De Nikon D700 mag met pensioen

2008 was een sleuteljaar voor Nikonfotografen. Een jaar eerder had Nikon de professionele D3 uitgebracht. En toen kwam de D700, in wezen een D3 in een kleinere body voor de helft van de prijs. Voor velen werd de D700 hun eerste full-frame digitale camera.

De D700 werd officieel van de markt gehaald in 2012. Intussen waren er de professionele D3x en D3s bijgekomen, en de D800 en de D800E in de prijsklasse van de D700. Professionele fotografen hadden hun D700 (boekhoudkundig) al afgeschreven en investeren in een nieuwe body is dan verstandig. Maar veel D700-liefhebbers vonden dat de nieuwkomers geen echte vervanging waren voor hun vertrouwde werkpaard. Hetzelfde verhaal bij de komst van de D600, Df, D610 en D810: geweeklaag over het uitblijven van een 'echte' opvolger voor de D700. Sommigen stapten liever over naar Canon of Fuji dan een van de andere FX-camera's te kopen.

Ik vind het bizar dat een 12 megapixelcamera uit 2008 zoveel passie losmaakt. Ik ken niet veel mensen die nog computers of smartphones uit 2008 gebruiken. Toen Nikon de D750 aankondigde, die alleen al door de naam een vervanger voor de D700 lijkt te zijn, was ik dus erg benieuwd om de twee te vergelijken.

Verschillen

De D750 is kleiner en lichter dan de D700 – qua body leunt hij dichter aan bij de D7100, zij het met een betere handgreep. Heel wat bedieningselementen zijn van plaats veranderd, ook weer in de richting van de D750. Twee SD Card-sleufjes in plaats van één CompactFlash-kaart, en geen aansluitingen voor PC Sync (flitssynchronisatie) en afstandsbediening zijn de voornaamste hardware-verschillen – en natuurlijk het uitklapbare scherm (dat je overigens niet hoeft uit te klappen.)

Hoe doen de twee het in de praktijk? Kort gezegd: de D700 is een veertigjarige tennisveteraan die het moet opnemen tegen een achttienjarige nieuwkomer. De D700 kan nog steeds fors uit de hoek komen en kan zich nog verdedigen. Maar de D750 is sneller, krachtiger, beter.

Op één punt is de D700 wel 'sneller'; hij heeft een kortste sluitertijd van 1/8.000 tegen 1/4.000 voor de D750. Nu, ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst 1/8.000 nodig had, maar ik vermeld het toch. Een ISO-bereik tot 12.800 is een reëel voordeel voor de D750; de D700 is bruikbaar tot ISO 4.000 en daar houdt het op. De D750 heeft ook minder licht nodig om scherp te stellen; het autofocussysteem is beter en de Group AF is fantastisch voor snel bewegende onderwerpen.

Ik weet dat veel fans zullen zeuren over het ontbreken van een AF-ON knop op de D750. De oplossing is nochtans simpel: gebruik de AE-L/AF-L knop als AF-ON, en de functietoets aan de voorzijde als AE-L/AF-L knop.

Conclusie

Ik denk dat veel van het ongenoegen bij D700-gebruikers voortkomt uit nostalgie. De D700 was hun eerste fullframecamera en was in zijn tijd perfect. Maar doe jezelf een plezier. Neem een D750 op, wen aan de kleinere body en andere bediening, en zie wat je uit de camera kunt halen. Een nieuwe camera maakt je nog geen betere fotograaf, maar hij helpt wel om fotograferen makkelijker en efficiënter te maken – zoals alle andere nieuwe toestellen die je sinds 2008 hebt gekocht. 

Rob Mitchell

[extern_gallery urls=”http://cdn.minoc.com/zd_images/2014/51/141061_01d750.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2014/51/141061_d700d7506400isodetail01.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2014/51/141061_d700d750gentdetail01.jpg” caption=”Het AF-systeem van de D750 is sneller en betrouwbaarder dan dat van de D700.||Op ISO 6.400 heeft de D750 (links) een duidelijk voordeel, ondanks de hogere resolutie.||”]