“Eén van mijn favoriete deuren. Dit was ook een van de eerste families dat ik niet kende en die me via Instagram contacteerde.” (f/2.8, 1/400, ISO 100, 50 mm)

Tijdens de dagelijkse wandel- en fietstochten maakt de Aarschotse fotograaf deurportretten van zijn plaatsgenoten.

De fotograaf uit Aarschot liet zich tijdens de lockdown inspireren door buitenlandse collega’s en maakte een reeks portretten van plaatsgenoten bij hun voordeur. Hier presenteert hij zijn mooiste deurportretten en vertelt hij hoe de serie tot stand kwam.

De tijden van de lockdown zijn zwaar voor de beroepsmatige fotograaf. Volgens de maatregelen die in maart en april gelden, mogen enkel persfotografen op pad om professioneel te fotograferen, hoewel dat van gemeente tot gemeente kan verschillen. Al zijn er vanuit de overheid premies en maatregelen waarop professionals tijdelijk kunnen terugvallen om de basiskosten te dekken, de gecancelde opdrachten vormen natuurlijk een grote derving aan inkomsten. Bovendien is de toekomst gehuld in onzekerheid.

Dat geldt allemaal ook voor huwelijks- en familiefotograaf Stijn Willems. De lockdown valt aan het begin van het huwelijksseizoen, waarvoor hij al veel projecten op de kalender heeft staan. Toch gaat de fotograaf uit Aarschot niet bij de pakken neerzitten. Geïnspireerd door voorbeelden van fotografen in buiten- en binnenland begint hij aan een serie deurportretten van buurtgenoten. De portretten maakt Stijn tijdens de dagelijkse wandelingen met zijn drie kinderen, bij thuiskomst plaatst hij ze op zijn Instagram-kanaal. Al snel komen van andere stadsgenoten de verzoeken om een eigen deurportret binnen.

Advertentie

Het resultaat is alvast een hele reeks deurportretten die een treffend beeld geven van de rare situatie waarin de inwoners van Aarschot zich bevinden. Benieuwd naar zijn ervaringen tijdens de lockdown, stelde Shoot Stijn enkele vragen.

Hoe valt het om niet te kunnen werken?

“We hebben juist ons derde kindje gekregen, waardoor ik een rustige professionele periode achter de rug heb. Maart zou het begin van een drukke opstart worden met communie- en familiefotografie, maar helaas werd deze snel ingekort. Op dit moment zie ik veel plannen in duigen vallen. In België mogen we momenteel helaas niet fotograferen voor ons beroep, en ook ziet het ernaar uit dat het huwelijksseizoen een enorme opdoffer gaat krijgen. Zowel voor mijn klanten als voor mij is dit een enorm verwarrende en moeilijke periode.

Doordat we drie kinderen hebben, zijn mijn dagen evenwel goed gevuld. Dat zorgt ervoor dat ik niet te lang kan stilstaan bij veel zorgen. Gelukkig kan mijn vrouw momenteel nog van thuis uit werken.”

Hoe kom je de dagen door?

“Dit gaat van dag tot dag. Zoals alle ouders in deze situatie worden we beetje geleefd door het reilen en zeilen van de kinderen. Die nemen echt het merendeel van mijn tijd in beslag. Als het ‘s avonds wat stiller is in huis, dan maken we ons toch veel zorgen over de komende maanden, zelfs over het komende jaar. We hebben geen idee hoe groot de impact zal zijn op onze sector en het is afwachten op duidelijkheid.

In het weekend houden we ons bezig met een family challenge tussen vrienden. Daarbij dagen we elkaars gezin uit om op een originele en grappige manier om te gaan met de quarantaine. Zo hebben we al een zwembadje in onze garage gezet, een minivideoclip gemaakt en onlangs hebben we dankzij Photoshop nog met een dinosaurus kunnen wandelen in het bos. Die challenge zorgt ervoor dat we als familie even alles vergeten.”

Welke beroepsmatige klussen kan je nog doen?

“De eerste weken van de quarantaine heb ik al mijn openstaande bewerkingen afgewerkt en doorgestuurd. Zo was ik zeker dat alle klanten hun foto’s snel kregen en ervan konden genieten. Mijn archief is vrij goed onderhouden met meerdere back-ups die ik op regelmatige basis controleer. ‘s Avonds kijk ik soms naar interessante webinars (bijvoorbeeld van Two Mann Studios ) of naar de fotokritieken op Fearless Photographers.

De volgende taken op mijn lijst zijn het updaten van mijn website en het plannen van mijn social media voor de komende maanden. Hiervoor moet ik toch even door al mijn reportages van vorig jaar gaan.”

En hoe onderhoud je je fotoskills tijdens de lockdown?

“Tegenwoordig veel minder. Daarom ben ik ook begonnen met dit project. Ik miste het om mensen te documenteren en blij te maken met mijn foto’s.”

Hoe kwam je op het idee van de deurportretten?

“In verschillende Facebookgroepen kwamen deur- en raamportretten uit de Verenigde Staten passeren. Het sprak me enorm aan omdat ze tonen hoe we dit allemaal samen ondergaan. Uiteindelijk is het toch een zeer rare situatie waarin we ons bevinden en waarin iedereen zich moet aanpassen. Dit project laat zien hoe groot de samenhorigheid van de mensen is. Spijtig genoeg wordt dit te weinig benadrukt in de media.

In het begin was ik wat terughoudend en twijfelde ik hoe ik het kon aanpakken gezien de huidige maatregelen in België. Tijdens het goede weer gingen we veel met onze kinderen wandelen of fietsen. Toen begon ik met een paar buren te fotograferen en deelde de foto’s daarna op mijn stories op Instagram en Facebook.”

Zijn alle deurportretten zo ad hoc ontstaan?

“Ik heb effectief maar een paar mensen ter plaatse aangesproken. Zeker aan oudere mensen die geen social media hebben en die ik toevallig passeerde heb ik gevraagd of ik een foto kon maken. Al heel snel kwam via Instagram de ene vraag na de andere binnen. Op basis van het adres van de aanvrager maakte ik een fiets- of wandelroute. Zo leerden mijn kinderen en ik de omgeving ook op een heel andere manier kennen.”

Hoe geraak je daar, mag je zo maar op pad?

“Momenteel mag ik als fotograaf geen reportages maken en mogen we alleen naar buiten gaan voor recreatieve redenen. Ik wil dan ook benadrukken dat alle fotosessies niet betaald werden en voor een eigen vrij project zijn. En ik plan ze altijd tijdens een wandeling of fietstochtje met de kinderen. Ik stuur mijn modellen een sms’je als ik in de buurt ben en vaak wachten ze me dan al op aan hun deur.”

Hoe ziet een doorsnee fotosessie voor een deurportret eruit?

“De sessie duurt gemiddeld maar dertig seconden en ik neem in die tijd tussen de drie en zeven foto’s. De eenvoud van de reeks is volgens mij ook wat ze zo siert. Ik gebruik een fullframe camera met een 50mm F1.2-lens en fotografeer met een vrij open diafragma (f/1.8 tot f/2.8 voor grotere gezinnen). Bij een fel zonnetje plaats ik de mensen ofwel in hun deurgat voor een zachter beeld of allemaal even veel in de zon voor een wat sterker contrast.

Het is voornamelijk kijken naar hoe ik mijn kadrage rond hun omgeving vorm en of ik hen plaats in de deur of ervoor. Het aanwezige licht is daarbij de belangrijkste factor. Ik houd ook expres geen rekening met hoe en wanneer het licht valt tijdens mijn fietstochten. Als de kinderen willen gaan fietsen, dan vertrekken we en laat ik het gezin weten dat ik eraan kom.”

Hoe is het contact met je modellen als je afstand moet houden?

“Iedereen is zo blij dat ze eens iemand anders zien, ook al is het vanop meer dan twee à drie meter afstand. De eerste tien beelden vond ik zelf heel vreemd om te maken. Normaal kom ik kort bij en ga ik heel graag de interactie aan, nu moeten we echt die afstand houden. Maar elkaar even zien en een heel kort praatje doet al wonderen. Ik ben ook oprecht geïnteresseerd hoe het met iedereen gaat. We zitten allemaal in hetzelfde scenario en moeten ons eraan aanpassen. Nadien is iedereen altijd super blij met hun beeld en vinden ze het een prachtige manier om deze periode te herinneren.”

Aan welke sessies heb je opvallende herinneringen gehouden?

“In een en dezelfde straat heb ik de oudste (90 jaar) en jongste (een familie met een kindje van een paar weken oud) van de reeks gefotografeerd. Ook heb ik een gezin gefotografeerd waarvan de dochter en haar partner nu terug thuis wonen. Die hadden hun wereldreis van een jaar na vier maanden moeten onderbreken. Hun huis was onderverhuurd, dus zijn ze nu terug gaan wonen bij haar ouders.”

“Het jonge koppel dat op wereldreis was en nu even terug bij de ouders moet wonen.” (f/2.8, 1/4000, ISO 100, 50 mm)

Heb je naast instagram nog meer plannen voor de fotoreeks?

“Samen met een goede vriendin wil ik hier een boek rond maken. Daarin publiceren we een selectie van de mensen samen met hun verhalen. Later hopen we ook een expositie in Aarschot te organiseren. Momenteel zijn we aan het kijken of we dit samen met onze stad kunnen organiseren.”

Stijn Willems werkt sinds 2016 als fotograaf in hoofdberoep, “één van mijn beste beslissingen ooit”. Tijdens zijn promoveren aan de universiteit in Leuven begon hij zicht echt te verdiepen in zijn hobby. Wat begon als creatieve uitlaatklep veranderde al snel in een beroep waarin Stijn zich creatief kan laten gaan, een connectie kan maken met mensen én hen prachtige herinneringen kan geven. Inmiddels is hij gespecialiseerd in huwelijks- en familiereportages. Bezoek zijn website www.stijnwillems.com voor meer portfolio’s of bekijk meer van zijn deurportretten op www.instagram.com/stijnwillemsphotography.

Advertentie



Wil je beter leren fotograferen?

Neem dan een abonnement op Shoot Magazine (8x per jaar).

Shoot is hét fotografiemagazine voor en door enthousiaste fotografen. In Shoot vind je de beste tips en trucs, workshops en cursussen voor geslaagde foto’s, de knapste fotoplekjes in België, de helderste uitleg over fotografietechnieken, tests van nieuwe camera’s, lenzen en meer, plus foto’s van de beste Belgische fotografen.


LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in