Met dit nieuwe objectief biedt Nikon een antwoord op supertelezoomlenzen van Tamron en Sigma. Hoe presteert deze nieuwkomer?

Met de Tamron 150-600mm en de Sigma 150-600 (in Contemporary- en Sport-versie) had de gebruiker van een reflexcamera die op zoek was naar een betaalbare telezoomlens met groot bereik al de keuze uit drie objectieven. Nikon heeft gemerkt op hoeveel belangstelling deze objectieven kunnen rekenen, en heeft nu een eigen alternatief klaar. Het zoombereik van de AF-S NIKKOR 200-500mm f/5.6E ED VR is ideaal voor sport-, actie- en natuurfotografen en voor vliegtuigspotters – zeg maar elke activiteit waar je als fotograaf niet dicht bij je onderwerp kan komen, en waarbij de afstand tot het onderwerp snel kan wisselen, zodat een telelens met vaste brandpuntsafstand minder handig zou zijn.

De AF-S Nikkor 200-500mm f/5.6E ED VR is echter geen slaafse kopie van Tamron of Sigma. Nikon koos voor een beperkter bereik, van 200mm tot 500mm, maar hield het maximaal diafragma van f/5.6 constant over het hele zoombereik. De alternatieven van Tamron en Sigma hebben een variabel diafragma (f/5-6.5). Ze zijn dus iets lichtsterker bij de korte brandpuntsafstanden maar verliezen dat voordeel naarmate je inzoomt.

Het objectief is verrassend klein en licht: 267 millimeter lang (zonder de meegeleverde zonnekap) en 2,3 kilogram zwaar. Daardoor is het uit de hand te gebruiken, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Nikons 200-400mm f/4 objectief. Dat gezegd zijnde: het kan geen kwaad om een monopod mee te nemen als je met deze lens op stap gaat. De 'E' staat voor elektronisch diafragma; het maakt dat de lens niet volledig compatibel is met camera's van voor de D3 uit 2007.

In gebruik

De Silent Wave Motor (SWM) autofocusmotor zorgde in mijn tests met een D800 en D750 voor een snelle en accurate scherpstelling. Het objectief is compatibel met de teleconverters van Nikon, maar met enig voorbehoud qua autofocus. Bij gebruikt van de TC-14E verlies je één stop licht en kom je uit op een maximaal diafragma van f/8. Voor de betere Nikon-camera's, zeg maar vanaf D7100 en duurder, volstaat dat nog om de autofocus nog te laten werken, zij het niet met alle autofocuspunten. Op modellen met een minder gesofisticeerd AF-systeem zal je manueel moeten scherpstellen. Dat is sowieso het geval bij gebruik van de TC-17E en TC-20E. Bij deze bereikt te weinig licht het AF-systeem.

Nikons technologie voor vibratiereductie (VR) laat je toe om te werken met langere sluitertijden, door bewegingen van het objectief tijdens het fotograferen uit de hand te compenseren. Dat gaat onmerkbaar snel. Ik heb zelf niet de meest vaste hand, maar kon met deze lens op 500mm scherpe opnames maken bij een sluitertijd van 1/60. Vibratiereductie kan natuurlijk niet de beweging van je onderwerp bevriezen; daarvoor blijven korte sluitertijden een must. Via een schakelaar op de lens kies je tussen normale beeldstabilisatie, waarbij bewegingen in alle richtingen gecompenseerd worden, en 'Sport'-beeldstabilisatie, die detecteert wanneer je 'meetrekt' met een bewegend onderwerp en die beweging niet probeert te compenseren.

Prestaties

Voor zijn prijs levert de lens een goede beeldkwaliteit. Ook bij maximaal diafragma zijn de opnames scherp, en wat belangrijk is: ze blijven scherp over het hele zoombereik. Je moet dus niet, zoals bij sommige andere zoomlenzen, het diafragma een of twee stops dichtdraaien om scherpe beelden te maken.

We konden de 200-500mm vergelijken met Nikons andere superzoomlens, de 80-400mm f/4.5-5.6. Die blijkt in het telebereik zichtbaar minder scherp. Bovendien vertoont de nieuwkomer amper vignettering; bij identieke brandpunstafstand en diafragma produceert de 80-400 zichtbaar donkere beeldranden.

De 80-400mm (links) is op 400mm minder scherp dan de 200-500mm. (100% crop)

Zullen professionals voortaan de zware telelenzen met vast brandpunt huislaten ten voordele van deze zoomlens? Allicht niet. Door het diafragma van maximaal f/5.6 is deze niet alleen minder lichtsterk – wat bij de hoge bruikbare ISO-waarden op moderne camera's niet echt een probleem vormt – maar is de achtergrondonscherpte niet zo boterzacht als bij een f/2.8 of f/4 telelens. 

De achtergrondonscherpte is minder fraai dan je bij een pro-telelens zou hebben (f/5.6, 1/250, ISO 640, 500mm).

Ook inzake bouwkwaliteit en afwerking hebben de pro-lenzen nog een stapje voor; zo mist de 200-500mm de vuilafstotende fluorcoating. Ze biedt daarvoor echter een heel aantrekkelijke combinatie van betaalbaarheid, draagbaarheid en veelzijdigheid.

Prijs: 1.599 euro (september 2015)

[extern_gallery urls=”http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/38/144602_00bonobo.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/38/144602_01lens.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/38/144602_02scherpte.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/38/144602_03beeldstab.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2015/38/144602_05vergelijk.jpg” caption=”Bonobo in Planckendael (f/5.6, 1/250, ISO 640, 500mm)||||Op een full-framecamera als de Nikon D750 levert de lens haarscherpe foto’s (f/5.6, 1/500, ISO100, 500mm).||Door de beeldstabilisatie kan je met lange sluitertijden uit de hand fotograferen (f/5.6, 1/60, ISO 250, 500mm).||”]

Advertentie



Wil je beter leren fotograferen?

Neem dan een abonnement op Shoot Magazine (8x per jaar).

Shoot is hét fotografiemagazine voor en door enthousiaste fotografen. In Shoot vind je de beste tips en trucs, workshops en cursussen voor geslaagde foto’s, de knapste fotoplekjes in België, de helderste uitleg over fotografietechnieken, tests van nieuwe camera’s, lenzen en meer, plus foto’s van de beste Belgische fotografen.