We willen ook eens nagaan welke verschillen er in de praktijk te merken zijn.

Tot zover de theorie. We willen ook eens nagaan welke verschillen er in de praktijk te merken zijn. Daartoe verzamelden we een setje geheugenkaarten met een capaciteit van 4 gigabyte, met uitzondering van de SanDisk Extreme Pro reeks die in versies van 16, 32 en 64 gigabyte bestaat. Het geteste 4GB SDHC Class 10 kaartje van Panasonic is in België niet te koop, wel de versie met 8 GB.

Op elk kaartje doen we twee reeksen sets. Met het programma QuickBench (www.speedtools.com) meten we de schrijf- en leessnelheid. We gebruiken daarvoor een Apple MacBook Pro 17 inch en twee geheugenkaartlezers van Lexar. Voor SDHC-kaarten is dat de Professional UDMA Dual-Slot USB Reader. Deze lust ook CompactFlash, maar een usb-aansluiting is trager dan de snelste CF-kaarten. Voor de CompactFlash-test gebruiken we daarom de Professional UDMA FireWire800 Reader.

We testen alle kaartjes in een Nikon D300s, die zowel SDHC als CF kan gebruiken. We stellen de camera in op RAW (12-bit NEF, verliesloze compressie) + Large JPEG en maken in continumodus (CL) tien opeenvolgende opnames. We meten de tijd die verstrijkt tussen het moment waarop we de ontspanner indrukken en het moment waarop het groene lichtje achteraan de camera dooft, als teken dat alle bestanden op het kaartje staan.

Uit onze tests blijkt dat de specificatie die op het kaartje staat niet altijd een betrouwbare indicatie is van de reële prestaties. De SHDC-kaartjes van klasse 6 laten in de D300s-test tijden tussen 19 en 39 seconden optekenen. Bij de ‘300x’ CF-kaarten zijn de verschillen nog groter: tussen 15 en 41 seconden.

SanDisks nieuwe Extreme Pro is zoals verwacht de winnaar. Daarbij moeten we dan nog opmerken dat de kaart sneller is dan een FireWire800-verbinding toelaat. SanDisk heeft een CompactFlash-naar-ExpressCard-adapter aangekondigd, waarmee je op notebooks met ExpressCard-slot de topsnelheid wel kan benutten. Deze adapter was niet op tijd leverbaar voor onze test.

Door hun hoge prijs (vanaf 259 euro voor 16 GB) zijn Extreme Pro-kaarten alleen voor goedverdienende fotografen weggelegd. Voor gewone stervelingen zijn de snelle CF-kaarten van Integral, Lexar, SanDisk en Transcend goed genoeg. Het CF-kaartje van Dane Elec moeten we afraden: het is niet alleen bijzonder traag, maar de stickers die voor- en achterzijde aanduiden zitten ook omgewisseld. Daardoor heb je de neiging om het kaartje omgekeerd in de camera te duwen, wat niet gezond is voor het toestel en kaartje.

Bij de SDHC-kaartjes zegt de klasse-aanduiding alleen iets over de minimaal gegarandeerde snelheid. In de praktijk zien we kaartjes van klasse 6 die sneller zijn dan kaartjes van klasse 10.
Zoals gezegd is de schrijfsnelheid van een geheugenkaart vooral cruciaal wanneer je de burst-modus gebruikt. Voor de HD-video-opnames (720p) van de Nikon D300s bleek ook de traagste kaart uit ons staal al snel genoeg.

De leessnelheid bepaalt hoe lang je moet wachten voor je foto’s op je computer staan. Hier merken we nauwelijks verschillen tussen de SDHC-kaarten. Bij de CF-kaarten zijn de verschillen groter, maar als je usb gebruikt in plaats van FireWire800 haal je sowieso niet meer dan 40 MB/s.

 

Advertentie



Wil je beter leren fotograferen?

Neem dan een abonnement op Shoot Magazine (8x per jaar).

Shoot is hét fotografiemagazine voor en door enthousiaste fotografen. In Shoot vind je de beste tips en trucs, workshops en cursussen voor geslaagde foto’s, de knapste fotoplekjes in België, de helderste uitleg over fotografietechnieken, tests van nieuwe camera’s, lenzen en meer, plus foto’s van de beste Belgische fotografen.