zich toeleggen op snelle sport- of actiefotografie zullen in de praktijk echt voordeel halen uit de hogere snelheid van de elektronische sluiter. Die is bij de A7R VI beperkt tot 1/8000 seconde, terwijl je met de A1 (II) tot 1/32.000 seconde (en op de A9 III in AF-S tot 1/80.000) kunt gaan. In de praktijk beschouw ik dit echter niet als een wezenlijk nadeel, aangezien sluitertijden van 1/8000 seconde voor de overgrote meerderheid van de fotografische situaties volstaan.

Een waanzinnig goede beeldsensor

Het hart van de Sony A7R VI is een volledig nieuwe 66,8 MP Exmor RS gestapelde CMOS-sensor, gecombineerd met Sony’s nieuwste AI-verwerkingseenheid. Die combinatie zorgt niet alleen voor een indrukwekkende beeldkwaliteit, maar ook voor een autofocus die tot de beste op de markt behoort. Ik was behoorlijk onder de indruk van de herkenning van insecten. Tijdens een praktijktest fotografeerde ik een hommel op een zonnebloem. De camera herkende het insect vrijwel onmiddellijk en wist de autofocus betrouwbaar op het juiste onderwerp te houden. Ik fotografeerde met 1/2500 seconde, f/2.0 en ISO 100, waarbij de scherpte precies lag waar ze moest liggen. Zeker bij een beperkte scherptediepte is dat een goede demonstratie van hoe effectief de combinatie van onderwerpdetectie en AF in de praktijk werkt.

De autofocus voert tot 60 AF/AE-berekeningen per seconde uit. Dat is de helft van wat de Sony A1 (II) haalt, maar voor de doelgroep van deze camera is dat meer dan voldoende. In plaats van de absolute hoogste snelheid na te streven, heeft Sony ervoor gekozen om de sensor te optimaliseren voor een maximaal dynamisch bereik. De camera combineert daarbij de output van twee verschillende conversieversterkingen (dual conversion gain), waardoor zowel de stand met de laagste ruis als die met de hoogste capaciteit wordt benut. Het resultaat is een uitzonderlijk groot dynamisch bereik, zeker voor een camera met bijna 67 megapixel. Fotografeer je liever meteen in JPEG, dan profiteer je van een verbeterde Dynamic Range Optimizer: die biedt nu 8 niveaus om schaduwen op te lichten, tegenover 5 bij de A7R V.

Met een sensoruitlezing van ongeveer 14 tot 18 milliseconden behoort de A7R VI niet tot de snelste camera’s op de markt. Voor heel snelle sportfotografie blijven de Sony A1 II en vooral de Sony A9 III nog steeds de betere keuze. Dat betekent echter niet dat de A7R VI ongeschikt is voor actie. Voor de meeste situaties presteert hij uitstekend, al is de kans op rolling shutter bij heel snelle bewegingen groter.

Dat ik in dit artikel ’trager’ gebruik tijdens het uitlezen van de sensor klinkt wellicht wat negatief, maar is het absoluut niet: voor een gigantische resolutie van bijna 67 megapixel is de uitleessnelheid indrukwekkend. Naar mijn gevoel is de A7R VI dan ook in de eerste plaats gericht op natuur-, portret-, fashion-, landschaps-, architectuur- en huwelijksfotografen die de allerhoogste beeldkwaliteit nastreven. De beeldkwaliteit is van een dermate hoog niveau dat de A7R VI sommige mediumformaatcamera’s kan evenaren en op bepaalde vlakken zelfs kan overtreffen. Dat maakt de camera bijzonder interessant voor fotografen die maximale resolutie en detailweergave zoeken, maar tegelijk willen profiteren van het veel compactere systeem, de extreem snelle autofocus en de veelzijdigheid van een full-frame camera.

Hoge resolutie vraagt om goede objectieven

Een sensor met bijna 67 megapixel legt werkelijk alles vast, inclusief de beperkingen van minder scherpe objectieven. Niet elke lens kan dit detailniveau volledig benutten. Wie het maximale uit deze camera wil halen, kiest daarom best voor hoogwaardige objectieven, zoals Sony’s recente G Master-lenzen. Ook verschillende third-party fabrikanten bieden uitstekende alternatieven, al ondersteunen die niet de maximale burstsnelheid van 30 beelden per seconde.

Een hoge resolutie heeft nog een ander gevolg: doordat de pixels kleiner zijn, wordt ook de kleinste beweging sneller zichtbaar. Bewegingsonscherpte die op een 24 MP-camera nauwelijks opvalt, kan op een 67 MP-sensor zichtbaar zijn. Een correcte sluitertijd en een stabiele houding worden dus nog belangrijker. Gelukkig beschikt de A7R VI over een uitstekende ingebouwde beeldstabilisatie. Het 5-assige systeem compenseert tot 8,5 stops in het midden van het beeld en tot 7,0 stops aan de randen, tegenover 8 stops bij de A7R V, en ook de rolcompensatie is verdubbeld. Samen met Dynamic Active Mode levert dat bijzonder goede resultaten.

Voor deze test vroeg ik Sony Benelux de uitstekende Sony FE 28-70mm f/2 GM ter beschikking te stellen. Daarnaast heb ik de camera ook uitgebreid getest met de Sony FE 70-200mm f/2.8 GM OSS II en verschillende third-partyobjectieven, waaronder de Tamron 35-150mm f/2-2.8 Di III VXD en de Viltrox AF 14mm f/4.0 Air.

Autofocus behoort tot de absolute top

De nieuwe AI-verwerkingseenheid maakt een duidelijk verschil. Zelfs in moeilijke lichtomstandigheden stelt de camera razendsnel scherp en blijft hij hardnekkig aan het onderwerp vasthouden.

Sony biedt verschillende herkenningsmodi, waaronder mens, dier, vogel, insect, auto, trein en vliegtuig. De Auto-stand bepaalt zelf om welk type onderwerp het gaat in plaats van dat je dit vooraf instelt, een functie die haar debuut maakte op de Sony A9 III. Hoewel de camera zo automatisch kan herkennen wat zich in beeld bevindt, raad ik toch aan om vooraf het juiste onderwerp te selecteren. Dat werkt in de praktijk nog net iets sneller en betrouwbaarder.

Zelf fotografeer ik dagelijks met de Sony A1, die geen aparte AI-chip heeft maar nog steeds over een uitstekende autofocus beschikt. Toch merkte ik onmiddellijk dat de A7R VI sneller het oog van een persoon detecteert. Zodra iemand zijn gezicht naar de camera draait, wordt het oog vrijwel onmiddellijk herkend en gevolgd.

De autofocus bestrijkt bovendien maar liefst 94% van het beeldvlak en maakt gebruik van 759 fasedetectiepunten. Daardoor kun je vrijwel overal in het beeld nauwkeurig scherpstellen, zonder het onderwerp eerst naar het midden te moeten brengen. Ook de flexibiliteit van het scherpstelgebied is indrukwekkend. Naast de klassieke formaten XS, S, M, L en XL kun je zelf de afmetingen van het AF-gebied bepalen. Bovendien kun je een specifiek verticaal autofocusgebied instellen dat automatisch meedraait wanneer je de camera naar de verticale stand roteert.

Een tip die ik elke beginnende fotograaf meegeef, is om de verschillende scherpstelgebieden correct te leren gebruiken. Zit er bijvoorbeeld een vogeltje in het midden van het beeld en beslaat het slechts een klein deel van het kader, dan is het logisch om een kleiner scherpstelgebied te kiezen. Zo voorkom je dat de autofocus zich laat afleiden door de achtergrond of andere elementen in beeld, waardoor de kans op een perfect scherp onderwerp aanzienlijk groter wordt.

Praktijktest: TFP-modellenshoot met Lina

Voor een praktijktest vroeg ik Miss Brussel 2026, Lina Zaoudi (Instagram), om een korte TFP-shoot in Brussel. Ik beperkte mezelf bewust tot twee objectieven: de Sony GM 28-70mm f/2 en de Sony GM2 70-200mm f/2.8. Samen vormen ze een combinatie waarmee je vrijwel elke situatie aankunt.

Het eerste wat opviel, was hoe feilloos de oogdetectie werkte. Onder alle omstandigheden werd Lina’s oog onmiddellijk herkend en gevolgd. Dat geeft enorm veel vertrouwen tijdens het fotograferen, omdat je weet dat alle beelden perfect scherp zullen zijn, uiteraard op voorwaarde dat je sluitertijd voldoende kort is om beweging te bevriezen.

Ik liet Lina ook recht naar mij toe wandelen, een situatie die voor veel autofocussystemen nog altijd uitdagend is. Ook hier stelde de A7R VI niet teleur: tijdens de volledige reeks miste de camera geen enkele keer de focus. Dat is des te indrukwekkender wanneer je bedenkt dat de eerste A7R-camera die ik gebruikte, de A7R II, precies tien jaar geleden op de markt kwam als een van de eerste Sony-camera’s met oogdetectie in AF-C. Destijds kon de autofocus nog regelmatig verspringen, terwijl de A7R VI onder vergelijkbare omstandigheden een indrukwekkende consistentie laat zien.

Bijzonder indrukwekkend vond ik hoe snel de camera reageerde wanneer Lina haar ogen even afwendde of gedeeltelijk achter haar haren verdwenen. Zodra haar ogen opnieuw, al was het maar gedeeltelijk, zichtbaar waren, werden ze vrijwel onmiddellijk opnieuw herkend en gevolgd. Hier bewijst de geïntegreerde AI-processor duidelijk zijn meerwaarde.

Correcte huidskleuren

De Sony A7R VI beschikt over een uitstekende automatische witbalans en levert natuurgetrouwe kleuren. Waar Sony in het verleden soms kritiek kreeg op de weergave van huidskleuren, behoren die problemen met de nieuwste generatie camera’s definitief tot het verleden. De huidtinten ogen nu zeer realistisch en consistent.

Wie toch een persoonlijke voorkeur heeft, kan in het witbalansmenu de kleurweergave verder verfijnen. Dat is bijvoorbeeld handig wanneer je ND-filters gebruikt die een ongewenste kleurzweem veroorzaken, zoals een groene of magenta tint. Door de witbalans subtiel aan te passen, kun je die afwijking eenvoudig corrigeren zonder extra nabewerking.

Gary Numan op de Lokerse Feesten en zaal Paradiso Amsterdam

Sinds 2018 leg ik wereldartiest Gary Numan vast op camera. Mijn foto’s van zijn live concerten verschenen intussen op cd’s, lp’s, dvd’s en Blu-rays. De eerste concerten fotografeerde ik nog met de Sony A7R II, daarna met de A7R III. Toen de Sony A1 verscheen, werd die meteen mijn vaste camera voor concertfotografie. Ik was dan ook bijzonder benieuwd hoe de Sony A7R VI het in deze uitdagende omstandigheden zou doen. Ook hier stelde de camera niet teleur, al is er wel een belangrijke kanttekening.

Een concert fotograferen is technisch gezien op zich niet zo moeilijk. De echte uitdaging zit in het licht. Bij mooi, constant podiumlicht zal vrijwel elke moderne camera (of zelfs een smartphone) probleemloos scherpstellen. Tijdens een Gary Numan-concert is het licht echter allesbehalve voorspelbaar. Vooral de snelle overgangen van bijna volledige duisternis naar fel licht vormen een serieuze test voor het autofocussysteem.

Wanneer het licht plots uitvalt, is het volkomen normaal dat een camera tijdelijk zijn focus verliest. Net daar blinkt de A7R VI uit. Dankzij de nieuwe AI-processor vindt de autofocus vrijwel onmiddellijk opnieuw het gekozen onderwerp zodra er weer voldoende licht is. Een collega-fotograaf die naast mij stond, zei zelfs lachend: “Numan, blijf eens stilstaan, ik krijg geen focus.” Dat probleem had ik met de A7R VI nauwelijks. Ook fotograferen in sterk tegenlicht vormde geen enkel probleem.

Waar de Sony A1 dankzij zijn extreem snelle stacked sensor voor 90% probleemloos met de elektronische sluiter kan worden gebruikt, ligt dat bij de A7R VI iets anders. De camera beschikt wel over een uitstekende flikkerdetectie (Anti-flicker-Tv-scan), waarbij je kan scannen naar de ideale sluitertijd (bijvoorbeeld naar 1/202,5 seconde). In sommige situaties is dat echter nog onvoldoende om banding volledig te voorkomen of krijg je bewegingsonscherpte wanneer een artiest zich snel beweegt.

Tijdens de Lokerse Feesten, waar enorme LED-wanden worden gebruikt, koos ik daarom bewust voor de mechanische sluiter. Daarmee verdwenen de bandingproblemen volledig en kon ik zonder zorgen blijven fotograferen. De A7R VI is dus zeker geschikt voor concertfotografie, zolang je in dergelijke omstandigheden de mechanische sluiter gebruikt.

Een van de grootste troeven van de Sony A7R VI blijft zonder twijfel de hoge resolutie. Tijdens de Lokerse Feesten fotografeerde ik voornamelijk met de Sony FE 70-200mm f/2.8 GM OSS II. Regelmatig schakelde ik over naar de APS-C-cropmodus, waarbij slechts een deel van de sensor wordt gebruikt. Daardoor verandert de beeldhoek van de 70-200mm in die van ongeveer een 105-300mm-objectief, zonder kwaliteitsverlies door digitale interpolatie.

De resolutie daalt in deze modus naar 30,7 megapixel (6656 × 4608 pixels), maar dat is nog steeds ruim voldoende voor publicaties, grote afdrukken en professioneel gebruik. Die extra flexibiliteit maakt de A7R VI bijzonder interessant voor concert- en sportfotografen die af en toe net wat extra bereik nodig hebben zonder van objectief te moeten wisselen.

Tijdens het concert in Paradiso Amsterdam koos ik dan weer voor de Tamron 35-150mm f/2-2.8. Ook met deze third-party lens werkte de autofocus feilloos, wat nogmaals bevestigt hoe goed de A7R VI samenwerkt met kwalitatieve objectieven van andere fabrikanten.

67 MP biedt extra vrijheid

Met een resolutie van 67 megapixel beschik je over aanzienlijk meer speelruimte om achteraf uit te snijden zonder de beeldkwaliteit sterk aan te tasten. Dat is een belangrijk voordeel voor huwelijksfotografen, maar ook voor wie aan straatfotografie of reportagefotografie doet, waar het niet altijd mogelijk is om perfect te kadreren op het moment van de opname.

Vlak voor het concert maakte ik achter de schermen enkele sfeerbeelden. Dankzij een lichtsterke lens, zoals de Sony GM 28-70mm f/2, kon ik de ISO-waarde relatief laag houden.

Nog steeds uitstekende beeldkwaliteit op ISO 10000!

Bij camera’s met een hoge resolutie zijn de pixels op de beeldsensor onvermijdelijk kleiner, waardoor elke pixel minder licht opvangt. Vooral tijdens concerten vormt dat een uitdaging, omdat rookmachines het contrast verlagen en beeldruis nog zichtbaarder maken.

Tijdens het concert in Amsterdam maakte ik als test een opname op ISO 10000. Na het toepassen van de Enhanced Denoise en Dehaze-functie in Capture One Pro bleef het resultaat verrassend sterk. De foto is zonder meer heel bruikbaar en behoudt een indrukwekkende hoeveelheid fijne details, ondanks de hoge ISO-waarde en de moeilijke lichtomstandigheden.

Dynamisch bereik optimaliseren uitgebreid

Niet elke fotograaf werkt uitsluitend in RAW. Zeker wanneer beelden snel moeten worden afgeleverd, zoals bij sport-, pers- of eventfotografie, wordt nog vaak voor JPEG gekozen. Sony biedt hiervoor de functie Dynamisch bereik optimaliseren (DRO), waarbij je een sterkte (Lv) kunt instellen. Deze functie analyseert het beeld en licht de schaduwpartijen op, waardoor JPEG-bestanden een beter uitgebalanceerde belichting krijgen zonder dat de hooglichten onnodig worden beïnvloed.

Waar de Sony A1 maximaal een instelling van Lv5 biedt, gaat de A7R VI tot Lv8. Daarnaast kan de functie ook op Auto worden ingesteld, zodat de camera zelf de meest geschikte correctie bepaalt. Fotografeer je gelijktijdig in RAW + JPEG, dan wordt de DRO-correctie uitsluitend op het JPEG-bestand toegepast. Het RAW-bestand blijft ongewijzigd, zodat je tijdens de nabewerking nog over de volledige beeldinformatie beschikt.

Waar zijn de kleinere RAW-formaten gebleven?

Een beslissing van Sony die ik persoonlijk moeilijk kan begrijpen, is het verdwijnen van de kleinere RAW-formaten. Op de A7R V kon je kiezen uit Lossless Compressed RAW in L (61 MP), M (26 MP) en S (15 MP). Daardoor kon je afhankelijk van de opdracht kiezen voor kleinere bestanden zonder kwaliteitsverlies. Vooral voor reportage- en eventfotografie was dat bijzonder praktisch. Op de A7R VI is die mogelijkheid verdwenen. Je fotografeert altijd op de volledige resolutie wanneer je RAW gebruikt. Enkel bij JPEG en HEIF kun je nog een lagere resolutie kiezen. Ik hoop dan ook dat Sony deze functie via een toekomstige firmware-update opnieuw toevoegt.

Een gedeeltelijke oplossing is fotograferen in APS-C-cropmodus. Daarbij krijg je nog steeds bestanden van ongeveer 29 megapixel, wat voor heel wat toepassingen ruim voldoende is. Het nadeel is uiteraard dat de cropfactor van 1,5x wordt toegepast. Een 24-70 mm wordt daardoor het equivalent van een 36-105 mm, waardoor je een deel van je groothoekbereik verliest.

Kleinere bestanden via DxO PureRAW

Wie de bestandsgrootte van de RAW-files wil beperken, kan ervoor kiezen de RAW-bestanden achteraf te verwerken met betaalsoftware zoals DxO PureRAW 6. De software voert niet alleen ruisreductie en lenscorrecties uit, maar kan de bestanden ook exporteren als gecomprimeerde DNG-bestanden. Hoewel een DNG technisch niet volledig identiek is aan het oorspronkelijke lossless RAW-bestand, is het kwaliteitsverschil in de praktijk vaak moeilijk waarneembaar. Ter illustratie: een reeks van 500 RAW-bestanden, afkomstig van de Sony A1 en A7R VI, nam oorspronkelijk 32,8 GB in beslag. Na verwerking bedroeg de totale omvang van de DNG-bestanden nog 7,8 GB. Grote RAW-bestanden hoeven dus niet direct een probleem te zijn.

Pixel Shift: tot 265,8 megapixel

Voor fotografen die nog meer detail wensen, beschikt de A7R VI over Pixel Shift Multi Shooting. De camera maakt daarbij meerdere opnames waarbij de sensor telkens exact één pixel verschuift. Met behulp van Sony’s Imaging Edge Desktop-software worden deze beelden vervolgens samengevoegd tot één gigantisch bestand van maximaal 265,8 megapixel, opgebouwd uit 4 of 16 losse RAW-opnames.

Deze techniek werkt alleen wanneer zowel de camera als het onderwerp volledig stil blijven. Voor landschappen met veel beweging is ze dus niet geschikt, maar voor productfotografie, reproductiewerk, architectuur, interieurs of stillevens levert Pixel Shift een detailniveau dat met een gewone opname onmogelijk te bereiken is.

Een flitssynchronisatiesnelheid van 1/250

Voor flitsfotografen is de flitssynchronisatiesnelheid een belangrijke specificatie. De Sony A1 en A1 II behoren op dat vlak nog steeds tot de absolute top. Met de mechanische sluiter ondersteunen ze een synchronisatiesnelheid van 1/400 seconde, momenteel de hoogste onder full-frame systeemcamera’s (zonder de A9 III meegeteld). Bovendien kun je bij deze modellen ook flitsen met de elektronische sluiter, tot een sluitertijd van 1/200 seconde.

Bij de Sony A7R VI ligt de maximale flitssynchronisatiesnelheid met de mechanische sluiter op 1/250 seconde. Dat is dezelfde waarde die we bij de meeste full-frame camera’s terugvinden en zal voor de meeste fotografen geen beperking vormen. Flitsen met de elektronische sluiter wordt op de A7R VI echter niet ondersteund.

Vrijwel alle foto’s in deze test werden gemaakt met natuurlijk licht, al geef ik persoonlijk de voorkeur aan werken met off-camera flitslicht. Voor de volgende opname koos ik ervoor om Lina subtiel extra uit te lichten met een compacte Godox AD100 Pro, die ik dicht bij het model plaatste. Zo creëerde ik een Golden Hour-achtige look door nadien ook het beeld een warmere kleur te geven. Door het gebruik van een groot diafragma was High Speed Sync (HSS) noodzakelijk. De Sony GM 28-70mm f/2 bewees zich daarbij als een absolute topper met een heel mooie bokeh.

Ontdek de Sony A7R VI bij Grobet, Cameranu of Kamera Express.

Pre-Capture: geen beslissend moment meer missen

Net als de Sony A7 V en de Sony A1 II beschikt ook de A7R VI over Pre-Capture (enkel met de elektronische sluiter). Zodra je de ontspanknop half indrukt, begint de camera continu beelden op te slaan in een tijdelijke buffer. Wanneer je de ontspanknop vervolgens volledig indrukt, worden niet alleen de beelden vanaf dat moment opgeslagen, maar ook de foto’s die de camera tot één seconde instelbaar eerder heeft vastgelegd.

Deze functie is bijzonder handig bij onvoorspelbare onderwerpen zoals vogels die wegvliegen, sporters die plots in actie komen of kinderen die slechts een fractie van een seconde de perfecte gezichtsuitdrukking tonen. Pre-Capture vergroot de kans aanzienlijk dat je precies het beslissende moment vastlegt.

Snellere draadloze verbindingen met Wi-Fi 6E

De A7R VI ondersteunt Wi-Fi 6E, waardoor gebruik kan worden gemaakt van de 6 GHz-band. Dat biedt niet alleen hogere overdrachtssnelheden, maar ook minder interferentie dan de traditionele 2,4 GHz- en 5 GHz-netwerken. Om hiervan te profiteren moeten uiteraard ook je laptop, desktop, tablet, smartphone én router Wi-Fi 6E ondersteunen. Theoretisch zijn overdrachtssnelheden tot 1.200 Mbps mogelijk. In de praktijk mag je rekenen op ongeveer 100 tot 200 Mbps, afhankelijk van de afstand tot het toegangspunt en eventuele storingsbronnen. Voor fotografen die regelmatig grote RAW-bestanden draadloos willen overzetten of tethered willen werken zonder kabel, is dit een duidelijke verbetering.

Ook een uitstekende videocamera

Zoals elke Sony Alpha is ook de A7R VI een echte hybride camera, ontworpen voor zowel fotografie als videografie. En ook op videogebied weet hij indruk te maken. Dankzij de sensor met bijna 67 megapixel kan de camera 8K-video opnemen tot 30 beelden per seconde (25 fps in het PAL-systeem). Voor het afspelen en monteren van 8K-beelden is wel een krachtige computer met een “state of the art” videokaart noodzakelijk.

Wie in 4K filmt, kan gebruikmaken van beeldsnelheden tot 120 beelden per seconde, ideaal voor vloeiende slow motion. Sony voorziet bovendien een aparte S&Q-stand (Slow & Quick Motion), waarmee je vertraagde of versnelde video’s rechtstreeks in de camera kunt opnemen. Uiteraard kun je er ook voor kiezen om in 100 of 120 fps te filmen en de vertraging later tijdens de montage toe te passen voor maximale flexibiliteit.

Sony ondersteunt opnieuw zowel S-Log3 als S-Cinetone. Wie het maximale dynamische bereik wil behouden voor uitgebreide kleurcorrecties kiest het best voor S-Log3. Wie daarentegen snel wil werken en meteen mooie, natuurgetrouwe kleuren uit de camera wenst, zal veel plezier beleven aan S-Cinetone (PP11), dat vooral bekendstaat om zijn zeer nauwkeurige huidtinten.

Sony heeft daarnaast het automatische witbalansalgoritme verder verfijnd, waardoor de camera nog consistenter neutrale kleuren produceert, ook onder moeilijke lichtomstandigheden.

Interne RAW-video-opname is niet mogelijk. Wie in RAW wil filmen, kan het videosignaal wel via de HDMI-uitgang naar een compatibele externe recorder sturen.

Hoewel de A7R VI uiteraard geen vervanger is voor een echte cinema-camera zoals de Sony FX5, is hij zonder twijfel geschikt voor professionele videoproducties. Dankzij de uitstekende beeldkwaliteit, autofocus en codec-ondersteuning kan hij bovendien perfect dienstdoen als B-camera naast een FX5 of een andere camera uit Sony’s Cinema Line.

Ik filmde het allereerste nummer in de Paradiso met de A7R VI in een 8K-resolutie op PP11 (S-Cinetone) op 1/50, ISO AUTO en f/2.8. De kwaliteit is werkelijk uitmuntend, want eigenlijk maak je 25 beelden per seconde met 33,18 MP, maar door de sluitersnelheid heb je natuurlijk te maken met bewegingsonscherpte die een filmische look geeft.

32-bit audio

Ook op audiovlak heeft de Sony A7R VI heel wat te bieden. In combinatie met de optionele Sony XLR-A4 XLR-adapter kun je professionele audio opnemen tot 96 kHz / 32-bit float. Dat laatste is vooral interessant voor videomakers die maximale flexibiliteit willen tijdens de nabewerking.

Het grote voordeel van 32-bit float is dat het dynamisch bereik zo groot is dat vervorming door een te hoog of te laag opnameniveau vrijwel uitgesloten is. In veel situaties hoef je tijdens de opname zelfs geen gain meer in te stellen. Dat maakt het systeem bijzonder geschikt voor reportages, interviews en documentaires waarbij het geluidsniveau voortdurend verandert.

Dankzij de Multi Interface Shoe wordt het audiosignaal bovendien volledig digitaal naar de camera doorgestuurd. Er zijn dus geen aparte audiokabels nodig: je schuift de XLR-adapter simpelweg in de accessoireschoen en kunt meteen opnemen. Dat zorgt niet alleen voor een nette en betrouwbare opstelling, maar voorkomt ook storingen die via analoge kabelverbindingen kunnen ontstaan. Voor fotografen zal deze functie minder relevant zijn, maar voor videomakers die regelmatig met externe microfoons werken is dit een bijzonder elegante en professionele oplossing.

Ontdek de Sony A7R VI bij Grobet, Cameranu of Kamera Express.

Conclusie Sony A7R VI

De Sony A7R VI is vooral dankzij zijn veel snellere beeldsensor een bijzonder interessante upgrade tegenover de A7R V, al blijft die laatste nog steeds een uitstekende camera. Sony heeft met de A7R VI een echte high-end hybride camera ontwikkeld die, net als de A1 II, bijzonder veelzijdig inzetbaar is.

Ondanks de hogere prijs vind ik de positionering van de A7R VI gerechtvaardigd. Deze camera is immers veel meer dan alleen een model met een hogere resolutie. Dankzij de nieuwe gestapelde sensor, de aanzienlijk verbeterde uitleessnelheid, de krachtige AI-autofocus en de uitgebreide videomogelijkheden is het een complete professionele hybride camera.

Voor fotografen die de best mogelijke beeldkwaliteit zoeken, maar niet de prijs van een Sony A1 II willen betalen, is de Sony A7R VI dan ook een bijzonder interessant alternatief. Wil je de A7R VI vergelijken met de rest van het gamma, bekijk dan onze koopgids met de beste Sony-camera’s.