Op de hoogte blijven van onze nieuwste artikelen?

Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief en ontvang elke week onze beste artikelen in je mailbox.


Oeganda kent een groot aantal Nationale Parken en wildlifereservaten. Naast de bekende parken als Murchinson Falls National Park, Kibale forest National Park, Queen Elisabeth National Park en Bwindi impenetrable National Park zijn er ook minder bekende parken en reservaten. Daar is het aanbod aan natuur en de daarbij horende fauna minstens zo groot. Zo wordt Kidepo Valley National Park in het Noord-Oosten van het land tot de mooiste savanneparken van Afrika gerekend.

Oeganda biedt zeer uiteenlopende mogelijkheden om bijzondere, fotografische avonturen te beleven: game drives op de uitgestrekte savannes, een zoektocht naar de berggorilla’s in het haast ondoordringbare Bwindi forest, boottochten op de machtige Nijl, het Kazingachannel of lake Mburo, chimpansee tracking in Kibale forest of Kalinzu forest of een kanotocht doorheen Mbabambaswamp op zoek naar de prehistorisch uitziende schoenbekooievaar (shoebillstork) … Er is zoveel te beleven en zoveel te zien. Waar moet ik beginnen?

Richting het noorden

Vanuit het internationale vliegveld bij Entebbe is het een hele dag rijden wil je het Kidepo National Park in het noorden bezoeken. Maar niet getreurd, want onderweg valt er heel wat te zien. De drukte van het typische Afrikaanse leven, kleurrijke markten, kinderen op weg naar school, koeien en geiten op of naast de weg … dit soort taferelen geven je alvast een eerste indruk van dit bijzonder Afrikaanse land. Het zijn typische ontmoetingen, waarbij ik steeds denk “TIA, oftewel This is Africa”.

Indien het je eerste bezoek aan Afrika is, is het straatbeeld ongetwijfeld overweldigend. Maar probeer zeker wat foto’s te nemen, want het geeft een mooie afwisseling in je portfolio of in je fotoboek. Fotograferen kan vanuit de wagen terwijl de chauffeur langzaam rijdt, of je kan vragen om eens te stoppen bij een marktje of een kraampje langs de weg. Het is ook leuk om de locals te fotograferen. Doe dit liefst niet zonder hun toestemming. Maak even een vriendelijk praatje, zo kom je ook meteen te weten of iemand op de foto wil. Laat de foto vooral ook even zien op de display van je fototoestel – zeker kinderen vinden dit geweldig!

Uiteraard heb je de mogelijkheid om de lange trip naar het noorden van Oeganda in twee keer te doen. Je kan bijvoorbeeld een tussenstop met overnachting maken bij het Ziwa Rhino Sanctury. Hier kan je de witte neushoorns bewonderen en natuurlijk deze gigantische dieren op de gevoelige plaat zetten. Het bezoek aan de rhino’s is een wandelsafari. Met een ervaren gids en (gewapend) ranger kom je tot dichtbij de dieren. Je fotografiemateriaal kan je in je fotografietas houden tot je dicht genoeg bent. Neushoorns zijn overdag niet zo actief. Het geeft je wat tijd om rustig te fotograferen.

Ikzelf maak op zo’n trip meestal gebruik van een sling waaraan ik één body met objectief bevestig. Of ik draag mijn harnas, zodat ik twee body’s met objectief kan meenemen. Ook neem ik steeds een reservebatterij en -geheugenkaartje mee, je weet immers maar nooit. En welk fotomateriaal neem ik mee, hoor ik je denken? Bij wildlifefotografie is het ideaal om een telelens te gebruiken, minimaal een 300mm-objectief op een cropcamera en een 400mm op een full-frame. Ik gebruik een Nikon D500 body (crop) met 80-400mm-zoomlens en een Nikon D850 (full-frame) met 70-200mm- of 24-70mm-zoom. Met een telezoomlens heb je de flexibiliteit om zowel een dier kortbij als veraf mooi op de foto te zetten zonder direct van objectief te moeten wisselen. Een groothoeklens is weer geschikt om een dier in zijn omgeving te fotograferen en zo ook het prachtige landschap in beeld te brengen.

Als je tijdens de safari van objectief wil wisselen, doe dit dan zeer zorgzaam. Doe jet zeker niet wanneer er veel fijn stof en zand rond waait, maar wacht een beter moment af. Bescherm ook tijdens de safari’s je camera’s tegen stof. Gebruik bijvoorbeeld een handdoekje of een truitje om erover te leggen.

Zebra’s op (het) pad in Lake Mburo National Park. (f/2.8, 1/2000, ISO 200, 200 mm)

Genieten van de natuur

Het Kidepo National Park, tegen de Soedanese grens, is een zeer bijzonder park. Glooiende savannes, onderbroken door rotspartijen, zorgen hier voor de fraaiste panorama’s van Oeganda. Fenomenale wildlife en het relatief onontdekte karakter van dit park maakt dat je in alle rust kan genieten van natuur en dierenrijk. Je staat hier niet te drummen tegen andere jeeps om toch maar een fotootje te kunnen maken. Het park is een echt juweeltje met een enorme overvloed aan dieren. Sommige dieren tref je nergens anders in Oeganda aan, zoals de grootoorvos, de gestreepte hyena, de aardwolf en de cheeta. Uiteraard zijn ook leeuwen, luipaarden en olifanten aanwezig, en het park telt een verbluffend aantal van circa 463 vogelsoorten.

De dieren zijn voornamelijk actief in de vroege ochtend en in de late namiddag. Met een ranger of je eigen gids/driver kan je het park intrekken op zoek naar wildlife. Een andere mogelijkheid om te genieten van de natuur is tijdens een wandelsafari. Dit onder begeleiding van een goed getraind en bewapende ranger van het Uganda Wildlife Authority. Je loopt langs de seasonal rivers en komt oog in oog te staan met buffels, olifanten, zebra’s en zelfs leeuwen. Het is een totaal andere ervaring. Je beleeft de natuur en wildlife op een pure manier, je ruikt en voelt het echte Afrika.

Tijdens een wandelsafari is het aan te raden niet teveel materiaal mee te nemen, een body met telezoom is zeer geschikt. Best is om deze vanaf het begin in de hand te houden, eventueel bevestigd aan harnas of sling. Het is minder handig om een volledige uitrusting in een rugzak mee te nemen. Enerzijds vanwege het gewicht, anderzijds omdat het niet handig is als je je fototoestel nog tevoorschijn moet halen wanneer je een dier ziet. De kans is groot dat het onderwerp dat je wilde fotograferen al gaan lopen of vliegen is. Zorg zoals altijd zeker voor een extra batterij en geheugenkaartje. Ook is het verstandig om je goed tegen de zon te beschermen (zonnecrème en hoofddeksel).

Tijdens een wandelsafari heb je de mogelijkheid om vanuit een laag standpunt te fotograferen. Bij het fotograferen vanuit een jeep sta je al snel wat hoger. Toch probeer ik vanuit de jeep ook te fotograferen doorheen de (open) zijraampjes. Hierbij gebruik ik een beanbag of trui voor extra stabiliteit, dat is zeker geen overbodige luxe bij het gebruik van een telelens. De beanbag kan je vullen met bijvoorbeeld graan of rijst, dat je in het begin van de reis ter plaatse kan kopen. Na de reis kan je de inhoud weggeven. Dat scheelt gewicht in je bagage, zowel op de heen als op de terugreis.

Instellingen voor wildlife

Wat betreft camera-instellingen geef ik bij wildlifefotografie de voorkeur aan de diafragmavoorkeuze. Hierbij stel ik een groot diafragma in (laag f-getal) waardoor de achtergrond mooi onscherp wordt. Het is dan natuurlijk uiterst belangrijk om steeds de sluitertijd in het oog te houden. Deze mag niet te traag zijn om bewogen beeld te voorkomen, tenzij dit je bedoeling is natuurlijk. Afhankelijk van de gebruikte brandpuntsafstand is het belangrijk dat de sluitertijd ongeveer omgekeerd evenredig hiermee is. Een voorbeeld: je fotografeert met je telelens op 300 mm, dan zou je sluitertijd best maximaal 1/300 sec zijn om nog scherp uit de hand te kunnen fotograferen. Haal je deze sluitertijd niet dan kan je de ISO-waarde verhogen. Ook de beeldstabilisatie zet je best aan bij het fotograferen uit de hand. Zeer belangrijk is om goed scherp te stellen op de ogen van het dier.

Het is goed om afwisseling te brengen in de beelden die je maakt. Een portret, een animal­scape waarbij je het dier fotografeert in het landschap, een detailfoto van de huid, een reflectie in het water – er zijn zoveel mogelijkheden om creatief aan de slag te gaan. Laat bijvoorbeeld enkel de poten van het dier zien, waarbij je de rest aan de verbeelding overlaat. Of toon juist de achterkant van het dier, onder het motto ‘het moet niet steeds de voorkant zijn’.

Niet alleen parken in Oeganda

Vanwege de grote afstanden kost het veel tijd om van het ene naar het andere park te rijden. Ik vind het echter heerlijk om doorheen het land te rijden en langs de pure Afrikaanse dorpjes de bezigheden van de lokale bevolking te ontdekken. Je kan je gids vragen om bij de hutjes ergens te stoppen. Meestal doet de gids even een praatje met de locals, en vinden die het verder oké om ons toeristen te laten binnenkijken in hun huisjes. Met enige fierheid laten ze al hun hebben en houden zien en gaan ze gewillig op de foto.

Het Murchison falls National Park en Queen Elisabeth National Park zijn de bekendste parken van Oeganda. Het eerste staat bekend om zijn enorme diversiteit aan dieren. Het park herbergt maar liefst 76 soorten zoogdieren, waaronder de Afrikaanse buffel, de savanneolifant, het nijlpaard, de leeuw en het jachtluipaard. De Oeganda kob, een antilope, komt er in grote aantallen voor; dit is een van de dieren op het wapen van Oeganda. Het savannepark wordt doorsneden door de Victorianijl, die uitmondt in het Albertmeer en daarna doorgaat als de Albertnijl. De naam van het park is ontleend aan de Murchison Falls, de bekende waterval van circa 40 meter hoog. Hier perst de Victorianijl zich met donderend geweld door een 8 meter nauwe kloof.

Over het water

Naast de traditionele gamedrives is het mogelijk om een boottocht te maken over de Nijl naar de Murchison-watervallen. Vanaf de boot kan je de dieren fotograferen die naar het water komen om te drinken of verkoeling zoeken. Meestal wordt hier een grotere boot gebruikt met boven- en benedendek. Best is om vooraan op het benedendek plaats te nemen. Het lagere standpunt levert mooiere beelden op dan dat je op het bovendek zou zitten.

Dichtbij de watervallen heb je de mogelijkheid om uit de boot te stappen en verder met begeleiding een nature walk te maken naar de top van de watervallen. Dit is wel op voorhand te boeken, zo weet je gids ook dat hij je boven moet oppikken om je terug naar de lodge te brengen. Zo’n wandeling is een mooie afwisseling en levert je ook alvast weer leuke beelden op. Eens boven aan de top geniet je van de imposante Nijl die zich door de nauwe kloof perst. Het is hier aan te raden om bescherming mee te nemen voor je fotografiemateriaal, zoals een regencover of regenjasje. Wanneer je dichter bij de watervallen komt, houd je het anders niet droog.

Het is ook interessant om met een kleiner (privé)bootje een minder bekende maar zeker zo mooie tocht te maken naar de Nijldelta, waar de Nijl uitmondt in Lake Albert. Er komen maar weinig mensen, wat deze trip uniek maakt. Je zult hier veel dieren kunnen zien en ook weer vanuit een interessant laag standpunt fotograferen. Naarmate de tocht vordert, verandert het landschap. De steile oevers maken plaats voor een moerasachtig gebied, de Nijldelta. In dit ecosysteem tref je een zeer divers en rijk vogelleven aan. Je hebt er grote kans om de zeldzame en imposante schoenbekooievaar te ontmoeten.

Savannepark

Verder naar het Zuiden, ter hoogte van de evenaar, kom je bij het Queen Elisabeth National Park. Dit uitgestrekte savannepark wordt in tweeën gesneden door het Kazinga Channel, een natuurlijk kanaal tussen Lake George en Lake Edward. In het park vind je de grootste nijlpaardenpopulatie van Oeganda. Tijdens een boottocht op het Kazinga Channel krijg je deze dieren dan ook veelvuldig te zien. Het park bestaat uit savanne, dichte oerwouden, meren en moerassen. In het noorden vormen de kratermeren een bezienswaardigheid met adembenemende uitzichten. De meren zijn overblijfselen uit de tijd dat de Rift Valley gevormd werd en tientallen vulkanen hun vuur spuwden. Rond Lake George zijn uitgestrekte papyrusmoerassen te vinden.

De Kyambura Gorge, een 16 kilometer lange kloof ten zuiden van het Kazinga Channel, vormt een wereld op zich. De bodem van de kloof bevindt zich op 100 meter diepte en is begroeid met oerwoudvegetatie. In het midden van de kloof stroomt de Kyamburarivier, die uitmondt in het Kazinga Channel. De Ishasha Sector in het zuiden van Queen Elizabeth National Park staat weer bekend om haar enorme vijgenbomen en boomklimmende leeuwen. Ik moet toegeven dat een dosis geluk zeker welkom is om deze te vinden en te kunnen fotograferen.

Wie Oeganda zegt, denkt uiteraard aan berggorilla’s en chimpansees. Maar ook meerdere andere primaten, bijvoorbeeld brutale bavianen, kom je hier veelvuldig tegen. Ook de minder bekende en bedreigde gouden meerkat kan je hier onder begeleiding bezoeken. Het zijn zeer actieve aapjes, maar een tracking naar deze schattige primaten is over het algemeen minder vermoeiend dan een gorilla tracking. De aapjes zijn zo snel en hyperactief dat je hier je beste fotografieskills naar boven moet halen. Het is dus extra belangrijk om je sluitertijd goed in het oog te houden, die mag niet te lang zijn. Pas zo nodig de ISO-waarde aan of stel in op sluitertijdvoorkeuze in plaats van diafragmavoorkeuze.

Chimps en gorilla’s

In Oeganda kan je op verschillende plaatsen chimpansee trackings doen. Kibale forest National Park is wellicht het meest bekend en meest toeristische gebied hiervoor, maar ook Budongo forest, Kalinzu forest en de Kyambura gorge zijn mooie alternatieven om de chimpansees te bezoeken. Je gaat in kleine groepjes en onder begeleiding van een deskundig en enthousiaste gids op zoek naar de actieve en luidruchtige chimps. Zo kan je ze in hun natuurlijke omgeving bewonderen en fotograferen. De wandeling duurt ongeveer vier uur en je blijft één uur bij hen.

Het is belangrijk om voor vertrek je camera-instellingen na te kijken. Indien je de diafragmavoorkeuze kiest, kan je beslist de ISO-waarde hoger instellen om een aanvaardbare sluitertijd te bekomen. Het kan namelijk redelijk donker zijn in het dichtbegroeide woud. Je kiest wederom best voor een telelens, eventueel aangevuld met een groothoek. Het is mogelijk dat de chimpansees op de grond vertoeven, maar ze kunnen ook hoog in de bomen tijd doorbrengen. Het scherpstellen kan door het gebladerte van de bomen en struiken soms moeilijk zijn. Dat is het makkelijker om manueel te focussen.

Naast het prachtige wildlife en de imposante landschappen zijn de berggorilla’s hét hoogtepunt van een reis naar Oeganda. Op dit moment zijn ontmoetingen met berggorilla’s mogelijk in twee nationale parken. In Bwindi imprenetable National Park leven meerdere families, in Mgahinga Gorilla National Park is er slechts één familie. Die vertoeft niet steeds op Oegandees grondgebied, want de groep kan vrij de grens met Rwanda of Congo oversteken.

Een gorilla tracking start vroeg in de ochtend. Na wat administratie en verwelkoming ga je in groepjes van maximum acht personen en onder begeleiding van ervaren Uganda Wildlife Authority-rangers op zoek naar de gentle giants. Het is aan te raden om een drager aan je zijde mee te nemen. Deze locals dragen tegen een kleine vergoeding je rugzak en helpen je waar nodig. Op deze manier steun je ook de lokale bevolking. Neem genoeg water en een lunchpakket mee. Draag zeker stevige wandelschoen, eventueel gaiters en zorg ook voor regenkleding.

Afhankelijk van waar de gorilla’s zich bevinden duurt de tocht een half uur tot zes uur. Een geweldige en inspannende tocht voert je via olifantenpaadjes en regelmatig klauteren en klimmen door het ongerepte tropisch regenwoud naar de berggorilla’s. Als eerste gaan de rangers naar de plek waar de berggorilla’s de vorige dag zijn gezien. Daarna volg je het spoor naar de plaats waar ze de afgelopen nacht hebben doorgebracht. Via een spoor van gebroken takken en uitwerpselen, word je naar de plek gebracht waar je op korte afstand (zeven meter) oog in oog komt te staan met de imposante berggorilla’s. Het uur bij deze indrukwekkende dieren is de moeite om er te geraken meer dan waard!

Zoals bij de chimpansee tracking is het ook hier belangrijk om de avond ervoor je camera-instellingen te controleren. Check zeker of er nog voldoende ruimte op je geheugenkaartje is of gebruik voor alle zekerheid een nieuwe kaart. Voorzie weer een volle batterij en neem een reserve mee. Een telelens is hier goed bruikbaar, maar ook een groothoeklens komt van pas. De dieren komen soms erg dichtbij. Ik neem twee camera’s mee aan mijn harnas, één met tele- en de andere met groothoeklens. De gorilla’s bewegen zich gedurende het uurtje soms nog wat voort en dan is het niet makkelijk wanneer je in elk hand een camera toestel moet vasthouden terwijl je ze nog volgt. Vergeet naast het fotograferen zeker niet te genieten. Het van dichtbij kunnen aanschouwen van deze geweldige dieren is absoluut een fantastische ervaring!

Oeganda voor vogelaars

Ook de vogelliefhebber komt in Oeganda zeker aan zijn trekken. Bijzonder rijke vogelgebieden zijn Bwindi Forest National Park, Lake Bunyonyi, Kibale Forest, Murchison Falls, Queen Elizabeth NP, maar dat neemt niet weg dat het hele land vogelrijk is met verrassingen op elke plek. De enorme diversiteit aan vogels maakt Oeganda een waar vogelparadijs, met meer dan duizend geregistreerde soorten. Een bijzonder exemplaar om te benoemen is de prehistorisch uitziende schoenbekooievaar. Deze staat bij vele vogelliefhebbers op de verlanglijst om te fotograferen.

Zowel de Nijldelta in Murchison Falls als Mabamba Swamp zijn de beste plekken om hem te spotten. Het Mabamba Swamp bevindt zich in de nabijheid van Entebbe en is een uitloper van het Victoriameer. Het is 165 vierkante kilometer groot en uitbundig begroeid met papyrusriet. Hier leven veel meer vogelsoorten, waaronder de dwergjacana, de malachietijsvogel en de moerasvliegenvanger. Met een kano (met gids) vaar je doorheen het moerasgebied op zoek naar de gewilde ooievaar of andere vogels. Het is niet altijd zeker dat de schoenbekooievaar zich laat zien. Maar als het je lukt om hem te spotten en te fotograferen is het de kers op de taart.

Zonder twijfel kom je met vele mooie beelden en prachtige herinneringen terug thuis. Want Oeganda is een waar fotografisch paradijs!



Wil je beter leren fotograferen?

Neem dan een abonnement op Shoot Magazine (8x per jaar).

Shoot is hét fotografiemagazine voor en door enthousiaste fotografen. In Shoot vind je de beste tips en trucs, workshops en cursussen voor geslaagde foto’s, de knapste fotoplekjes in België, de helderste uitleg over fotografietechnieken, tests van nieuwe camera’s, lenzen en meer, plus foto’s van de beste Belgische fotografen.


1 REACTIE

  1. Qua instellingen zou ik eerder opteren om op manueel “M” te fotograferen, kies het gepaste diafragma en sluitersnelheid volgens de omstandigheden / onderwerp, en zet je ISO op automatisch (bij de meeste recente camera’s kan dit). Je controleert wel regelmatig of je met die instellingen nog goed zit. Tenminste, ik doe het de laatste tijd zo, ook voor bv. sportfotografie.
    Succes !

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in