SD & CompactFlash

Secure Digital
De Secure Digital-geheugenkaart (SD) werd rond 1999 ontwikkeld. De oorspronkelijke SD-specificatie liet een maximale capaciteit van twee gigabyte toe. Toen dat niet meer volstond, werd de Secure Digital High-Capacity-geheugenkaart (SDHC) geïntroduceerd. Aan de buitenkant zie je geen verschil tussen SD- en SDHC-kaartjes, maar intern zijn ze zo afwijkend dat SHDC-kaartjes niet werken in oude camera’s die dateren van voor de SDHC-standaard.
Samen met SDHC werden speed classes gedefinieerd voor SD-kaartjes. De speed class (2, 4, 6 en sinds dit jaar 10) verwijst naar de gegarandeerde schrijfsnelheid van een kaart. Een SDHC-kaart van klasse 10, heeft een gegarandeerde schrijfsnelheid van 10 megabyte per seconde (MB/s). Ze kan in de praktijk sneller zijn – en dat blijkt ook uit onze tests – maar ze mag nooit trager zijn dan die beloofde 10 MB/s.

CompactFlash
De CompactFlash-kaart is intussen al vijftien jaar oud, maar wordt omwille van zijn hoge capaciteit en snelheid nog steeds gebruikt in professionele digitale camera’s.
De snelheid van een CF-kaart werd traditioneel aangeduid in veelvouden van 150 kilobytes per seconde. Een kaart met de aanduiding ‘80x’ zou dus ongeveer 12 megabyte per seconde moeten kunnen wegschrijven. Tenzij je van hoofdrekenen houdt, is die aanduiding geen erg handige methode om de snelheid weer te geven, en steeds meer fabrikanten vermelden de snelheid dan ook gewoon in MB/s.
De jongste versie van de CompactFlash-specificatie maakt een maximale snelheid van 133 megabyte per seconde mogelijk. In de praktijk ligt de snelheid van de geheugenchips nog een heel stuk lager. De snelste geheugenkaart van dit moment, de SanDisk Extreme Pro, haalt een maximale lees- en schrijfsnelheid van 90 MB/s.