Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie over de cookies waarvan deze website gebruik maakt klik hier. Door verder op deze website te surfen geeft u de toestemming aan Minoc Data Services om cookies te gebruiken.

Test: Sony α7R III

Scherp en snel

De Sony α7R III is een systeemcamera die het beste van twee werelden biedt: een hoge resolutie van 42 megapixel en een snelheid van 10 beelden per seconde. We stellen deze nieuwe topper op de proef.


Waar gebeurd verhaal: tijdens een bezoek aan het hoofdkwartier van Sony in Tokio (zie Shoot 59) vroeg ik aan de camera-ingenieurs of Sony brood zag in een camera die de hoge resolutie van de α7r-familie combineert met de hoge reekssnelheid van de α9. Daarop kwam – zoals ik wel had verwacht – het ontwijkende antwoord dat ze niet konden praten over eventuele toekomstige producten, en de verzekering dat Sony luistert naar wat zijn klanten willen. En kijk, de inkt van mijn verslag was nog niet droog of daar kwam de aankondiging van de α7R III, waarvan diezelfde ingenieurs ongetwijfeld meer wisten dan ze me mochten zeggen.
De α7R III gebruikt dezelfde 42 megapixelsensor als de α7R II, maar voegt daar een veel krachtigere beeldprocessor aan toe. Daarmee haalt de camera in volle resolutie een snelheid van 10 opnames per seconde – lager dan de 20 per seconde van de α9, maar zonder meer indrukwekkend voor een camera met zoveel pixels. De α7R III houdt dat sneltempo vol voor 28 (ongecomprimeerd raw-formaat) tot 77 (gecomprimeerd raw- of jpeg-formaat) opeenvolgende beelden. De boodschap is duidelijk: wat Nikon kan met de D850 (zie Shoot 58), kan Sony ook.

Bouw en bediening

De α7R III is meteen herkenbaar als een full-frame systeemcamera van Sony; hij heeft nagenoeg dezelfde afmetingen als zijn voorganger en doet eer aan de benaming compacte systeemcamera. Tegelijk erft hij heel wat verbeteringen van de α9. Zo zijn er een AF-ON knop en een joystick om het autofocuspunt te selecteren. De Record-knop is beter gepositioneerd en het wieltje om het menu in te stellen is groter en daardoor makkelijker te bedienen.

De α7R III bevat twee slots voor SD-kaarten, waarvan één voor snelle UHS-II kaarten.

Net als de α9 bevat de α7R III een grote elektronische zoeker met een hoge resolutie (3,7 miljoen dots) die een scherp en helder beeld toont. In de snelste H+ modus (10 beelden per seconde) is er, evenmin als bij de α9, ‘blackout’: het zoekerbeeld wordt niet zwart tussen twee opnames. Maar het beeld dat je ziet in de zoeker is dan wel een fractie vertraagd. In de H-modus (8 beelden per seconde) zie je een ‘live’ beeld in de zoeker, ten koste van een korte blackout tussen twee opnames.
Het lcd-scherm aan de achterkant kan kantelen, handig als de camera op statief staat. Het kan helaas niet helemaal uitklappen en roteren, zoals het scherm van de systeemcamera’s van Olympus en Panasonic. Net als de α9 bevat de nieuwkomer twee slots voor SD-geheugenkaarten, waarvan één voor het snelle UHS-II type. Naast een klassieke micro-usb poort is er nu ook een nieuwere usb-c aansluiting.
Het cameramenu is, zoals gebruikelijk bij Sony, bijzonder uitgebreid, met liefst 181 instellingen, verspreid over 35 pagina’s. Het nadeel is dat vaak gebruikte functies, zoals het formatteren van een geheugenkaart, diep in het menu zitten. Opties die je vaak gebruikt, voeg je best toe aan het ‘My Menu’ tabblad. Bovendien laat de α7R III je toe om functies toe te wijzen aan de vier Custom-knoppen, en ook om een combinatie van opnamemodus, transportmodus, autofocusinstellingen, lichtmeetmethode en gevoeligheid op te slaan als eigen gebruikersinstelling. Je kan er zo drie definiëren, en door die aan een knop toe te wijzen snel wisselen. Handig, maar niet echt duidelijk in het menu, waar deze functie ‘Aang. oproep vergr.’ heet. (In het Engels is het wat duidelijker: Recall Custom hold). Om het meeste uit de camera te halen, moet je echt wel tijd uittrekken om de handleiding helemaal door te nemen.

Autofocus

Het autofocussysteem van de α7R III is een hybride systeem. Op de sensor zijn 399 autofocuspunten met fasedetectie geplaatst, die zorgen voor een snelle autofocus en voor het volgen van bewegende onderwerpen. Deze AF-punten dekken 68% van het beeldveld af. Ze worden aangevuld door 425 contrastgebaseerde autofocuspunten. Het systeem is volgens Sony dubbel zo snel als dat van zijn voorganger, en dat bleek in mijn tests te kloppen. Bij goede lichtomstandigheden is de focus pijlsnel en trefzeker. In donkere omstandigheden gaat de scherpstelling wat trager, maar sneller dan op de α7R II. Ook bij het volgen van bewegende onderwerpen brengt de de α7R III het er veel beter van af. Wie overwegend sport en actie fotografeert, is beter af met de α9, die vooral bij onvoorspelbaar bewegende onderwerpen zijn troeven toont. In reeksopnames met de α7R III zitten meer onscherpe beelden dan bij het topmodel.
Portretfotografen moeten zeker de Eye AF functie proberen. Deze debuteerde op de α7R II maar werkt nu veel betrouwbaarder. Standaard is deze functie toegewezen aan de centrale knop in het menuwiel achteraan op de camera. Als je deze indrukt, gaat de camera eerst op zoek naar een gezicht, detecteert daarin de ogen, en stelt dan scherp op het dichtsbijzijnde oog. Als je model beweegt, blijft Eye AF scherpstellen op het oog zolang je de knop ingedrukt houdt. Dat werkt (meestal) goed, ook aan 10 beelden per seconde.

Met de Eye AF functie ligt de autofocus (bijna) altijd exact op het oog. (f/5, 1/160, ISO 100, 140mm)
Prestaties

De α7R III gebruikt dezelfde 42 megapixelsensor als zijn voorganger, en legt daarmee beelden vol detail vast. In landschappen kun je de blaadjes aan de takken tellen, in portretten zie je elke porie in de huid. Om de maximale resolutie uit de sensor te halen, zit er geen laagdoorlaatfilter (low-pass filter) voor, en dus word je soms geconfronteerd met moiré: een interferentiepatroon dat ontstaat als het pixelraster van de sensor interfereert met fijne structuren in bijvoorbeeld stof. In een studio­shoot zag ik moiré bijvoorbeeld als paarse en groene vlekken in de textuur van een grijs t-shirt. Moiré kan je nadien wegwerken, bijvoorbeeld met de moiré-tool in Lightroom.

De 42 megapixelsensor legt elk veertje van deze poserende reiger vast. (f/2,8, 1/1.000, ISO 500, 135mm)

De kleurweergave is uitstekend, met natuurlijke huidtinten. De automatische witbalans werkt goed. De ruisonderdrukking in de camera werkt tot aan ISO 3.200 ruis weg zonder al te veel impact op de scherpte. Ook de kwaliteit van video (in 4K resolutie) is prima.
Nog geen half jaar na de α9 levert Sony alweer een absoluut toptoestel; de beeldkwaliteit van zijn voorganger werd nog verbeterd, en de bediening is makkelijker gemaakt. Zuiver voor sport en actie heeft de α7 een streepje voor, maar voor allroundgebruik is de α7R III de beste full-frame systeemcamera die je vandaag kan kopen.