Foto: Yves Schepers

Het bruidspaar heeft een jaar of misschien wel langer toegeleefd naar die ene bijzondere dag waarop ze elkaar het jawoord gaan geven. Bruid en bruidegom zijn nerveus, jij ook. Want jij bent degene die dat mag gaan vastleggen, zodat zij er een mooie, blijvende herinnering aan overhouden.

Wees gerust: ook ervaren fotografen hebben een gezonde spanning voor zo’n dag. Voor veel fotografen helpt het om de dag met een vast ritueel te starten. Ruim op tijd opstaan, de apparatuur die klaarstaat voor de laatste keer checken, rustige muziek, even zitten met een kopje koffie of thee. Het zijn allemaal manieren om in de flow van de dag te raken. Daarna stap je in de auto en enthousiast over de dag die komen gaat, ga je op weg naar het bruidspaar.

Doordat op de voorgrond en op de achtergrond in dit beeld iets gebeurt, creëer je een diepere laag in het beeld. Foto: Moniek van Gils

Planning

Bruidsparen hebben vaak al veel van hun dag vastgelegd voordat er met de fotograaf wordt gesproken. Toch liggen meestal de tijden nog niet helemaal vast en daar kun je als fotograaf gebruik van maken door een bruidspaar te adviseren in zijn planning. Mijn ervaring is dat veel bruidsparen vergeten dat ze moeten lunchen. ‘Moeten’ inderdaad; op zo’n intensieve dag is even ontspannen en wat eten voor een bruidspaar een must. Daarnaast levert het jou weer een mooi fotomoment op. Het gaat mij niet zozeer om die lunch, maar meer om de algehele planning van de dag. Ik heb in mijn beginperiode veel bruiloften meegemaakt waarbij bruidsparen het allemaal zo strak gepland hadden, dat ze van de ene locatie naar de andere locatie renden. Een ruimere planning geeft veel meer rust en daardoor mooiere foto’s. Als het bruidspaar zich minder hoeft te haasten, heeft het bovendien meer tijd om te genieten van de dag.

Daarnaast kun je tijdens het bespreken van de planning aan het bruidspaar aangeven hoeveel tijd je nodig hebt voor het maken van de foto’s. Niet alleen voor de locatiefoto’s met het bruidspaar zelf, maar ook voor de andere momenten van de dag. Zo geeft Alexandra Vonk tijdens het voorgesprek informatie over hoeveel tijd zij nodig heeft voor elk onderdeel van de dag, maar ook over de locatie waar de foto’s gemaakt moeten worden. “Als het bruidspaar aangeeft dat ze van lichte foto’s houden, dan heeft het niet zo veel zin dat de bruid zich gaat omkleden in een donkere kamer met kunstlicht”, vertelt ze daarover. Alexandra Vonk heeft de tijd voor elk onderdeel van de dag vrij gedetailleerd uitgewerkt. Zo heeft ze voor de first look 15 minuten nodig en voor het aankleden van de bruid anderhalf uur. Dat lijkt veel, maar in die anderhalf uur moet de bruid zich natuurlijk ook daadwerkelijk aankleden. Bovendien kan Alexandra Vonk momenten pakken om details te fotograferen en om de transformatie van een gewone vrouw in een bruid vast te leggen.

Door de spiegel in het beeld op te nemen, krijgt de foto meer diepte. Foto: Ruud Claessen

Ook de ceremonie zou ze het liefst naar haar hand willen zetten, maar tijdens de ceremonie zelf lukt dat natuurlijk niet. Daarom geeft ze in het voorgesprek advies, over de locatie van de stoelen van het bruidspaar ten opzichte van het licht en onder meer over de situering van de stoelen in de ruimte. Daar wordt overigens niet altijd naar geluisterd. De eigenaar van de locatie kiest vaak ook de indeling van de ruimte en kijkt niet met een fotografisch oog, maar puur naar wat het meest praktisch is. Blijf gedurende de dag, terwijl je aan het fotograferen bent, ook om je heen kijken. Dan zie je wat er om je heen gebeurt en kun je er ook op anticiperen als er ineens iemand je beeld dreigt in te lopen. Of juist als er een bepaalde interactie gaat plaatsvinden, waardoor je je beeld of je uitsnede moet aanpassen. Ik kijk tijdens het fotograferen van een reportage altijd met één oog door de zoeker en met het andere naar wat er om me heen gebeurt. Blijf ook letten op de achtergrond. Wat gebeurt daar en hoe verhoudt het zich tot wat je aan het fotograferen bent. Een foto bestaat vaak voor de helft of meer uit achtergrond, en daar kun je iets mee doen.

Voorbereidingen en first look

Het eerste moment waarop het bruidspaar bij elkaar zit wordt ook wel de first look genoemd. Maar voordat dit moment plaatsvindt, is er het aankleden van de bruid. Veel fotografen beginnen bij de voorbereidingen van de bruid en niet bij de bruidegom. Visueel zijn die interessanter. Starten bij de bruidegom en dan naar de bruid toe gaan gebeurt ook wel, maar dan heb je over het algemeen veel reistijd en vaak is dat alleen mogelijk als er in de planning van het bruidspaar ruimte genoeg is. De eerste ontmoeting met de fotograaf is ook over het algemeen de eerste keer dat iemand anders dan moeder, schoonmoeder en/of enkele vriendinnen de jurk ziet. Als je haar de bevestiging geeft dat ze een mooie jurk aan heeft, neemt dat al wat spanning bij de bruid weg. Een complimentje over de jurk zet meteen een positieve toon. Moet de jurk nog aangetrokken worden, dan is dat het moment om even de kamer uit te gaan, zeker als mannelijke fotograaf.

Zorg dat je – voordat de bruidegom komt – weet waar je de first look gaat fotograferen en geef desnoods de bruid nog even advies waar je graag wilt dat ze gaat staan als ze de deur opendoet (of op welke andere plek ze dan ook de bruidegom voor het eerst ziet). Houd er overigens rekening mee dat de bruid in de emotie van het moment je advies gewoon kan vergeten.

Bespreek vantevoren met het bruidspaar hoe lang er op een locatie gefotografeerd moet worden. Foto: Gert Huygaerts

De juiste plek

Elke trouwlocatie en elke ambtenaar van de burgerlijke stand heeft zo z’n eigen ideeën over de indeling van de ruimte waar de ceremonie plaatsvindt. Soms zit het bruidspaar met het gezicht naar de gasten, soms met de rug. Soms zitten de getuigen naast het bruidspaar in andere gevallen zitten de getuigen weer tegenover het bruidspaar. Hoe de indeling ook is, het eerste wat je als fotograaf moet doen als je de ruimte binnenkomt waar de ceremonie voltrokken wordt, is kijken naar de indeling. Waar gaat het bruidspaar zitten, waar staat de ambtenaar en waar zitten de getuigen en de gasten? Op basis van die indeling kun jij bepalen waar je jezelf het beste kunt positioneren.

Zet allereerst je fototas op een makkelijk bereikbare plek, maar uit het zicht, zodat hij niet per ongeluk ergens op de achtergrond van je foto’s in beeld komt. Zorg daarna dat je je zo opstelt dat je snel bij zowel bruidspaar, ambtenaar als getuigen kunt zijn. Waar je moet gaan staan, hangt natuurlijk af van de indeling van de ruimte.

Ambtenaren van de burgerlijke stand vinden zichzelf vaak erg belangrijk. Voor het bruidspaar zijn ze dat over het algemeen niet. Als je de kans hebt om voor de ceremonie start een moment te overleggen (en vaak heb je dat), dan is het verstandig om je wensen even door te spreken. In mijn geval vraag ik altijd of de ambtenaar bij het binnen komen van het bruidspaar een flinke afstand tot het bruidspaar kan houden, zodat ik alleen het bruidspaar in beeld heb en er niet een ambtenaar voor staat. Ook vraag ik altijd of ze de getuigen niet naast het bruidspaar willen opstellen. Sommige ambtenaren kiezen daarvoor omdat ze denken dat het mooi is voor de foto’s. Dat is niet zo. Twee of vier ongemakkelijk kijkende getuigen naast een verliefd stel dat alleen maar oog heeft voor elkaar levert geen mooie beelden op. Verder is het afhankelijk van jouw manier van fotograferen wat de beste plek is om te gaan staan. Ben je een fotograaf die meer registerend fotografeert en houdt van doorkijkjes, dan zul je eerder vanachter de gasten of door de bloemen heen het bruidspaar vastleggen. Ben je iemand die juist dichter op je onderwerp zit, dan is het handiger om je niet ver van het bruidspaar op te stellen.

Doorkijkjes werken vaak ook zeer goed in een huwelijksreportage. Foto: Gert Huygaerts

Fotograferen tijdens de ceremonie

Tijdens een huwelijksceremonie die ik enkele jaren terug fotografeerde, zat het bruidspaar met de rug naar de gasten toe. Ik fotografeerde tijdens de huwelijksvoltrekking het bruidspaar met de gasten achter hen. Tijdens jawoord zag ik in mijn beeld drie fotograferende familieleden met een iPhone en eentje met een iPad, waar ook nog eens een lampje van brandde. Dit stoorde me ontzettend, want het leverde mij enerzijds een minder mooi beeld op dan wanneer de gasten gewoon hadden gezeten en anderzijds is het vervelend voor het bruidspaar. Al die fotograferende gasten zijn namelijk op hun apparaat geconcentreerd en niet op het bruidspaar.

De first look kan een romantisch moment zijn, maar ook een ontzettend vrolijk moment. Dat hangt van het bruidspaar af. Foto: Denise Motz

Sindsdien heb ik tijdens alle kennismakingsgesprekken die ik met bruidsparen heb, gezegd dat ik niet wil dat er nog iemand anders dan ik tijdens de ceremonie fotografeert. Voor de kosten hoeven ze dat namelijk helemaal niet te laten. Bij het album krijgen ze de bestanden op hoge resolutie digitaal, dus iedereen kan een beeld van het moment en een afdruk krijgen. Maar hét argument waarmee ik eigenlijk alle bruidsparen overtuig, is dat het hen mooiere beelden oplevert als iedereen gewoon netjes blijft zitten en niet met een telefoon voor zijn of haar gezicht zit. Bijkomend voordeel is dat de gasten dan ook allemaal luisteren naar wat er gezegd wordt. Op mijn advies wordt dit, via het bruidspaar, op de dag zelf aan de gasten verteld door de ceremoniemeester of de ambtenaar van de burgerlijke stand. Je moet dat als fotograaf niet zelf doen. Het gezag van de ambtenaar en van de ceremoniemeester is bij de gasten veel groter dan dat van de fotograaf.

Een vader die zijn kinderen tijdens de ceremonie vermanend toespreekt waardeert het bruidspaar achteraf zeker. Foto: Moniek van Gils

De momenten die je natuurlijk moet hebben zijn: de kus, het jawoord (let goed op de expressie in de gezichten van het bruidspaar), het zetten van de handtekeningen door ouders en getuigen. Als de vader van de bruid haar weggeeft, dan mag je zo’n moment natuurlijk ook niet missen. Ook het moment na de kus kan mooie emotie in de gezichten van het bruidspaar opleveren. Het kan het mooi zijn om ouders en grootouders in beeld te brengen tijdens de voltrekking van de ceremonie. Vaak is op dat moment de trots van hun gezichten af te lezen.

De liefde tussen het bruidspaar en de blije gezichten in één foto geven diepgang aan het beeld. Foto: Moniek van Gils

De kerk

Alhoewel er steeds minder bruidsparen in de kerk trouwen, wordt er nog wel in de kerk getrouwd, zeker in het christelijke gebieden. Elk kerkgenootschap heeft zijn eigen regels over fotograferen en wat wel en niet mag. Het is belangrijk dat je daar als fotograaf van op de hoogte bent; laat je dus goed informeren. Ik, als Nederlandse Brabander, had regelmatig gefotografeerd met evangelische, gereformeerde en Nederlands hervormde diensten. Dus toen ik in 2006 een reportage had van een bruidspaar in een Nederlands hervormde kerk ging ik ervan uit dat ik die dienst kon fotograferen. Gelukkig was er die dag ook een videograaf bij die bij de aankomst bij de kerk tegen me zei: tot vanavond. Waarop ik antwoordde: “Hoezo? Moet je de kerkdienst niet filmen?” Hij vertelde me dat dat niet mocht en dat ik ook niet mocht fotograferen. De dominee zou woedend zijn als ik tijdens de kerkelijke inzegening met mijn camera vooraan zou staan. Nu is het natuurlijk niet verstandig om louter op de videograaf af te gaan, want als die het mis zou hebben dan zou ik een belangrijk onderdeel van mijn reportage niet vastgelegd hebben. Maar stomweg gaan fotograferen en dan kijken of de dominee in woede zou ontsteken richting mij, zou ook meer de aandacht op de fotograaf leggen dan nodig is. Gelukkig kon ik bij de ingang van de kerk de ceremoniemeester aanspreken en die bevestigde me dat er absoluut niet gefotografeerd mocht worden tijdens de dienst. Enkele weken later, toen het bruidspaar het album kwam halen, vertelden ze mij dat ze het niet gezegd hadden omdat zij ervan uitgingen dat ik het wel wist. Ik had er juist niet naar gevraagd omdat ik er standaard van uitging dat het wel mocht. Dat laatste heb ik sindsdien niet meer gedaan. In het vervolg was het een van de zaken die ik vroeg als er een sprake was van een kerkelijk huwelijk.

Een bruidsmeisje dat een hand wil geven en een bruidsjonker die dat niet wil, geeft een vertederend beeld. Foto: Yves Schepers

In een kerk gedraag je je net even anders dan op andere locaties. Natuurlijk is het tijdens het sluiten van het burgerlijk huwelijk ook de bedoeling dat je zo veel mogelijk op de achtergrond blijft en niet te opvallend aanwezig bent, maar in de kerk wordt dit extra gewaardeerd. De meeste pastoors en dominees vinden het storend als ze je aanwezigheid opmerken. Ik heb in vele jaren huwelijksfotografie maar één priester meegemaakt die me zei dat ik het maar moest aangeven als hij in mijn pad stond. In dit kader is het verstandig om donkere kleding te dragen zodat je minder opvalt. En het is ook belangrijk om na te denken over wat voor schoenen je aantrekt. De meeste nette schoenen hebben van die zolen die je hoort klikken als je over een stenen kerkvloer loopt. Heel vervelend als je achter alle gasten langs naar de andere kant van de kerk probeert te komen, net op een moment dat het doodstil is. Draag dus schoenen waarmee je je geruisloos kunt verplaatsen en ben je dat vergeten, doe ze in uiterste nood dan gewoon uit. Het zal weinig mensen opvallen dat jij op je sokken door de ruimte loopt.

Een kerkelijk huwelijk is vaak fotografisch geweldig om te mogen doen. Zeker in de wat oudere kerken is het licht prachtig en in een wat kleiner pittoresk kerkje met mooi kaarslicht kun je heel sfeervolle beelden maken.

Een sfeervol beeld van een kerkelijk huwelijk. Foto: Gert Huygaerts

Overleg met de ceremoniemeester

Hoe goed je ook de dag van tevoren hebt doorgesproken, er gebeuren natuurlijk altijd onverwachte dingen. Nu is dat in de meeste gevallen niet zo’n probleem. Als ineens de harmonie onverwachts langskomt om op te treden omdat de bruid daar toevallig klarinet bij speelt, dan leg je die gebeurtenis natuurlijk gewoon vast. Maar het kan bijvoorbeeld ook zo zijn dat je na het verlaten van het gemeentehuis hebt afgesproken dat je een groepsfoto zou maken en dat daar dan ineens onverwachts de vriendinnen van het studentendispuut van de bruid in gezang uitbarsten. Dan is het natuurlijk van belang dat de rest van de mensen wel bij elkaar blijft, zodat jij even later je groepsfoto nog kunt maken. Dan is het bruidspaar aanspreken het laatste wat je moet doen. Zij mogen niet gestoord worden, je laat hen rustig genieten van de presentaties van het studentendispuut. Jij kunt de mensen ook niet bij elkaar houden, jij moet dit optreden vastleggen. Dit is precies het moment om de ceremoniemeester voor je te laten werken. Als je dit soort details aan het begin van de dag goed hebt doorgesproken, hoef je op dat moment eigenlijk alleen nog maar de ceremoniemeester aan te kijken en dat weet hij (of zij) wat er moet gebeuren. Tijdens het kennismakingsgesprek kun je het beste naar de ceremoniemeester vragen. Want er zijn ook bruidsparen die denken dat dat niet nodig is en dat ze zelf op die dag alles onder controle hebben. Geef in dat geval bovenstaand of een vergelijkbaar voorbeeld en vertel erbij dat ze veel meer van hun dag kunnen genieten als er iemand is die dit soort kleinigheidjes opvangt.

Groepsfoto’s

Veel fotografen vinden dit het minst leuke deel van de dag; vaak wordt het gezien als een verplicht nummer. Er zijn zelfs fotografen die helemaal geen groepsfoto’s meer maken of hooguit één foto met alle gasten. Veel bruidsparen denken er anders over en willen graag naast een groepsfoto met alle daggasten, een foto met ieder ouderpaar, de broers en zussen, opa’s en oma’s als die er nog zijn, met de getuigen, een heel goede vriend of vriendin, peters en meters … De lijst kan eindeloos lang gemaakt worden. Mijn advies is om als het bruidspaar jou gekozen heeft voor hun huwelijk, de groepsfoto’s door te spreken en een lijstje te maken. Ten eerste omdat zij daar op die dag niet meer aan hoeven te denken, ten tweede omdat als jij het lijstje hebt en niet de ceremoniemeester, jij de volgorde van de fotosessie in de hand hebt. Ik vind het bijvoorbeeld altijd fijn om te beginnen met een grote groep en dan naar een kleinere groep toe te werken. Overigens laat ik de mensen die dan niet meer op de foto hoeven naar een andere locatie gaan. Want als ze in buurt blijven staan van mij of de mensen die op de foto moeten, leiden ze mij en eerder nog de mensen die op de foto gaan af. Er zit immers in elke familie wel een lollige oom die graag de lachers op zijn hand heeft.

Zeker met een kleine groep kan een groepsfoto in een wat minder formele opstelling worden gemaakt. Foto: Gert Huygaerts

Je kunt het bruidspaar ook het best adviseren om de lijst met groepsfoto’s niet te lang te maken. Het zijn niet de meest bijzondere foto’s en het toont in het album ook niet zo heel mooi, zo’n serie foto’s tegen dezelfde achtergrond met allemaal mensen die even alleen met het bruidspaar op de foto mogen.

Houd rekening met de locatie die je voor de groepsfoto’s kiest. Zorg dat het licht er egaal is, zodat niet de ene persoon in de zon staat en de ander in de schaduw. Laat mensen ook niet in de zon kijken, dan gaan ze met hun ogen knijpen. Zorg bij grote groepen ervoor dat je iets van trappen of een bordes hebt waar je ze kunt opstellen. Als de mensen op verschillende hoogtes staan, dan kijken ze over elkaar heen en niet tegen elkaars achterhoofden. Check dit nog even voordat je de opname maakt. Bruidsparen vinden het toch jammer als die ene vriendelijke tante achter die corpulente oom is verdwenen.

Blijf tijdens het maken van de groepsfoto’s contact maken. Dat betekent dus praten, en het maakt niet zo heel veel uit waarover. Maar zodra jij stopt met praten, gaan ze met elkaar praten, zijn ze afgeleid door van alles wat er om de groep heen gebeurt en kijken ze niet meer naar de camera. Zorg dat je veel opnamen maakt. Hoe groter de groep namelijk, hoe groter de kans dat iemand met gesloten ogen op de foto staat. Door veel opnamen te maken, heb je er altijd wel één waarop iedereen zijn ogen open heeft.

Zorg trouwens dat het moment goed gepland is, zodat iedereen op de foto aanwezig is. Stel dat je de groepsfoto’s plant op het bordes van het stadhuis, zorg dan dat de ceremoniemeester iedereen bij het verlaten van het stadhuis daar houdt. Je wilt niet dat er al een familielid in de auto is gestapt om naar het feestadres te gaan.


Veel meer tips voor huwelijksfotografie

Dit artikel is een bewerking van een van de hoofdstukken uit het boek Huwelijksfotografie van Werner Pellis. Hierin behandelt hij alle aspecten van deze tak van fotografie, zodat je als huwelijksfotograaf goed beslagen ten ijs komt en van de onvergetelijke dag voor het pasgetrouwde paar ook onvergetelijk beeld maakt. Perris geeft onder meer advies en tips over techniek, apparatuur, belichting, objectieven, flitsen, poseren, het moment, hoe je de dag inricht, promotie en marketing, presentatie en hoe je het zakelijk aanpakt.

In het boek staan ook acht interviews met baanbrekende huwelijksfotografen uit Nederland en België. Zij geven je onmisbare inzichten en invalshoeken die je in je eigen werk kunt gebruiken. Door hun adembenemende beelden is het ook een inspirerend kijkboek.

Het boek is te koop Standaard Boekhandel (www.standaardboekhandel.be).

Advertentie



Wil je beter leren fotograferen?

Neem dan een abonnement op Shoot Magazine (8x per jaar).

Shoot is hét fotografiemagazine voor en door enthousiaste fotografen. In Shoot vind je de beste tips en trucs, workshops en cursussen voor geslaagde foto’s, de knapste fotoplekjes in België, de helderste uitleg over fotografietechnieken, tests van nieuwe camera’s, lenzen en meer, plus foto’s van de beste Belgische fotografen.


LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in