Boudoirfotograaf Deborah Gaytant toont het vrouwenlichaam zoals het is. Ontdek haar eerlijke kijk op boudoirfotografie voor elk lichaam.
Het vrouwenlichaam tonen zoals het is, dat is de missie van boudoirfotograaf Deborah Gaytant. “Ik mis authenticiteit in onze beeldcultuur. Er passeren zoveel foto’s iedere dag waarin ik mezelf als vrouw niet herken.” Daarom doet ze het anders, met veel respect voor de vrouwen die elke dag voor haar lens staan.
In 2020 werd fotograaf Deborah Gaytant zwanger en beviel van haar dochtertje. “Ik zag mijn lichaam veranderen, maar als ik dan online op zoek ging naar boudoirfotografie vond ik daar voornamelijk vrouwelijke modellen met maatje 36. Ik bedacht mezelf: zo zie ik er niet uit, ook niet voor mijn zwangerschap. Tijdens mijn zwangerschap is stilaan het idee beginnen rijpen om aan boudoirfotografie te doen voor álle soorten lichamen.
Daarvoor vulde Gaytant haar tijd voornamelijk met bedrijfs- en familiefotografie. “Als tiener sleurde ik al vaak mijn camera mee om alles rondom mij vast te leggen, maar dat was destijds gewoon een hobby. Pas jaren later maakte mijn partner mij er op attent dat ik een goed oog voor fotografie had. Ik miste nog technische kennis en ben me daarom gaan bijscholen. Mijn partner en ik hebben een productiehuis waar we kleine en grote videoproducties maken. Steeds vaker combineerden we dat met bedrijfsfotografie, en soms ook met familiefotografie. Uiteindelijk was ik voltijds aan het fotograferen.”
En dan kwam het idee om over te schakelen naar boudoirfotografie. Tijdens haar zwangerschapsverlof lanceert Gaytant een oproep voor een boudoirshoot. “Mijn eerste shoot was spannend, ik was zenuwachtiger dan mijn model zelf. Het was voor mij een experiment: als ik het leuk vond, zou ik ermee verdergaan. Lag de shoot mij niet, dan wist ik meteen dat het niets voor mij was. De eerste keer dat iemand met lingerie voor mij stond, was vreemd. Het was ook zoeken. Ik liet mijn klant bijvoorbeeld een pose doen waarvan ik dacht dat die geweldig zou zijn, maar toch kwam het niet over op beeld. Na de shoot holde ik meteen naar mijn computer om de beelden te bekijken. Ik was overtuigd: dit is wat ik wil doen.
Hoe meer klanten ik kreeg, hoe steviger ik in mijn schoenen stond. En dat straalt ook af op je modellen. Hoe rustiger jij je voelt, hoe beter zij in hun vel zitten. Het is een wisselwerking. Het zijn dan ook gewone mensen die voor mijn lens staan, geen professionele modellen met jarenlange ervaring in fotoshoots. Mijn klanten hebben vaak stress voor de shoot en voelen zich onzeker. Maar als ik ze hier zie vertrekken na de shoot zijn ze opengebloeid, zelfzeker en hebben een glimlach op hun gezicht. Dat maakt me gelukkig. Het voelt nu ook niet meer aan als werken voor mij, er is geen job in de wereld die ik liever zou doen.”
Lees ook: Tips en inspiratie voor je eerste boudoirshoot
Gemiddeld kloppen er zes klanten per week aan bij Gaytant voor een boudoirshoot; er is dus veel vraag naar. “We leven in een tijd waar veel mensen aan zichzelf werken, en hun lichaam en zichzelf leren te accepteren. Misschien heeft de #metoo-beweging hier ook een rol in gespeeld. Het heeft ervoor gezorgd dat we meer opkomen voor onszelf en onze rechten. Ik merk dat de meeste klanten zo’n shoot voor zichzelf boeken, en dus niet meer enkel als cadeautje voor hun partner. De vrouwen die voor mijn lens staan, zijn heel verschillend in leeftijd, job, opleiding… Wat hen wel bindt, is dat ze niet altijd het lichaam hebben dat verwacht wordt in onze maatschappij. Ik heb bijvoorbeeld plus-size klanten, vrouwen met een post-partumbuikje, striemen, littekens, putjes, vetrolletjes … Dat is nu eenmaal normaal en hoort bij een vrouwenlichaam. Mijn klanten weten ook dat ze zich bij mij nergens voor hoeven te schamen. Geregeld post ik beelden – met toestemming van mijn modellen – op mijn sociale media. Ik merk dat vrouwen zich daarin herkennen, en met die ingesteldheid ook bij mij terechtkomen.”
“Je lichaam is je lichaam en ik ga daar niets aan veranderen. Daarom zal ik niets gaan versmallen of aanpassen in Photoshop. De klanten die bij mij terechtkomen, weten dat ook. Door de beelden die ze zien, door henzelf door mijn lens te zien, beseffen ze dat dat ok is. Ik zal niets verbergen. Als iemand een buik heeft, zal ik dat ook fotograferen en in de nabewerking niet weghalen. Dat is net de sterkte van mijn beelden, en de vrouwen die hier langskomen. Op sociale media vind je zoveel influencers en beelden die er niet realistisch uitzien, of helemaal fake zijn door alle filters die er nu bestaan. Wie herkent zich daar nog in? Door wel echte beelden te tonen – en dat gebeurt steeds meer – gaan meer vrouwen zich daar beter bij voelen. Als je ziet dat andere vrouwen ook niet het perfecte lichaam hebben, is dat geruststellend en verminder je ook de druk die er nu ligt op vrouwen.”
Bij boudoirshoots geef je jezelf bloot en stel je je kwetsbaar op. Hoe gaat Gaytant te werk op zulke intieme momenten? “Het is uiteraard belangrijk dat vrouwen zich op hun gemak voelen. Op voorhand hebben we kort contact gehad via mail of telefoon, de uitgebreide kennismaking bewaar ik tot op de shoot. Eerst nestelen we ons in de zetel, drinken we iets en praten we wat. Het valt me op hoe snel mensen zich in dat gesprek blootgeven. Al na een kwartier vertrouwen klanten me hun levensverhalen toe. Vaak gebeurden er zaken in hun leven waardoor ze de connectie met hun lichaam hebben verloren. Die verbinding komen ze terug zoeken tijdens de fotoshoot. Ik neem ongeveer een half uur tot drie kwartier de tijd voor deze babbel. Daarna trekken we naar de studio’s en bekijken we de outfits. Ik heb zelf een aantal outfits ter beschikking, maar klanten mogen hun eigen kleding en lingerie meenemen. Tijdens de shoot zet ik muziek op, zodat er nooit een stilte valt. Ook dat helpt om mensen gerust te stellen. Ik probeer bij alles te helpen. Zo doe ik bijvoorbeeld alle poses zelf voor. Nooit zal je me horen zeggen: “ga daar eens liggen en doe iets sexy”. Dat werkt gewoon niet voor mijn klanten. Iets waar veel klanten zich zorgen over maken is wat ze moeten doen met hun gezicht, naar waar ze moeten kijken. Samen overloop ik dan met hen de zaken die hen kunnen ontspannen. Vaak kijken mijn modellen ook niet in de camera. Als ik voel dat het vlot gaat, vraag ik tegen het einde van de fotoshoot of ze naakt willen poseren. Heel vaak krijg ik een ‘ja’ van mijn klanten.
Ik vind het enorm belangrijk dat de modellen een fijne ervaring hebben en dat ze helemaal op hun gemak zijn tijdens de shoot. Dit vergt veel inspanning van mezelf, maar dat heb ik er voor over: Na zo een shoot ben ik helemaal voldaan.”
“Ik heb twee studio’s bij mijn thuis die ik geregeld in een nieuw jasje steek. De éne studio is wat soberder van kleur, er staat een vintage velvet groene zetel en er ligt parket. Er valt natuurlijk licht binnen via de ramen. Mijn andere studio is heel kleurrijk en er liggen blauwe lakens op het bed. Het geeft een meer eclectisch gevoel. Die twee ruimtes roepen een verschillende sfeer op, en daar speel ik graag mee tijdens mijn shoots. Ik heb ook een volledige zwarte muur waar ik meer kunstige foto’s maak. Elke klant heeft ook wel haar eigen voorkeur. Omdat ik niet graag afhang van het weer, werk ik met een vaste licht set-up. Hier en daar verander ik die wel eens, maar intussen weet ik wat wel of niet werkt. Ik gebruik geen flitsen, enkel continu licht.”
Het nabewerken van de foto’s houdt ze sober, vertelt Gaytant. “Bewerken doe ik in Lightroom. Ik heb mijn eigen basisvoorinstellingen gemaakt waar ik altijd mee start. Deze pas ik aan waar nodig: afhankelijk van persoon, studio en licht setup. De kleuren zal ik niet snel aanpassen, want daar heb ik – bij het inrichten van mijn studio’s – al goed over nagedacht. Ik voeg wat finishing glow toe aan de huid, maar ik zal ze zeker niet glad maken. Tijdelijke oneffenheden, zoals puistjes, werk ik wel weg. Ik heb nog nooit een klant ontmoet die vond dat puistjes bij haar hoorde. Gaat het om littekens, dan bespreek ik het met de klant. Soms zijn littekens ook een deel van je levensverhaal. Zo had ik een klant met grote littekens die ze had gekregen als gevolg van een zwaar ongeval. Haar leven had aan een zijden draadje gehangen. Die littekens horen bij haar en ze vroeg me dan ook niet om ze uit de foto te halen.”
Dat Gaytant overtuigd is van haar missie als fotograaf, zie je in de authentieke beelden die ze van vrouwen maakt. “Er leven heel veel complexen bij vrouwen. Ik ben zelf niet de zweverige boudoirfotograaf en ga niet verbloemen wat ik zie. Ik vind dat je als vrouw recht hebt op die complexen, je mag bepaalde delen van je lichaam niet mooi vinden. Maar ik wil met mijn beelden wel laten zien dat je niet zo streng hoeft te zijn voor jezelf. Onlangs kwam er een klant langs die al enkele jaren probeerde om een kindje te krijgen. Uiteindelijk was ze in verwachting, maar aan de zwangerschap hield ze grote striemen over. Daar zat ze mee, ze vond ze lelijk. Dat begrijp ik, en van mij mag je dat deeltje van je lichaam haten. Maar in de plaats heb je er iets mooi voor teruggekregen. Het gaat vooral om jezelf te leren accepteren, denk ik. En daar hoop ik dat mijn beelden een steentje aan bijdragen.”
Intussen zit Gaytant niet stil, en heeft ze nog heel wat plannen voor de toekomst. “Normaal gezien fotografeer ik vrouwen afzonderlijk in mijn studio. Maar vorig jaar deed ik voor het eerst een groepsfotoshoot. Dat was een ongelooflijk fijne ervaring. Vrouwen – die elkaar niet kennen en er allemaal anders uitzien – samenbrengen en hen laten poseren voor mijn lens geeft een bijzonder gevoel. Zowel voor hen als voor mij. Dat zie ik mij in de toekomst nog meer doen.
De voorbije jaren leerde ik heel veel over vrouwen, lichamen en de onrealistische verwachtingen die leven in onze maatschappij. Het heeft me nog meer overtuigd om voor dit genre in de fotografie te kiezen en vrouwen te tonen zoals ze er echt uitzien.”
Schrijf je in op onze nieuwsbrief om het laatste nieuws uit de fotografiewereld te ontvangen én het gratis ebook ‘Start met Fotograferen’.
Krijg Shoot Magazine 6 keer per jaar (inclusief 2 extra dikke dubbelnummers) vol inspiratie, tips en fotoplezier rechtstreeks in je brievenbus.
