Fashion, beauty -en portretfotograaf Joeri Peeters vertelt ons stap voor stap alles wat je als goede fashion fotograaf zeker moet weten.
Sinds 2019 reist Joeri Peeters voor het Miss België comité mee naar het zonnige Egypte en fotografeerde er de afgelopen jaren al heel wat finalistes. Ook de bekende zanger Gary Numan kent zijn naam, want als zijn officiële fotograaf reisde hij mee naar de London Royal Albert Hall en de Wembley Arena om er enkele concerten te fotograferen. Het leven van een freelancer is enorm veelzijdig, want naast fotograferen en workshops geven in eigen land organiseert Joeri ook workshops in het buitenland. Daar komen verschillende thema’s aan bod, zoals een shoot in stijlvolle kledij in het hartje van het pittoreske Lucca, swimwear aan het zwembad, maar ook een fotoshoot met een gala jurk in het Toscaanse landschap. In dit interview met Koen Dhollander voor Shoot deelt hij enkele van zijn geheimen.
Het spreekt voor zich dat fashion fotografie heel omvangrijk is. Kledij staat altijd centraal en het combineert zowel portretfotografie als glamour. Je dient dus te beschikken over de nodige technische kennis en je moet ook weten hoe je modellen aanstuurt. Je krijgt immers niet altijd modellen met veel ervaring voor de lens en het kan dus zijn dat zij niet weten wat te doen om juist op de foto te komen. Het is dan ook logisch dat niet alles van de eerste keer vlot loopt en je moet ervaring opbouwen om hier beter in te worden.
In de studio gebruik ik soms tot vijf flitsers samen en dat vereist een grondige kennis. Je moet begrijpen hoe licht zich gedraagt en welke lichtvormer je best waar gebruikt. Er was een tijd dat je flink in de buidel moest tasten voor degelijk studio materiaal. Gelukkig kan je nu professioneel starten met een veel kleiner budget. Ikzelf ging van start in een kleine studio met een minimum aan materiaal. Je gaat hierdoor extra nadenken en experimenteren. Die ervaring komt later van pas als je ook eens in een kleinere ruimte op locatie moet fotograferen. Degelijk materiaal helpt uiteraard wel, maar het mag geen excuus zijn om geen mooie foto’s te maken. Een doos Pringles chips kan je omvormen tot snoot, dus experimenteer zeker en wees creatief.
We moeten echter wel realistisch blijven. Sommige foto’s lukken nu eenmaal niet met enkel een reportageflitser bovenop je camera bevestigd. Van zodra je in open lucht een ‘off camera flash’ gebruikt geeft een 1200Ws flitser zoals de Godox AD1200 Pro naar mijn mening extra ‘punch’ aan je foto’s.
Ofwel kies je als fotograaf voor het gebruik van reflectieschermen in natuurlijk licht (eventueel in combinatie met diffuus panelen), geen hulpmiddelen of combineer je natuurlijk licht met flitslicht zoals ik doe. Het is een kwestie van smaak en waar je je goed in voelt. Het voordeel van flitsers is dat je volledige controle hebt over het licht. Je hebt dus veel meer mogelijkheden.
Voor de fotoshoot van de Miss België finalisten in Egypte eind vorig jaar had ik enkel een Godox AD1200 Pro mee met een kleine opvouwbare beautydish. In open lucht met sterk zonlicht heb je beter te veel flitskracht ter beschikking dan te weinig. Anders bestaat de kans erin dat je flitser oververhit geraakt. Je moet namelijk erg veel foto’s nemen op een korte tijd. Voor de portretfoto’s maakte ik gebruik van een 2 stop Manfrotto diffuus scherm om het licht te verzachten. Een helper hield deze dan voor de beautydish. Op die manier kon ik snel schakelen tussen hard en zacht licht zoals te zien in bijgevoegde foto.
Je zorgt als fotograaf mee voor een leuke sfeer op de dag van de shoot zelf maar dat gaat wel gepaard met de nodige dosis professionalisme. Iedereen is belangrijk. Je modellen, maar ook de helpers. Mooie foto’s zijn geen ‘one man show’, maar steeds het resultaat van teamwerk. Ik werk graag samen met mensen.
Tegenwoordig is een lichtmeter geen vereiste meer, maar toch ben ik er een fervent gebruiker van. Ik kocht de Sekonic L-858d met ingebouwde Godox wireless module. De lichtmeter communiceert rechtstreeks met mijn flitsers, zodat ik de flitskracht individueel of in groep kan regelen. Door licht te meten en af te stellen zal de allereerste foto die je neemt correct belicht zijn. Wat voor vele fotografen in het begin verwarrend is, zijn de waarden die je afleest op een lichtmeter. 8.03 is gelijk aan f/9 op een camera want het getal 3 is 1/3 meer licht dan f/8. Eens je dit goed begrijpt is het eigenlijk simpel.
Het merendeel van mijn nabewerking bestaat vooral uit ’tegenhouden en doordrukken’. Het gaat om het verwijderen van storende elementen, maar ook het digitaal verwijderen van kreuken uit kledij hoort er soms ook bij. De hoeveelheid nabewerking hangt af van de opdracht. Voor eigen werk bepaal je dat natuurlijk helemaal zelf, maar je dient wel over de nodige Photoshop kennis te beschikken. Werk niet destructief zodat je wanneer nodig de mogelijkheid nog hebt om aanpassingen door te voeren zonder opnieuw te moeten beginnen! Ik gebruik geen filters en pas geen “color grading” toe om zeker te stellen dat de kleuren van de kledij steeds correct zijn. Ik kijk regelmatig naar make-up video’s omdat de contouren die een make-up artieste aanbrengt ook perfect in Photoshop kunnen en zo het gezicht meer vorm kunnen geven.
Fashion fotografen gebruiken veelal Capture One Pro als tether software en als RAW editor. Persoonlijk vind ik het geïmporteerde beeldmateriaal in Capture One pro beter van beeldkwaliteit in vergelijking met bijvoorbeeld Lightroom. Selecteren van kleuren en het individueel aanpassen ervan verloopt in deze software erg éénvoudig. Met de ‘skin color’ functie kan je te rode of te witte handen op een snelle manier dezelfde huidskleur geven als de rest van het lichaam. Ik ken geen andere software die deze mogelijkheid ingebouwd heeft. Daarna gaat het naar Photoshop en het finale PSD bestand krijgt een laatste ‘final touch’ in Capture One Pro.
Als fotograaf houden we onbewust en bewust met enorm veel factoren rekening. Ik noem er enkele op. Welke lens ga ik gebruiken? Waar staat de zon en vanwaar komt de wind? Valt de jurk mooi? Zijn de handen elegant? Is de hoek waaruit ik fotografeer mooi? De juiste keuzes en mix bepalen het eindresultaat.
De foto met het model in rode jurk nam ik in het gerechtsgebouw in Brussel. Het gebouw is belicht met natuurlijk licht. Het model is echter bijna volledig belicht door flitslicht. Merk het contour licht (licht dat aftekent) op haar linkerarm. Dit soort contour licht pas ik ook toe in de studio door een stripbox met grid te gebruiken. Het geeft het model meer dimensie omdat het licht minder vlak wordt. Aan de hand van het “catch” licht in de ogen kan je meestal afleiden vanwaar het licht komt. Hier maakte ik gebruik van een 100cm SMDV lichtvormer met dubbel diffuus om zacht licht te creëren. Dit in combinatie met een kleinere flitser gericht op de benen om het verschil van lichtintensiteit op te vangen. Door het licht en de rode jurk kregen de benen een rode schijn die ik achteraf voor een stuk gecorrigeerd heb in de nabewerking.
Flitsen in TTL (through the lens) mode pas ik zelden toe. TTL geeft geen consistent licht en TTL heeft geen zin bij het gebruik van meerdere flitsers tegelijkertijd. TTL is wel zinvol bij bijvoorbeeld fotoreportages, wanneer je geen tijd hebt om je flash manueel in te stellen. Wanneer je geen lichtmeter gebruikt, heeft de Godox Xpro en de onlangs uitgebrachte XPro II echter de mogelijkheid om de TTL waarde om te stellen naar een manuele waarde door middel van de TCM (Ttl Convert to Manual) functie. Dat is een handig hulpmiddel omdat je zo sneller het juiste licht krijgt ingesteld.
Deze foto’s nam ik in Antwerpen voor “Rana Hair Extensions”. Op het moment van de fotoshoot was er redelijk druk verkeer. Auto’s en bussen op de achtergrond maar ook fietsers en wandelaars kwamen regelmatig in beeld. Dit noemen we in de fotografie storende elementen. Je kiest dan best voor een tele-objectief zoals een 135mm op f/1.8 zodat de achtergrond een erg zacht bokeh (onscherpe achtergrond) krijgt. Als er dan storende elementen in de achtergrond opduiken kunnen die makkelijker in de nabewerking weggewerkt worden. De aandacht gaat hier ook volledig naar het model. Meestal heb je voor fashionfotografie en portretfotografie niet altijd een lichtsterke lens nodig omdat meestal de sfeer en de omgeving wordt weergeven. Voor “full body” shots met een teleobjectief fotografeer ik bijna altijd van een laag standpunt op de grond om het model groter en eleganter te doen lijken.
Voor mij is de ideale lichtvormer een parabool, maar dan wel de versie met een beweegbare stang waarbij de flitskop naar binnen is gericht. Hoe dichter we de flitser in de parabool trekken des te geconcentreerder het licht wordt, tot het zijn focuspunt bereikt. Het licht verlaat dan de parabool parallel. In theorie is de omgekeerde kwadraatsregel in deze focusstand niet van toepassing (denk even aan het licht van een vuurtoren die kilometers ver kan reiken of aan een Fresnel). In de praktijk is echter het licht niet een perfecte “beam” van licht.
Bij grotere parabolen is deze afwijking minder groot. De Godox parabolic 128 is mijn voornaamste lichtvormer geworden doordat je net de breedte van het licht kan sturen en daarmee de kwaliteit van het licht kan bepalen. Door de typische parabolische vorm kan je met deze lichtvormer in vergelijking met minder diepe lichtvormers grotere afstanden overbruggen. Het gebruik van een diffuusdoek in deze lichtvormer is niet zinvol want dan gaan de typische parabolische eigenschappen verloren. Je kan wel een diffuus doek gebruiken maar je moet door dit doek kunnen kijken.
Het is ook geen probleem wanneer je als fotograaf voor een parabool gaat staan. Wanneer de flitskop meer naar het einde geplaatst wordt zal het licht je voor een groot deel niet gaan belichten. De buitenste ring krijgt het meeste flitslicht en passeert je dus grotendeels. Draag altijd zwarte kledij zodat je zeker stelt dat er geen kleurreflectie op het model valt. Tijdens een workshop voor foto Robyns met Céline van Ouytsel demonstreerde ik de talloze voordelen van een parabool. Deze lichtvormers zijn in vergelijking met standaard lichtvormers een stuk zwaarder, duurder en vereisen een stevig statief.
Een andere onderschatte lichtvormer die uitermate geschikt is voor fashion is een sportreflector. Het licht verlaat de lichtvormer onder een hoek van 45° en kan hierdoor ook een grotere afstand overbruggen. Als je met een Godox AD1200 pro met een vermogen van 1200Ws op volle kracht flitst meet je met een sluitersnelheid van 1/200, ISO 100, op 8 meter afstand nog steeds een waarde van f/11! Het nadeel is echter dat de kwaliteit van het licht heel hard kan zijn. Het is namelijk een kleine lichtbron. Als de dame die je fotografeert van nature een blinkende huid heeft dan zal je dit in je nabewerking moeten aanpassen en dit neemt ook tijd in beslag. Geen enkele dame wordt graag gewezen op imperfectheden van de huid. Ik gebruik hiervoor de methode Frequency Separation 2.0. Ik “blend” dan als het ware net als een make-up artieste de sterke overgangen in elkaar met de mixer borstel waardoor de huid naturel blijft. Het resultaat is alsof je gefotografeerd hebt met een grote lichtvormer die dicht bij het model is geplaatst. Het voordeel van hard licht is echter een betere stofweergave doordat het licht contrastrijker is.
Waarom je best geen grote lichtvormer met dubbel diffuus gebruikt met de flitser ver van het model geplaatst? Diffuus licht uit een lichtvormer noemen we omnidirectioneel licht. Op 1 meter meet je 100% aan licht maar op 3 meter van de lichtbron schiet er maar 11,11% meer over. Verwijder steeds het buitenste diffuus van zodra je de flitser enkele meters van het model plaatst want anders gaat er te veel flitslicht verloren.
Bij “off camera flash”, zorg ik er grotendeels voor dat het aanwezige off camera licht in harmonie staat met het aanwezige licht. Ik noem het althans zo. Het valt dan helemaal niet op dat er flitslicht is gebruikt. Het recept is simpel. Zorg eerst dat de omgeving neutraal belicht is. Kies dan steeds voor een multi patroonmeting (bij Sony). In open lucht stel ik mijn ISO waarde in op 100 of lager en bepaal ik de scherptediepte aan de hand van het diafragma. De parameter om de hoeveelheid omgevingslicht te bepalen is je sluitersnelheid. Omdat ik niet snel gebruik maak van High Speed Sync (sluitersnelheden boven je flitssynchronisatiesnelheid) plaats ik een ND (neutral density) filter op mijn objectief. Maak steeds een foto met een kleurenkaart om zeker te stellen dat de kleuren nadien correct zullen zijn. ND filters kunnen namelijk wat last hebben van een lichte kleurverschuiving.
Als laatste richt ik de flitser afhankelijk van de lichtvormer op de juiste afstand richting model. De flitskracht is dan onze enige variabele die bepaalt hoe sterk ons model belicht wordt. De juiste mix tussen aanwezig en flitslicht zorgt voor een mooie uitgelichte en gebalanceerde foto.
Op deze foto van Miss België 2022 Chayenne Van Aarle moesten make-up artieste Emilie Guillermin, haarstylist Bryan Louwje en ik vroeg uit de veren. Om 05:29 was het nog erg donker maar van zodra de zon op kwam ging het heel snel om 20 minuten later deze foto te maken. Je moet continu je camera instellingen aanpassen omdat het licht steeds feller wordt. Om de ISO waarde zo laag mogelijk te houden (hier ISO 800) plaatste ik mijn camera op statief en fotografeerde ik op 1/50 van een seconde op f/2.8. Indien het model dan niet te veel beweegt en je een korte flitsduur gebruikt, stel je zeker dat de foto haarscherp zal zijn. Je mag niet vergeten dat we op 129 mm fotograferen. De nabewerking van de foto bestond vooral uit tegenhouden en doordrukken.
Sommige fotografen gaan naar mijn mening soms onnodig hoog en veel te laks om met ISO waarden terwijl net de kwaliteit hieronder zal lijden in de vorm van ruis. Je beeld wordt hierdoor minder scherp, zelfs al gebruik je in je nabewerking de beste ruis reductiesoftware die de markt biedt. Je vertrekt namelijk al van een kwalitatief minder goed beeld. Ruis is niet hetzelfde als korrel. Ik voeg liever achteraf een beetje korrel toe wanneer het beeld te ‘perfect’ zou zijn. Ik zag onlangs nog op YouTube een instructiefilmpje waar een fotografe met een 50 mm objectief een zittende dame fotografeerde op 1/2000 op ISO 1600 terwijl dit perfect had gekund op ISO 100 en 1/125. ISO 1600 voor een foto buiten?
ISO staat voor beeldkwaliteit. Als modefotograaf heb je net de tijd om de juiste camera instellingen te kiezen, dus waarom zou je hoge ISO waarden gebruiken? Begrijp me niet verkeerd. Soms moet je wel. Een persfotograaf in oorlogsgebied heeft niet altijd de tijd om de perfecte instellingen te kiezen en daar is dit van minder of zelfs van geen belang.
Weinig fotografen maken gebruik van een flitser in schaduwrijke omgevingen. Bij verkeerd gebruik zal het zachte natuurlijke licht overheerst worden door lelijk hard flitslicht. Nochtans kan dit licht net zorgen voor een mooie stofweergave. Het toevoegen van flitslicht laat het satijn extra blinken. Door ook het flitslicht te “bouncen” op de witte muur verspreidt het licht zich in alle richtingen en dat zorgt dan weer voor zacht flatterend licht. Het zonlicht op de achtergrond zorgde voor een natuurlijke vignettering. De reden waarom ik hier op ISO 250 fotografeerde is omdat ik op dat moment de ND filter niet veilig kon opbergen en dan maar besliste om deze niet van mijn camera te verwijderen.
Deze foto bovenaan dit artikel is een typisch voorbeeld van symmetrie en het gebruik van driehoeken maar ook van juist kleurengebruik. De dure galajurk toverden we om tot broek en de transparante stoel geeft deze foto een artistiek kantje. Tijdens de voorbereiding ging ik op zoek bij kleuren die bij het roze kleed zouden passen. Via de site http://color.adobe.com werd het al snel duidelijk dat schakeringen van groen complementair zijn van roze. Ik had de hemel een groenere tint kunnen geven maar besliste om de deze naturel te houden.
Ben je in het bezit van verschillende achtergrondkleuren dan kan je snel via de site raadplegen welke kleuren van kledij je best gebruikt of andersom. Een goede styliste & make-up artieste heeft meestal ook een uitgebreide kennis van kleurenleer. Volgens de kleurenleer zou deze foto betreft kleur iets beter geweest zijn indien de jurk een groenblauwe kleur had. Ik werk graag met complementaire kleuren vanwege het sterke contrast.
Er bestaan boeken met letterlijk duizend verschillende poses. Staande, liggende, zittende,… Het zijn soms variaties op één bepaalde pose, maar een model dat goed kan poseren zorgt voor een gevarieerde reeks foto’s. Vele startende fotografen die hun portfolio opbouwen worstelen met het aansturen van modellen wanneer deze weinig of geen ervaring hebben. Daarom is het belangrijk dat je als fotograaf ook leert poseren, zodat wanneer nodig je het model kan ondersteunen. De positie van handen en voeten, maar ook hoe het hoofd gekanteld is bepalen allemaal mee het eindresultaat. Voor portretfoto’s zullen ervaren modellen automatisch variaties maken met het hoofd. Sommige modellen zijn bijvoorbeeld het mooist met de kin iets naar boven en het hoofd gekanteld terwijl anderen dan weer enorm sterk zijn met een frontale foto. Laat je model dus vele variaties maken met het hoofd. Met de juiste belichting, make-up & haar en kledij zullen er zeker en vast enkele tussen zitten waaruit het achteraf moeilijk kiezen wordt.
Voor deze foto had ik de opdracht om foto’s te maken voor twee covers van “Bello magazine” met kledij van “Caroline Biss” met de stad “De Panne” herkenbaar in beeld. Door omstandigheden arriveerden we later dan gepland, waardoor er sprake was van enige tijddruk. Ik besliste om het standbeeld van Leopold I in beeld te brengen maar zonder toeristen. Door de juiste locatie, lens en hoek te kiezen met extra flitsbelichting stelde ik zeker dat aan alle voorwaarden werd voldaan. Ik vroeg om de handen op de kraag te plaatsen om de ietwat stoerdere kledij te accentueren. Je moet soms snel handelen om het beeld te kunnen maken. Je neemt de foto ook iets breder om zeker te stellen dat de mensen van de layout voldoende ruimte hebben om bij te snijden maar ook plaats hebben om tekst te kunnen toevoegen.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief om het laatste nieuws uit de fotografiewereld te ontvangen én het gratis ebook ‘Start met Fotograferen’.
Krijg Shoot Magazine 6 keer per jaar (inclusief 2 extra dikke dubbelnummers) vol inspiratie, tips en fotoplezier rechtstreeks in je brievenbus.
