Op de hoogte blijven van onze nieuwste artikelen?

Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief en ontvang elke week onze beste artikelen in je mailbox.


Voor een beroepsfotograaf is de camera natuurlijk het belangrijkste gereedschap. Als je weet dat je erop kan vertrouwen, stap je niet zomaar over op een ander systeem. Toch ging Michel d’Oultremont de uitdaging aan en liet zijn geliefde spiegelreflex eens thuis.

Voor fotografieminnend België en Shoot-lezers is Michel d’Oultremont geen onbekende. Vorig jaar mochten we hem nog interviewen over zijn reis naar en boek over het Japanse eiland Hokkaido. Daarbij leerden we hem kennen als een gedreven gevoelsmens met een grote passie voor fotografie én de natuur. Met zijn stilistische beelden van de winterse landschappen en de inheemse dieren aldaar liet hij zien hoe adembenemend mooi een door strenge winters geteisterd gebied kan zijn.

In dat soort omgevingen is het van belang dat hij op zijn apparatuur kan vertrouwen. Zijn spiegelreflex is daarom een belangrijke reispartner, d’Oultremont fotografeert al jaren met een Canon EOS 5D Mark IV. Die camera heeft zich in de loop van de tijd bewezen als betrouwbaar gereedschap waarmee hij zijn krachtige natuurbeelden in de meest uitdagende omstandigheden kan creëren.

Vanuit dat oogpunt is het begrijpelijk dat de jonge fotograaf niet direct stond te springen om eens met een andere camera op stap te gaan. Toch ging hij uiteindelijk op het voorstel van Canon in om de EOS R6 met RF 100-500MM F/4.5-7.1L IS USM eens te proberen. Want d’Oultremont houdt wel van een uitdaging, bovendien had deze combinatie voordelen bij een trip naar Chamonix in de Franse Alpen. Omdat hij wilde fotograferen op grote hoogte en dus een flinke klim voor de boeg had, waren de kilo’s verschil in bagage zeer welkom.

Klimmen en stil zijn

Chamonix is een paradijs voor natuurfotografen omdat je in de sneeuwrijke omgeving zowel vogels als zoogdieren aantreft. Het plan van d’Oultremont was om er vooral steenbokken te fotograferen. “Om zeven uur ’s ochtends vertrok ik vanop 1000 meter hoogte, om vervolgens te klimmen tot op een hoogte van 2400 meter”, vertelt hij over zijn tocht. “Gedurende drie uur lang doe je niets anders dan klimmen. Ik hoopte ook de alpensneeuwhoen te ontmoeten, maar die is minder voorspelbaar. Het is een soort die in Frankrijk niet zoveel voorkomt en als ze er zijn, moet je ze ook nog kunnen vinden.”

Alpensneeuwhoenders zijn een soort bergkippen die in de winter helemaal wit worden. In de herfst verdedigen ze hun territorium door geluiden te maken en te vechten met hun vleugels. Enkel in de herfst en de winter zijn hun pluimen wit en worden ze bijna onzichtbaar in de sneeuw. Het is dus een uitdaging om ze op beeld vast te leggen. “De beste manier is stil zijn en luisteren naar hun roep en vervolgens geduldig zoeken met de verrekijker”, vertelt d’Oultremont over zijn tactiek. “Doordat ze wit zijn op een witte achtergrond vallen ze pas op als ze bewegen, en dan zie je er plots verschillende. Een witte vogel op een achtergrond van witte sneeuw, dat vind ik zeer esthetisch. Ik kon een slapende alpensneeuwhoen naderen tot op vijf meter afstand. Gedurende anderhalf uur ben ik stil gebleven, tot hij werd gewekt door de kreet van soortgenoten.”

“De beste manier is stil zijn en luisteren naar hun roep en vervolgens geduldig zoeken met de verrekijker.” (f/7.1, 1/3200, ISO 1000, 500 mm)

Automatismen ontwikkelen

Net als op Hokkaido was d’Oultremont in Chamonix geheel omgeven door sneeuw. “Dat bevalt me zeer, zeker in gezelschap van de alpensneeuwhoen en steenbokken.” Toch was er ook een groot verschil met zijn tijd in het Noorden van Japan. “Het was de eerste keer dat ik een systeemcamera gebruikte en een volledig nieuwe ervaring om zonder optische zoeker te werken. Dat was wel even wennen, vooral met tegenlicht. Maar vanaf de tweede dag was ik er mij al niet meer van bewust dat ik naar een scherm keek. Uiteindelijk was het veel beter dan ik verwachtte.”

Na al die jaren kent hij zijn EOS 5D Mark IV door en door. Ook na zo’n periode van geduldig wachten kan hij met die camera heel snel op het juiste moment reageren. “Met een andere camera heb je tijd nodig om terug dat automatisme te ontwikkelen.” Maar eenmaal gewend, was hij snel overtuigd door de mogelijkheden van de systeemcamera.

Een steenbok in een sneeuwwitte omgeving in de herkenbare stijl van Michel d’Oultremont. (f/5, 1/8000, ISO 800, 151 mm)

Wat ik indrukwekkend vind aan de EOS R6 is het gemak om witte kleuren te fotograferen. Je kan echt heel helder gaan zonder overbelichting. Aan de andere kant was ik ook verbaasd over het ISO-bereik. Normaal gezien zou ik omwille van ruis nooit hoger gaan dan 6.400 ISO, terwijl ik met de R6 zonder moeite tot 25.600 ISO kon gaan. Daardoor begrijp ik ook de keuze om RF-telelenzen van 600mm of 800mm met een kleine opening van F11 te maken. Door het hoge ISO-bereik kan je te lange sluitertijden vermijden, maar ook bij onderbelichting blijven de kleuren perfect.”

Zoals bekend vraagt een systeemcamera meer van de batterij dan een spiegelreflex. “Met mijn EOS 5D Mark IV kan ik best enkele dagen verder met één batterij. Bij een systeemcamera is een extra batterij zeker aan te raden, ook al kan je wifi en dergelijke uitschakelen. Op het moment dat je de kans hebt om een dier te fotograferen, wil je voldoende reserve om door te gaan tot je het juiste beeld hebt.” d’Oultremont is zeer te spreken over de ergonomie van de R6. “Door de vorm hebben je vingers een stevige grip”, vertelt hij. “Bij het automatisch scherpstellen via het aanraakscherm kan je de zijde waarmee je neusvleugel het scherm raakt makkelijk uitschakelen.” Dat is een van de details die voor hem het gebruik van de camera in de praktijk aangenaam maken.

Ook prijst hij de snelle en precieze joystick: “een uitstekend alternatief voor wie liever zonder aanraakscherm werkt. Je kan snel en makkelijk een scherpstelpunt verschuiven tot aan de zijkant van het beeldkader. Voor wie een reflexcamera gewoon is, opent dat ook nieuwe mogelijkheden.”

Het is ideaal als het autofocussysteem dieren kan herkennen en volgen. (f/5, 1/8000, ISO 1250, 159 mm)

Groot zoombereik

De fotograaf nam naar Chamonix ook de RF 100-500MM F/4.5-7.1L IS USM mee. Dat is voor hem de perfecte lens voor dierenfotografie. “Door het brede zoombereik kan je precies kaderen en de bokeh is heel mooi en zacht. Als je achteraf niet teveel moet herkaderen zijn de 20 miljoen pixels eerder een gemak in vergelijking met enorme bestanden. De details in de beelden blijven indrukwekkend. En natuurlijk is er voor diegenen die een hogere resolutie willen de EOS R5 met 45 miljoen pixels.”

Normaal gesproken vertrouwt Michel d’Oultremont op de beeldstabilisatie van zijn Canon EF 400mm f/2.8L IS III. Stabilisatie waarbij zowel lens als body samenwerken was een nieuwe ervaring. “In de winter, bij het licht van de volle maan, gebruik ik liever mijn EF 400mm 2.8. Maar er zijn veel omstandigheden waarbij de RF 100-500mm zeer geschikt is, omdat de EOS R6 ook bij hogere ISO-waarden perfecte beelden geeft.” Als voorbeeld noemt hij de situatie bij valavond waarin hij zonder statief een steenbok kon fotograferen met 500mm op 1/8 seconde. “De steenbok was stil, ik was stil en de gecombineerde body-lensstabilisatie was stil: een perfecte combinatie!”

Op dat soort momenten komt ook het voordeel van de extra ring van pas. “RF-lenzen hebben een extra ring die je zelf kan toewijzen aan bijvoorbeeld diafragma of ISO- waarde. Daarnaast kan je de functie van de meeste knoppen op de body zelf gebruiken. Er bestaat zelfs een ringadapter, zodat je ook met een EF-lens een bijkomende ring hebt die je zelf een functie kan geven.”

“Ik kon een slapende alpensneeuwhoen naderen tot op vijf meter afstand. Gedurende anderhalf uur ben ik stil gebleven, tot hij werd gewekt door de kreet van soortgenoten.” (f/7.1, 1/1250, ISO 500, 500 mm)

Snelheid versus stilte

In het vogelrijke gebied kon d’Oultremont het natuurlijk niet laten ook de vliegende dierenwereld vast te leggen. Daarbij moet hij kunnen vertrouwen op de techniek van zijn gereedschap. “Voor vogels in vrije vlucht zijn hoge burstrates noodzakelijk om het juiste beeld te krijgen dat je voor ogen hebt. Als de vleugels bij het ene beeld nog nét niet perfect zijn qua positie of symmetrie, dan weet je dat het volgende beeld raak is. Zo heb ik verschillende beelden gemaakt van de grote raaf die voor een gletsjer vliegt: zwart op een witte achtergrond.”

Volgens de natuurfotograaf heb je wel 20 beelden per seconde nodig om dat resultaat te behalen. Ook moet hij erop kunnen vertrouwen dat de autofocus razendsnel is en ook dieren herkent. “Niet enkel het herkennen van dieren is indrukwekkend, ook de snelheid en precisie waarmee de R6 dat doet is fenomenaal.”

“Een witte vogel op een achtergrond van witte sneeuw, dat vind ik zeer esthetisch.” (f/7.1, 1/2500, ISO 200, 500 mm)

Voor natuurfotografie is ook de stille modus heel belangrijk. Dat maakt het fotograferen van schuwe dieren een stuk makkelijker. In de Franse Alpen maakte hij foto’s vanop drie meter afstand zonder dat een dier zijn aanwezigheid opmerkte. “Dat is voor mij veel belangrijker dan het feit dat ik op zo’n moment terugval van 20 naar 12 beelden per seconde. Bij het minste geluid van een sluiter ziet enkel je eerste foto er natuurlijk uit, omdat het dier onmiddellijk daarna zijn oren gaat richten.”

Voor Michel d’Oultremont is het magisch om hoog in de bergen te kunnen overnachten. “Wanneer je eet, zijn er vogels die komen bedelen om een stukje brood. Als je dan rustig bent en de vogel zich niet bedreigd voelt, dan kan je de bek, de poten en de veren aandachtig bestuderen. Een 100mm en stille modus zijn dan perfect. Dat zijn zeldzame momenten om te koesteren. Ik ben echt onder de indruk van de EOS R6, door de combinatie van snelheid, precisie en stilte.”

Voor de perfecte compositie van vogels in vlucht is een hoge burstrate een must. (f/10, 1/1250, ISO 1250, 176 mm)

Over Michel d’Oultremont

Michel d’Oultremont groeide op in de buurt van Genappe (Waals-Brabant). Al vanaf jonge leeftijd is hij gepassioneerd door de natuur en observeert hij vogels. In de afgelopen jaren verzamelde hij als fotograaf verschillende awards, waaronder de Wildlife Photographer of the Year (UK) in de categorie Rising Star en een eerste prijs op het Golden Turtle Festival in Moskou. Sinds 2016 is fotografie zijn hoofdberoep. Onlangs werd hij officieel Canon Ambassador. “De natuur is het mooiste wat we hebben. Het is hoog tijd dat we haar verzorgen en beschermen.”

Michel heeft een voorliefde voor projecten waarbij hij langere tijd alleen in de natuur doorbrengt, omgeven door koude en sneeuw in een tent. “Het gaat niet enkel om de foto’s, het gaat over het hele traject: de voorbereiding, de reis, de zoektocht, het wachten, de adrenaline die je voelt wanneer je een dier in beeld krijgt.”

Michel d’Oultremont

Volg Michel op Instagram.com/micheldoultremont en bekijk meer van zijn werk op micheldoultremont.com.



Wil je beter leren fotograferen?

Neem dan een abonnement op Shoot Magazine (8x per jaar).

Shoot is hét fotografiemagazine voor en door enthousiaste fotografen. In Shoot vind je de beste tips en trucs, workshops en cursussen voor geslaagde foto’s, de knapste fotoplekjes in België, de helderste uitleg over fotografietechnieken, tests van nieuwe camera’s, lenzen en meer, plus foto’s van de beste Belgische fotografen.


LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in