Communie- en lentefeest fotografie: hoe begin je eraan?

Het is weer de tijd van het jaar. Binnenkort is er in veel gezinnen de eerste communie, het lentefeest, vormsel… iets waar toch wel wat voorbereiding aan vooraf gaat. Het gaat gepaard met mooie kledij, met vieringen, met feestjes, met jacht op cadeautjes, met religieuze symbolen of juist niet. En dan komt iemand vragen “Zeg wij hebben een communicant en jij maakt toch foto’s?”. De reden waarom ze dat aan u vragen kunnen van allerlei aard zijn: omdat je beroepsfotograaf bent en dat je job is, of omdat je een dure camera hebt en dat dus wel kan, of omdat je peter of meter bent en daarvoor moet zorgen.

Het gaat over belangrijke foto’s en dan weet ik dat niet iedereen zich daartoe geroepen voelt. Maar ik geef veel workshops en probeer altijd iedereen te overtuigen om uitdagingen aan te gaan. Wat je niet kent, kan je leren, en voor communiefoto’s heb je meestal wel wat tijd. Dus ook tijd om zonder communicant wat te oefenen mocht dat nodig zijn. Wat mezelf betreft: ik ben beroepsfotograaf, heb een beetje een stijl en een slogan: “als eenvoud mag sieren”. Ik probeer me daar altijd aan te houden en mogelijk is dat niet uw stijl. Mijn eerste tip is dan ook: blijf altijd jezelf en maak foto’s waar je zelf ook achter staat.

Dit artikel is te lezen in Shoot 126 met extra voorbeeldfoto’s.
Bestel het magazine nu!

Moeten en mogen

Dit artikel gaat over enkele foto’s die je volgens mij zeker moet hebben, min of meer op de manier zoals ze beschreven worden. Naast die enkele foto’s laat je uiteraard je creativiteit de vrije loop en maak je nog zoveel foto’s als je zelf wil met een inhoud, locatie en stijl die jij of je communicant graag wil. Heb je een unieke fotografiestijl, dan komen de mensen misschien daarvoor naar u. Het allerbelangrijkste is dat je communicant en de ouders tevreden zijn. Dat is het einddoel en moet je goed in het oog houden.

Een belangrijke functie van fotografie

Misschien wel de belangrijkste: herinneren! Ik behoor niet meer tot de jongsten en de foto’s uit mijn jeugd werden gekoesterd en goed bewaard. Veel van de ontelbare foto’s die nu gemaakt worden belanden in elektronische vergeetputten of gehuurde wolken. Maar communiefoto’s krijgen wel een speciaal plaatsje en worden goed bewaard. De communicant zelf herinneren is het belangrijkste. De kledij misschien ook, maar kastelen, fonteinen en vergezochte achtergronden leiden op de foto alleen maar de aandacht van het kind af. Daarom is de eerste regel: evalueer op tijd of je foto’s over de communicant gaan.

De leeftijd van de communicant

Wie oud is, wil er jong uit zien, en wie jong is, wil er dikwijls wat ouder uit zien. De kledij heeft de fotograaf niet in de hand, maar de manier waarop je iemand fotografeert wel. Een kind mag, of liever moet voor mij kind blijven en een meisje van 12 heeft nog tijd genoeg om er als iemand van 20 uit te zien. Ik heb nog geen enkel kind voor mijn lens gehad dat het prettig vond om stokstijf voor een boom te gaan staan en naar de fotograaf zijn lens te kijken. Spelen, op de grond zitten, ergens gaan aanhangen… zal meer hun wereld zijn en zo kan je ook foto’s maken.

Vriendjes worden

Rond de 12 jaar weet men al waarom ze naar de fotograaf “moeten”, maar rond 6 jaar is dat dikwijls de grote onbekende. Wanneer ouders met hun lieveling naar mijn studio komen dan bekijk ik mama en papa bijna niet meer. Ik praat constant met het kind, kijk met hem of haar eens rond, laat ze op de trigger van de lichtmeter duwen om de flitsers af te laten gaan en soms gebeurt het dat ik mijn camera eens rond hun hals hang en zeg dat ze een foto van mij en mama en papa mogen maken. Zo verandert een angstige snuitje stilaan in een opgewekt en blij gezichtje. De studio van de fotograaf wordt een plaats waar je ook mag spelen en jezelf zijn. Ieder zijn systeem, maar zo doe ik het en dat werkt.

Denk aan het eindproduct

Bijna altijd moet een kaartje gemaakt worden met een foto op. Lees: iets klein waar het kind duidelijk moet op staan. Een portret voor aan de muur is echter ook een optie, een klein album kan mogelijk ook. Dit is mijn to-do lijstje: ik wil een portret van dichtbij want ik wil de ogen in het groot, ik wil een foto waar het kind helemaal op staat met de kledij van de dag, in een album kan ook een groepsportretje met de ouders, broers of zussen en met het ganse gezin, zeker wanneer zij zich uitgedost hebben in de kledij van de belangrijke dag.

Uit het fotografenleven gegrepen

Telefoon van een mama: “Kan jij communiefoto’s maken?” “Ja, in de studio of buiten?” “Buiten graag!” “Is je zoon sportief of eerder rustig?” “Hij doet alle dagen sport!” “Goed mevrouw, Dan gaan we naar een bos waar hij wat kan bewegen en lopen.” “Oei, dan gaan zijn schoenen en kleren misschien vuil worden…” Uiteindelijk heb ik die jongen niet moeten fotograferen, want na het telefoontje heb ik niets meer van de mama van gehoord.

Een andere mama: “Kunnen foto’s op de manege? Mijn dochter houdt van paarden.” “Zeker.” Tijdens de shoot zie ik dat het er wel vuil is en zeg ik tegen de mama: “Ik moet een beetje opletten voor het mooie witte kleedje.” Haar reactie: “Kan geen kwaad Robert, doe maar je zin, ik zal het wel wassen deze avond.”

Om dit allemaal kans van slagen te geven is een telefoontje (geen chat) of een korte afspraak met de mama of papa levensnoodzakelijk. Ik vraag dan of zij open staan voor speelse foto’s en of het echt noodzakelijk is om net voor de foto’s naar de kapper te gaan. Make-up zoals felrode lippen en oogschaduw raad ik af voor kinderfoto’s.

Als ik het kaartje moet maken dan zijn voor mij de foto’s het belangrijkste, maar soms willen ze zelf een kaartje maken op een site, en dan worden vierkantjes, lijntjes, krollekes en bollekes belangrijker dan de foto… Ik geef altijd mee dat ze daar eens goed over moeten nadenken. Enkele voorbeeldjes laten zien van je werk brengt hen dikwijls op voor u betere gedachten.

Een jongen of een meisje

Uitzonderingen bevestigen altijd de regel, maar het enthousiasme bij meisjes is meestal groter dan bij jongens. Ik maak altijd veel foto’s tijdens een shoot. Het duurt even voor je modelletjes in de mood komen en dan mag je, zeker bij een jongen, geen tijd verliezen. Wanneer de blik en snuit worden wat je wil moet je snel doorwerken, want je weet nooit hoe lang die gaat blijven.

Licht, schaduw en witbalans!

Iets dat ik veel te vaak herhaal is dat je met licht iets ziet, en met schaduw de sfeer maakt. Bij de noodzakelijke communiefoto’s gaat het meer om zien dan om sfeer, dus gebruik zeker niet teveel schaduw op de foto’s. Bij vrolijke foto’s horen vrolijke kleuren en absoluut geen grauwblauwe huidtinten. Zorg dus zeker voor een correcte witbalans, en als je het toch niet exact weet, kies dan liever wat te warm dan te koud. Mocht dit chinees lijken voor u, dan is een grijskaart een handig hulpmiddel.

Houdingen

Een portret maak ik van dichtbij zodat de ogen er groot op staan. Wil je ook de kledij in beeld, dan kunnen ze meestal gaan zitten en blijft je foto gevuld met meer kind dan achtergrond. Jas, een handtas, een hoedje,… het hoort er allemaal bij, maar soms vallen die dingen minder in de smaak bij het jonge volkje. Meestal zie je dat wel en dan laat ik er wat mee zwieren en zwaaien. Dat geeft een dynamische en speelse foto wat ik graag heb.

Het kaartje

De twee of drie foto’s die op het kaartje moeten komen laat ik meestal zelf kiezen. Niet uit alle foto’s: ik doe zelf een kleine selectie en laat ze daar uit kiezen. Als de kans er is dan vraag ik ook aan de communicant wat zijn voorkeur is. Vroeger maakte ik enkele totaal verschillende kaartjes om uit te kiezen, maar bijna iedereen koos dezelfde layout. Nu maak ik 1 ontwerp dat ik op verzoek nog wat kan wijzigen. Ik gebruik meestal een horizontale kaart met een portret en een foto met de volledige kledij.

Het kaartje maak ik met photoshop en gewoonlijk aan twee zijden. Coated Fogra 39 is het cmyk profiel dat meestal gebruikt wordt voor drukwerk. Ik ga hiermee naar een lokale drukker voor het gewenste aantal te laten drukken. Voordeel om op deze manier te werken is dat wat kaartjes op overschot niet zo veel meer kosten. Zo kan de vrolijke communicant met vriendjes kaartjes wisselen zoveel hij wil.

Mooier en duurder is foto’s met een fotoprinter of afdrukservice laten maken. Dan heb je fotopapier en dat kan je in kartonnen mapjes plaatsen of zo als kaartje gebruiken. Bijna altijd is dat wel enkelzijdig.

Sociale media

Sociale media is niet weg te denken uit onze maatschappij en de drang om er foto’s op te plaatsen is dikwijls heel groot. Communiefoto’s bevatten voor veel gezinnen iets dat tot op de dag van het gebeuren “geheim” moet worden gehouden: de kledij. Plaats dus nooit de foto’s die je voor een communicant gemaakt hebt zomaar op het internet! Vraag altijd welke, en vooral wanneer je die foto’s mag gebruiken voor je portfolio.

Geschenken

We komen aan het einde van het fotografenwerk. Een fotolijst, een klein album en een kaartje zijn de meest “normale” dingen die je met communiefoto’s kan doen. Die zijn tastbaar en kan je vastnemen. De kwaliteit van een afdruk is veel beter dan wat je ziet op je scherm. Ben je dus gewoon van al je foto’s op een scherm te zien, maak dan voor dit feest een uitzondering en zie dat je afdrukken hebt die op een correcte manier gemaakt zijn. Kies hiervoor enkel foto’s die je zelf als eigen topkwaliteit beschouwt. Dit wil zeggen: het kind moet er op staan zoals het gekend is en niet zoals de familie het nooit ziet. Daarbij komt uw fototechniek van juiste belichting, compositie, kleur en scherpte kijken. Liever enkele foto’s die het waard zijn om een mensenleven lang te bewaren dan een stick vol probeersels. Als je niet zelf de prints kan maken laat ze dan afdrukken door vakmensen en controleer nauwgezet wat je levert. Een afdruk die niet helemaal goed is, gaat voor communiefoto’s de vuilbak in. Opnieuw en beter. Er zijn geen excuses voor foto’s die naar de familie gaan. Ben je een hevige zwartwit fan, doe er dan ook enkele kleurfoto’s bij zodat men binnen 50 jaar kan zien welke kleur de kledij had.

Dit artikel is te lezen in Shoot 126 met extra voorbeeldfoto’s.
Bestel het magazine nu!

Tot slot

Foto’s door een fotograaf laten maken is een belevenis voor een kind. Het gaat om beelden die letterlijk “blijven hangen”. Zorg er voor dat wanneer zowel familie als kind over “de fotograaf” beginnen te praten ze dat met prettige woorden en anekdotes doen. Willen ze later voor een andere gelegenheid zeker en vast terug naar u komen? Dan heb je je werk goed gedaan. Proficiat! Ik wens je veel fotoplezier met communiecantjes die u niet gaan vergeten.