Belgische winnaars EISA Maestro bekend

De Belgische voorronde van de EISA Maestro fotowedstrijd leverde drie winnaars op, waarvan de eerste, Emilie Bossens uit Leuven, doorgaat naar de Europese finale. Emilie overtuigde met haar persoonlijke interpretatie van het thema 'Familie'.

Emilie Bossens is een 23-jarige studente uit Leuven. Ze studeerde Communicatiewetenschappen en Journalistiek aan de KU Leuven, en binnenkort rondt ze haar Master in Management af. Emilie grijpt graag iedere kans om naar het buitenland te trekken.  Zo is ze drie jaar geleden in Porto Novo in Benin beland. Daar werkte ze twee weken als vrijwilliger in het weeshuis St Gérard de Maëlla, waar de foto’s uit de reeks gemaakt werden. Met haar foto’s wil Emilie duidelijk maken dat het begrip familie op verschillende manieren ingevuld kan worden, en dus niet altijd uit een mama en een papa bestaat. "De weeskinderen hebben het voor elkaar gekregen om samen te leven als één grote familie", vertelt de fotografe. "Ze zijn dan ook erg zorgzaam voor elkaar. Zo was er een meisje van acht  dat de jongere weeskindjes voedde met een papfles, twee lolly’s verdeelde onder drie of één van de krijsende baby’s ging troosten wanneer de zusters hun handen vol hadden."

"Je merkt ook dat sommige weeskinderen smeken om aandacht. Op één van mijn foto’s uit de reeks zie je bijvoorbeeld een jongetje dat mijn broek bijna naar beneden trekt opdat ik hem zou oppakken.  Soms vochten ze zelfs om mijn hand te kunnen vasthouden of waren ze boos omdat ik geen plaats meer had op mijn schoot voor hen. Wanneer ik mijn camera dan bovenhaalde sprongen ze één voor één wild voor de lens en gierden ze het uit wanneer ze zichzelf op mijn cameraschermpje zagen verschijnen".

De andere winnaars

Nathan Verstraete fotografeerde vorig jaar in en rond de Sinaï en Sharm El Sjeikh. Zijn aandacht werd getrokken door een Bedoeïenenfamilie die in de woestijn woonde maar overdag naar een verlaten stuk strand kwam dichtbij de hotelzone.

"De eerste contacten verliepen stroef deels door hun gebrekkige kennis van Engels of Frans, deels door de gekende argwaan over foto’s, vooral bij de gesluierde vrouwen. Maar door regelmatig een praatje te slaan mocht ik na enkele bezoeken voorzichtig enkele beelden maken ook van de familieleden. Daarvan liet ik er in het hotel enkele afdrukken, zodat ik deze bij een volgend bezoekje een bedankje kon afgeven in de hoop nog verder beelden te mogen maken, wat uiteindelijk toch is gelukt."

 

Dan Verbruggen wachtte tot de laatste dag om zijn familiefoto's in te sturen. " Aangezien we een grote familie hebben is er ook altijd wel een gelegenheid om familie foto’s te maken. Verjaardagen en andere gelegenheden vieren, zeker met de neefjes en nichtjes, hoort erbij. Toen ik een selectie aan het maken was voor deze wedstrijd viel me vooral de blijdschap en de samenhorigheid van de familieleden op in mijn foto’s."

[extern_gallery urls=”http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/20/143798_familie2.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/20/143798_familie5.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/20/143798_familie6.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/20/143798_clan.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/20/143798_img4975.jpg” caption=”||||||||”]