Hoe start je met dronefotografie en maak je unieke foto’s vanop grote hoogte?
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang elke woensdag en vrijdag het beste uit de fotografiewereld in je mailbox.

Hoe start je met dronefotografie en maak je unieke foto’s vanop grote hoogte?
Midden 2017 ben ik gestart met het fotograferen met een drone. De interesse hiervoor was al een tijdje latent aanwezig en groeide sterk na het lezen van een aantal artikels in fotomagazines. Het volgen van dronefotografen op Instagram en Dronestagram inspireerde mij nog meer. De mogelijkheid om met de drone andere camerastandpunten in te nemen en andere perspectieven te tonen was voor mij de beslissende factor om ook echt met deze vorm van fotografie aan de slag te gaan.
Een eerste, belangrijke stap is het selecteren van een geschikte drone. Drones zijn er in alle maten, gewichten en prijzen. De eerste categorie, eenvoudige toestellen met basic hardware in de prijsklasse tot zowat 300 euro, kan je voor fotografietoepassingen het best vermijden. De toestellen uit tweede categorie, in een prijsklasse tot zowat 2000 euro, zijn daarentegen uitermate geschikt voor het uitvoeren van vluchten en het maken van foto- en video-opnames. Ze beschikken over een degelijke camera, gemonteerd op een gimbal die de schommelingen van de drone compenseert en toelaat de camera tot 90 graden omlaag te richten. Intelligente vluchtmodes in het besturingssysteem van de drone ondersteunen je bij het maken van cinematografische video-opnames.

Een kompas, hoogtesensor, positiebepaling met GPS, optische positieherkenning en obstakeldetectie behoren tot de standaarduitrusting van drones in deze klasse. Ze ondersteunen de piloot om vluchten veilig uit te voeren. Deze drones worden als volledig systeem ready-to-fly uitgeleverd, ze omvatten de drone, de afstandsbediening (controller) en een batterij.
In de hogere prijsklasse vinden we grotere en zwaardere toestellen met extra mogelijkheden voor specifieke professionele toepassingen. DJI is marktleider in civiele drones en heeft een marktaandeel van circa 70 procent. Yuneec, een gekende kleinere aanbieder, is vooral gekend omwille van zijn hexacopters die het bedrijf voor een competitieve prijs aanbiedt.

Het gebruik van drones is strikt gereglementeerd omwille van de risico’s die ermee verbonden zijn. Een van de bepalingen beschrijft de MTOM (Maximum Take Off Mass). Dit is het gewicht van het toestel plus batterij en eventuele accessoires. De MTOM is onder meer bepalend voor de risicoklasse waarin je met je toestel mag vliegen, en daarmee ook voor de plaats en de omstandigheden waarin je mag vliegen. Later in dit artikel kom ik hier op terug.
Het merendeel van de drones heeft vier propellers (quadcopter). Hexacopters met zes propellers of octocopters met acht propellers kunnen zelfs nog veilig landen wanneer één van hun motoren tijdens de vlucht uitvalt. Om deze reden worden ze in België verplicht ingezet om te vliegen boven een mensenmenigte.

Bij de start was mijn objectief het maken van dronefoto’s met een goede beeldkwaliteit, beginnend met natuur en in een later stadium ook architectuur. Een goede scherpte, getrouwe kleurweergave en voldoende beeldresolutie met het oog op vergrotingen waren een must. Op die basis koos ik voor de DJI Phantom 4 Pro. Het cameragedeelte was hierbij doorslaggevend: een CMOS-sensor van 1 inch met 20 megapixels, een mechanische sluiter instelbaar van 8 tot 1/2000 s, een elektronische sluiter instelbaar van 8 tot 1/8000 s en kwalitatieve foto- (JPEG en DNG/RAW) en videoformaten (MP4/MOV).

Door het gewicht van 1388 gram worden in België volgens de huidige wetgeving vluchten met dit toestel ten minste in klasse 2 ingedeeld. Dit houdt in dat je als piloot over een attest van toelating beschikken en je drone geregistreerd moet worden. Ten opzichte van zijn kleinere broer, de DJI Mavic, heeft de Phantom het voordeel van de mechanische sluiter. Nadeel is echter zijn grotere omvang: op stap gaan met je Phantom én je foto-uitrusting is niet echt praktisch. De kleinere Mavic daarentegen plooit dicht en past uitstekend in een fototas.
Omwille van het risico op ongevallen is het gebruik van het luchtruim en dus ook van drones wettelijk geregeld. Die risico’s zijn niet gering: botsing met andere luchtvaartuigen in het luchtruim, neerstorten in geval van defect, aanvliegen van personen of zaken op de grond, om de belangrijkste te noemen.
Deze regelgeving is momenteel op nationale basis vastgelegd. De modaliteiten om met je drone legaal te vliegen verschillen daardoor sterk van land tot land. De Europese Commissie heeft regels vastgelegd die door de Europese lidstaten op 1 januari 2021 ingevoerd zijn. Hiermee zal in de verschillende landen van de Europese Unie volgens dezelfde voorwaarden kunnen gevlogen worden. Piloten die hieraan voldoen mogen in alle landen van de EU vliegen.


De Europese wetgeving voorziet in een drietal categorieën van vluchten:


Voor foto- en videotoepassingen is de open categorie uitermate geschikt. De instapdrempel is relatief beperkt en ze biedt een uitgebreid aantal mogelijkheden. Je mag vliegen tot een maximum hoogte van 120 meter, waarbij je je drone te allen tijde moet kunnen zien. In deze categorie zijn drie subcategorieën (A1, A2 en A3) voorzien welke de toegelaten vluchtscenario’s omschrijven. De drones die zijn toegelaten voor de open categorie zijn ingedeeld in vijf klassen (C0 t/m C4). De combinatie van subcategorie en drone die je gebruikt bepaalt waar en onder welke omstandigheden je mag vliegen.
Subcategorie A1 laat toe te vliegen boven personen, met drones van de klasse C0 (speelgoeddrone van maximaal 250 gram) of klasse C1(hobbydrone tot 900 gram). Subcategorie A2 laat toe te vliegen in nabijheid van personen (op minimaal 30 meter afstand) met drones van de klasse C2 (prosumerdrone van maximaal 4 kg). Subcategorie A3 verplicht je om een grotere afstand van personen aan te houden: minimaal 150 meter afstand van residentiële, commerciële, industriële of recreatieve zones. In deze subcategorie worden volgende drones voorzien: prosumerdrones tot 4 kg (C2), professionele drones tot 25 kg (C3), aeromodellen tot 25 kg (C4).
Voor gebruik in de open categorie moet de drone voorzien zijn van een CE-keurmerk dat de klasse C0 tot C4 weergeeft. Ook voor de piloten zijn er vereisten. Zij moeten zich registreren als operator (voor alle subklassen vanaf A0/C1). Ook moeten ze een online opleiding volgen en een online examen afleggen om de nodige theoretische kennis op te doen en te testen. Ze moeten verdere beschikken over praktijkkennis door zelftraining.

Naschrift van de redactie: Ondertussen is de nieuwe wetgeving actief.
De dronewereld bevindt zich momenteel in een overgangsfase. De nieuwe Europese wetgeving is op komst, is uitgetekend, en zal op 1 januari in werking treden. Maar op dit ogenblik is ze nog niet in al haar details gefinaliseerd. Als gevolg hiervan kunnen de online tests voor piloten nu nog niet worden afgenomen.
Evenmin zijn drones met het vanaf de eerste dag van volgend jaar verplichte CE-keurmerk momenteel op de markt beschikbaar. De huidig beschikbare drones kunnen door een overgangsregeling wel in het nieuwe systeem worden ingezet, maar in een hogere risicoklasse, bijvoorbeeld C2 in plaats van C1. Daardoor zul je op grotere afstand van de bewoonde omgeving moeten vliegen.
Als je nu wilt starten en gaat investeren in een nieuwe drone, raad ik je daarom aan om te wachten tot drones met CE-keurmerk op de markt zijn. Als je echt onmiddellijk wilt starten, verwijs ik naar de websites van de nationale overheidsdiensten. Daar kan je terecht voor de laatste stand van zaken over de Europese wetgeving en voor informatie over de huidige nationale wetgeving voor drones. Voor België is dat de Federale Overheidsdienst Mobiliteit, voor Nederland de Rijksoverheid.
Een verzekering burgerlijke aansprakelijkheid is een vereiste. Vrijetijdsgebruik is meestal voorzien in je familiale polis. Wil je echter een drone inzetten voor professioneel gebruik, dan is een afzonderlijke burgerlijke aansprakelijkheidsverzekering vereist. Reken hiervoor circa 200 euro per jaar.
De vluchtvoorbereiding is de basis voor een geslaagde vlucht. We controleren meerdere gegevens voor de start. Zo ga je na of de vlucht op de gewenste locatie mag uitgevoerd worden. Dat kan bijvoorbeeld met een app (voor België droneguide.be, voor Nederland godrone.nl). Ook bekijk je de weersverwachting met de METAR (Meteorological Aerodrome Report) en TAF (Terminal Aerodrome Forecast). Drones mogen niet gebruikt worden bij regen, mist, sneeuw of te harde wind.
Daarnaast check je de Kp-index, een maat voor de zonneactiviteit. Te sterke zonneactiviteit veroorzaakt namelijk elektromagnetische storing bij de GPS-ontvangst. Daardoor kan de positiebepaling van de drone foutlopen. Bij een Kp van 4 of hoger ga je niet vliegen.
Vliegen lijkt eenvoudig, en dat is het ook. Je kan manueel opstijgen of automatisch. In dat laatste geval stijgt het toestel op, zweeft op een hoogte van ongeveer 2 meter en blijft met behulp van de GPS-positionering ter plaatse tot je de besturing overneemt. Ook het landen gebeurt manueel of automatisch.
Tijdens de vlucht bewaakt het systeem de resterende batterijcapaciteit, verwittigt wanneer deze mindert en laat de drone bij een ingestelde minimumwaarde automatisch landen. Bij wegvallen van de verbinding tussen drone en controller keert de drone automatisch naar zijn startplaats terug en landt daar autonoom of, indien dit zo ingesteld, hovert hij op de plaats waar hij zich op dat ogenblijk bevindt en landt daar wanneer de batterijlading een minimumwaarde bereikt.


Sterk aanbevolen is om, vooraleer je gaat fotograferen, je toestel goed te leren beheersen door een aantal vluchten uit te voeren. Dit geldt in het bijzonder voor video-opnames: omdat je én je drone bestuurt én filmt, is het risico op een crash enorm groot! De meeste probleemsituaties met drones ontstaan ten gevolge van stuurfouten of foutieve inschatting door de piloot; technische storingen komen in mindere mate voor, maar kunnen ernstige gevolgen hebben. Stuurmanskunst helpt om ongevallen te voorkomen, uiterste voorzichtigheid ook. Want je bedient uiteindelijk een toestel dat snelheden tot 72 kilometer per uur behaalt en uitgerust is met snel draaiende en vlijmscherpe propellers.
De mogelijkheden om met je drone te fotograferen zijn fenomenaal. Stel je een fotocamera voor, die je kan gebruiken op een hoogte van 1 tot 90 meter (in België, in Nederland is dat 120 meter). Waarmee je probleemloos rond je onderwerp kan cirkelen en pijlsnel vooruit, opzij en naar achter kan bewegen, tot enkele honderden meter ver. Een camera die je in elke hoek tussen horizontaal en verticaal kan richten.
De dronecamera heeft dezelfde instelmogelijkheden als alle andere camera’s: een zoekerbeeld door de lens, een volautomatische belichting, diafragma- of sluitertijdvoorkeuze of manueel, autofocus of handmatige focus, een ISO-gevoeligheidsinstelling, bracketing, … Met al die mogelijkheden kan je – letterlijk – alle kanten op. Dat zie je in de beelden op social media zoals Instagram, Dronestagram en skypixel.com, een site van DJI.

Echter, bij een groot deel van deze vaak zeer spectaculaire beelden, moet je realiseren dat ze ofwel op niet-legale wijze genomen zijn ofwel met speciale toelating van de luchtvaartautoriteit. Beelden genomen hoog boven wolkenkrabbers, beelden in de mist, boven een wolkendek, situaties waar de toegelaten hoogte overschreden worden, creëren ten onrechte de indruk dat met een drone alles mag. Gelukkig, ook als je legaal vliegt zijn er mogelijkheden in overvloed.
Goede locaties voor het fotograferen met een drone zijn plaatsen waar het én toegelaten is om te vliegen én waar een boeiend onderwerp te vinden is. Tools die je hierbij ondersteunen zijn Google Earth en de Low Air Chart. In Google Earth ga ik op zoek naar interessante streken, plaatsen, waterlopen, bossen, velden, gebouwen, bijzondere constructies. Op de kaart kijk ik tegelijkertijd na of er op die plaats mag gevlogen worden. Is dit het geval, dan zoom ik verder in op de locatie, kijk ik naar mogelijke camerastandpunten, zoek ik een plaats om op te stijgen en te landen en eventuele obstakels. Deze analyse vormt enerzijds noodzakelijke input voor de vluchtvoorbereiding, anderzijds laat ze ook toe om de fotosessie efficiënt te laten verlopen. Daardoor kan ik de batterijcapaciteit van m’n drone maximaal benutten.



Een ready-to-fly dronesysteem wordt startklaar en volledig uitgeleverd, verdere toebehoren zijn niet echt noodzakelijk om van start te gaan. Maar de volgende accessoires kunnen op termijn wel zinvol zijn:
Luc Vervliet fotografeert vanuit zijn passie. Op 14-jarige leeftijd startte hij met zwart-witfotografie in zijn eigen doka. Als amateurfotograaf was hij lid en bestuurslid van een fotoclub, en bekwaamde zijn technieken met behulp van boeken en andere fotografen, veelal met trial & error. Na de opleiding Fotokunst aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen werd hij in 2012 beroepsmatig fotograaf.
Luc werkt vooral voor bedrijven en handelszaken en heeft zich gespecialiseerd in juwelen en zilversmeedwerk, interieur & architectuur, food & beverage en dronefotografie. Naast vrij werk en natuurfotografie maakt hij reportages over producten, processen, realisaties en bedrijfsevents. Dit jaar veroverde hij met zijn dronefoto’s een bronzen award bij de FEP Professional Photographer of the Year 2020.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang elke woensdag en vrijdag het beste uit de fotografiewereld in je mailbox.
Krijg Shoot Magazine 6 keer per jaar (inclusief 2 extra dikke dubbelnummers) vol inspiratie, tips en fotoplezier rechtstreeks in je brievenbus.
