Met de X-Pro 1 mikt Fujifilm op de fotoliefhebber die droomt van een Leica voor een haalbare prijs. Is deze systeemcamera een voltreffer?

Met de X-Pro 1 mikt Fujifilm op de fotoliefhebber die droomt van een Leica voor een haalbare prijs. Is deze systeemcamera een voltreffer?

Met de X100 (getest in Shoot 14) en de X10 (getest in Shoot 17) had Fujifilm al bewezen dat er een markt bestaat voor camera's die een retrogevoel uitstralen. De X-Pro 1 is de logische opvolger van de X100. Net als de X100 bevat hij een grote beeldsensor (in APS-C-formaat) en een hybride zoeker die zowel een optisch als een elektronisch beeld kan weergeven.

Maar in tegenstelling tot de eerdere camera's uit de X-reeks heeft de X-Pro 1 wel verwisselbare lenzen. Wij konden aan de slag met een testmodel van deze veelbelovende compacte systeemcamera.

Design
Compact is de X-Pro 1 niet te noemen als je hem met andere systeemcamera's vergelijkt. Het is een fors uitgevallen toestel, dat echter minder zwaar is dan je zou vermoeden. Het rechthoekige design en de afwerkingen geven meer dan één knipoog naar de meetzoekercamera's uit de Leica M-reeks – voor veel fotografen nog altijd de camera waar ze in stilte van dromen.

Ook de retrostijl laat dromen, van de tijd dat de wereld nog overzichtelijk en de fotografie nog analoog was. Je gaat spontaan op zoek naar het hendeltje om film door te draaien. Pas aan de achterkant van de camera eindigt de nostalgietrip; hier verraadt het prima lcd-scherm meteen de ware, digitale aard van het beestje.

Gezien de vele aandacht die Fujifilm aan het design besteedde, is het onbegrijpelijk waarom de statiefaansluiting niet centraal onder de lens staat. Als je de camera op statief gebruikt, blokkeert het statiefplaatje ook nog eens het klepje van de batterij en de SD-geheugenkaart.

Bediening
De bediening van de X-Pro 1 is eenvoudig maar efficiënt. Bovenaan staat een instelwiel voor de sluitertijd; die is instelbaar van 1/4000 tot 1 seconde, met een Bulb-instelling voor lange belichtingen.

Een knopje in het midden van het wiel voorkomt dat je de sluitertijd per ongeluk verandert – wat met de X100 wel eens wilde gebeuren. Met de diafragmaring op de lens kan je het diafragma per 1/3 stop instellen (je hebt dus twee stapjes tussen f/2 en f/2.8).

Zowel het sluitertijdwieltje als de diafragmaring bevat een A-stand (Auto). Staan het instelwiel en de diafragmaring op A, dan werkt de camera in programmamodus en berekent hij zelf de sluitertijd en het diafragma. Draai je aan het diafragmawiel, dan gaat de camera in diafragmavoorkeuze.

Met de ring op A kies je zelf de sluitertijd door aan het wieltje te draaien. En haal je zowel de ring als het wieltje van de A-stand, dan ben je manueel aan het werk. Wil je in een van de (half)automatische standen de lichtmeting bijsturen, dan gebruik je het wieltje voor belichtingscompensatie aan de bovenzijde.

Aan de voorkant van de camera zit een hendeltje om de gewenste scherpstelmodus (enkel, continu, manueel) te kiezen. Het scherpstelpunt selecteer je via de AF-toets en de richtingtoetsen aan de achterkant. Ook achteraan vind je een AE-toets om de lichtmeetmethode te kiezen (integraal, multi, spot) en een Drive-knop voor de gewenste transportmodus.

Daarbij heb je heel wat keuzemogelijkheden, met onder meer de gebruikelijke enkele opname en continu-opnames (6 of 3 opnames per seconde) maar ook een panoramamodus. Ook de videomodus is hier verzeild geraakt. Verder kan je diverse vormen van bracketing toepassen, waarbij de camera automatisch meerdere opnames maakt met verschillende instellingen voor gevoeligheid, belichting, dynamisch bereik en ook de filmsimulaties.

Instellingen
Voor de andere instellingen moet je in het overzichtelijk opgebouwde cameramenu. De meest gebruikte instellingen, zoals gevoeligheid, witbalans en flitsinstellingen, kan je aanpassen via de Q-knop en een wieltje achter op de camera.

Hiermee kan je ook de gewenste filmsimulatie instellen: een digitale imitatie van klassieke chemische films van Fujifilm. Je kan kiezen tussen Provia (de standaardfilm), Velvia (levendige kleuren), Astia (natuurlijke kleuren) en de kleurnegatieffilms Pro Neg Hi en Pro Neg Std. Ook bij de filmsimulaties vind je de instellingen Monochroom (indien gewenst in combinatie met een geel-, groen- of roodfilter) en Sepia.

Als je aan de filmsimulaties nog niet genoeg hebt, dan kan je zelf ook nog spelen met de instelling voor kleurverzadiging, scherpte, hooglichten, schaduwen en ruisonderdrukking. Als kers op de taart kan je ook nog eens zeven verschillende combinaties van instellingen in het geheugen opslaan – bijvoorbeeld eentje voor in je studio met aangepaste witbalans, lage gevoeligheid en de filmsimulatie Astia, en eentje voor landschapsfotografie met Velvia-film en beeldverhouding 16:9 in plaats van 3:2.

Zoeker
Wanneer je met de X-Pro 1 aan de slag gaat, hoef je aan al die digitale snufjes niet te denken. Je neemt je onderwerp in beeld, kiest sluitertijd en/of diafragma, stelt scherp en drukt af. Moeilijker dan dat is fotografie niet.

Om je onderwerp te framen heeft de X-Pro 1 een hybride zoeker. Het helderste en scherpste beeld krijg je in de optische zoeker.

Voor wie niet gewend is aan dit type camera is het even schrikken als je rechtsonder je lens in beeld ziet: het beeld door de optische zoeker toont  immers niet wat er door de lens te zien is, zoals bij een reflexcamera. Lijntjes in je zoeker tonen wat er werkelijk op de foto zal staan. Schakel je over naar de elektronische zoeker, dan zie je wel een 'live view'-beeld door de lens, maar ten koste van de scherpte en de kleurechtheid.

Lenzen
Bij het debuut van de X-Pro 1 zijn er drie pittig geprijsde lenzen voor de nieuwe X-Mount-lensvatting beschikbaar: een 18mm f/2-groothoeklens, een 35mm f/1.4-standaardlens en een 60mm f/2.4-macrolens. Wegens de kleinere sensor zijn deze brandpuntsafstanden vergelijkbaar met 28, 50 en 90 mm op een kleinbeeldcamera. Wanneer je de 35mm- of de 60mm-lens plaatst, wordt het beeld in de optische zoeker automatisch vergroot naar de kleinere beeldhoek van die lenzen.

Fujifilm koos naar eigen zeggen voor lenzen met vaste brandpuntsafstand omwille van de optische kwaliteit en de lichtsterkte. Er volgen nog andere, waaronder zoomlenzen, en Fujifilm heeft ook adapters aangekondigd waarmee lenzen van andere systemen op de X-Pro 1 gebruikt kunnen worden. De eerste lensadapter wordt er niet toevallig een voor de legendarische Leica M-lenzen.

Prestaties
Het toestel dat we voor deze test gebruikten was nog geen finale versie, en we geven onze bevindingen dan ook onder voorbehoud.

Fujifilm ontwikkelde voor de X-Pro 1 een heel nieuw soort beeldsensor. Die moet scherpere foto's opleveren dan andere sensoren met hetzelfde aantal pixels. De testfoto's die we uit het toestel halen (in JPEG-formaat; we konden nog geen raw-bestanden converteren) ogen in elk geval haarscherp. De kleurweergave met de standaard filmsimulatie Provia is erg levensecht.

De ingebouwde ruisonderdrukking werkt uitstekend. Opnames tot ISO 3.200 vertonen geen kleurruis en amper luminantieruis, en komen erg natuurlijk over. Als je met automatische ISO-selectie werkt, kan je die beperken tot maximaal ISO 400, 800, 1.600 en 3.200, maar je hoeft de hoogste gevoeligheden dus niet te mijden.

De autofocus stemt ons minder vrolijk. In vergelijking met de jongste videocamera’s van andere merken is die tergend traag, en hij slaat de bal ook geregeld mis door op de achtergrond scherp te stellen in plaats van op het onderwerp waarop ons focuspunt ligt.

Manueel scherpstellen is de oplossing, maar dat zal hier niet bij iedereen in de smaak vallen. Het is afwachten of de definitieve toestellen een snellere en meer betrouwbare AF hebben, maar een snelle snapshotcamera zal de X-Pro 1 nooit worden.

Conclusie
De Fujifilm X-Pro 1 is waarschijnlijk een camera waarop je verliefd moet zijn om hem te waarderen. Als je warm wordt van het retrodesign, je hart sneller slaat wanneer je door de hybride zoeker kijkt, en je vlinders in je buik krijgt wanneer je mag doen alsof je nog met Provia of Velvia aan de slag bent, is dit de camera voor jou.

Wie hem zonder sentiment bekijkt, ziet een dure systeemcamera met voorlopig een beperkt assortiment lenzen en een autofocussysteem dat niet meer van deze tijd lijkt. Maar dan zal je ook de uitmuntende beeldkwaliteit moeten erkennen.

Specificaties Fujifilm X-Pro1:
Prijs: 1.645 euro
Resolutie: 4.896 x 3.264 pixels
Sensor: CMOS, 23,6 x 15,6 mm
Lensvatting: X-Mount
Cropfactor: 1,5x
Gevoeligheid: ISO 200-6.400
Opnamestand: P/S/A/M
Lichtmeting: Integraal, multi, spot
Scherpstelling: 49-punts AF of manueel
Burstmodus: 6 fps
Geheugen: SD Card
Afmetingen: 140 x 82 x 43 mm
Gewicht: 450 g

[extern_gallery urls=”http://cdn.minoc.com/zd_images/2012/15/119137_1.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2012/15/119137_2.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2012/15/119137_3.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2012/15/119137_4.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2012/15/119137_5.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2012/15/119137_6.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2012/15/119137_7.jpg||http://cdn.minoc.com/zd_images/2012/15/119137_8.jpg” caption=”Fujifilm X-Pro 1: moderne klassieker||De lichtsterke lenzen en grote sensor laten je de scherptediepte beperken. (f/4, 1/1.600, ISO 400, 60 mm)||De standaardinstelling voor filmsimulatie is Provia, die natuurlijke, levensechte kleuren levert. (f/2.8, 1/320, ISO 400, 60 mm)||De filmsimulatie Velvia zorgt voor erg gesatureerde kleuren. (f/2.5, 1/150, ISO 200, 35 mm)||De filmsimulatie Sepia onderstreept de nostalgische sfeer waarin de X-Pro 1 baadt. (f/4, 1/105, ISO 400, 60 mm)||Met de 60mm-lens zijn macro-opnames mogelijk. De interne ruisonderdrukking zorgt ook met ISO 4.000 voor zuivere beelden waarop elk stofje op het modeltreintje te zien is. (f/8, 1/100, ISO 4.000, 60 mm)||Voor de X-Pro 1 zijn al drie objectieven beschikbaar||Fujifilm X-Pro 1″]

Advertentie



Wil je beter leren fotograferen?

Neem dan een abonnement op Shoot Magazine (8x per jaar).

Shoot is hét fotografiemagazine voor en door enthousiaste fotografen. In Shoot vind je de beste tips en trucs, workshops en cursussen voor geslaagde foto’s, de knapste fotoplekjes in België, de helderste uitleg over fotografietechnieken, tests van nieuwe camera’s, lenzen en meer, plus foto’s van de beste Belgische fotografen.