Als je in de winkel voor een rek vol geheugenkaarten staat, is het niet altijd duidelijk welke kaart je nu het beste aanschaft. Volgens Christophe Rocca van SanDisk kiezen veel mensen kiezen op basis van de prijs: de laagste prijs per gigabyte. Dat is echter niet noodzakelijk de beste keuze.

Een geheugenkaart is immers meer dan een opslagmedium. Zo’n kaart bevat allerlei elektronica die ervoor zorgt dat ze perfect kan samenwerken met je camera. En hoe je je camera gebruikt, bepaalt welke kaart je nodig hebt. 

Een landschapsfotograaf die om de paar minuten één foto van 50 megapixel in raw-formaat maakt, heeft immer heel andere noden dan een sportfotograaf die voortdurend reeksopnames schiet met tien of meer beelden per seconde. Voor een videomaker die filmt in 4K-resolutie zijn dan weer heel andere eigenschappen belangrijk.

Voor de landschapsfotograaf is vooral de capaciteit van de kaart relevant: hoeveel foto’s kunnen er op een kaartje? De sportfotograaf heeft een kaart nodig met een hoge schrijfsnelheid, zodat de foto’s snel vanuit het buffergeheugen in de camera naar de kaart weggeschreven kunnen worden. Voor de videomaker is niet die topsnelheid belangrijk, maar de minimaal gegarandeerde schrijfsnelheid die de kaart constant kan aanhouden – wat garandeert dat de opname zonder haperingen op de kaart wordt opgeslagen.

Op een geheugenkaart staan heel wat cijfertjes, logo’s en termen, en op de verpakking staan er vaak nog veel meer. Om de juiste kaart te kiezen, moet je weten wat die betekenen. 

Secure Digital

Op een Secure Digital geheugenkaart staan de fabrikant of het merk vermeld, en de productreeks waartoe de kaart behoort. Bij SanDisk is dat bijvoorbeeld Ultra, Extreme of Extreme Pro.

De snelheid van een kaart wordt meestal uitgedrukt in megabyte per seconde (MB/s). Op de kaart zelf staat vaak alleen de leessnelheid vermeld, die aangeeft hoe snel gegevens van de kaart naar een computer overgezet kunnen worden. De schrijfsnelheid, die aangeeft hoe snel gegevens vanop je camera naar de kaart geschreven worden, staat soms apart vermeld op de verpakking. Sommige fabrikanten vermelden de snelheid niet in MB/s maar in veelvouden van de basissnelheid van 150 kilobyte per seconde. 300x komt dan overeen met 45 MB/s.

Bij Secure Digital-kaarten zijn er drie grote types: SD (tot 4 GB), SDHC (8 tot 32 GB) en SDXC (64 GB tot theoretisch 2 terabyte). De 'I' of ‘II’ op een kaart verwijst naar het soort UHS-interface – zeg maar de connectie tussen kaart enerzijds en camera of kaartlezer anderzijds. UHS I gaat tot 105 MB/s, het nieuwere USH II haalt tot 312 MB/s.

De snelheidsklasse verwijst naar de gegarandeerde schrijfsnelheid, en is vooral voor video belangrijk. De oudere aanduiding ‘Class’ gaf de snelheid eenvoudig aan: Class2 staat voor 2 MB/s, Class4 voor 4 MB/s en Class10 voor 10 MB/S. Class is vandaag vervangen door de aanduiding ‘U’ met daarin nummer 1 of 3. U1 komt overeen met het oude Class10 dus 10 MB/s. Om te filmen in 4K-resolutie heb je een U3-kaart nodig; voor full HD (1080p) volstaat de oude ‘Class10’ of de nieuwe aanduiding ‘U1’.

CompactFlash

Een CompactFlash-kaart bevat grosso modo dezelfde aanduidingen voor maker of merk, productreeks en leessnelheid.

Afwijkend is de vermelding voor de interface. UDMA (Ultra Direct Mode Access) is de naam van de interface van CompactFlash-kaarten. UDMA6 haalt 133 megabyte per seconde, UDMA7 gaat tot 167 megabyte per seconde.

CompactFlash gebruikt ook een ander systeem om de gegarandeerde schrijfsnelheid aan te duiden. De VPG (video performance guarantee) is vergelijkbaar met de snelheidsklasse bij SD-kaarten: ze vermeldt de gegarandeerde schrijfsnelheid. VPG 20 komt overeen met 20 MB/s.

[extern_gallery urls=”http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/44/144760_cfklein.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/44/144760_sandiskklein.jpg” caption=”||”]