Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie over de cookies waarvan deze website gebruik maakt klik hier. Door verder op deze website te surfen geeft u de toestemming aan Minoc Data Services om cookies te gebruiken.

Test: Panasonic Lumix GX9

De Lumix GX9 is een compacte systeemcamera met het design van een Leica-achtige meetzoekercamera. Voor wie is deze camera geschikt?

Het gaat snel bij Panasonic: na de G9 (lees onze test) en de GH5S (lees onze test) staat er alweer een nieuwe systeemcamera klaar. Waar de G9 en GH5S een elektronische zoeker hebben die centraal staat, in de as van de lens, zit bij de GX9 de zoeker aan de linkerkant van de camera – waar bij een oude meetzoekercamera de optische zoeker zit. Waar de G9 gebouwd is voor snelheid en de GH5S voor de beste videokwaliteit, mikt de GX9 veeleer op de fotograaf die een compact en discreet toestel wenst om in beste Leica-traditie aan straatfotografie te gaan doen.


De GX9 lijkt erg op de GX8 uit 2015, maar er zijn belangrijke verschillen. De resolutie van de sensor blijft op 20 megapixel, maar er zit nu geen laagdoorlaatfilter (low pass filter) meer voor de sensor. Zo’n filter verlaagt de kans op moiré (een storend interferentiepatroon in fijne details), maar gaat ten koste van de scherpte. De ingebouwde beeldstabilisatie, het autofocussysteem en de algemene beeldkwaliteit werden verbeterd. Aan de binnenkant kreeg de GX9 een nieuw sluitermechansime dat stiller is dan zijn voorganger – handig als je discreet te werk wil gaan – en ook minder trillingen veroorzaakt. De kortste sluitertijd met de mechanische sluiter is 1/4.000 seconde, tegen 1/8.000 op de G9. Met de elektronische sluiter haalt de GX9 een sluitertijd van 1/16.000 seconde. De sensor biedt nu ook beeldstabilisatie op vijf assen, tegenover vier assen voor de GX8.

Bouw en bediening

De GX9 is compacter en lichter dan zijn voorganger. Voor straat- en reisfotografie is dat een voordeel. De handgreep had voor mij iets dieper mogen zijn om beter houvast te bieden. Met een forse lens als de 12-60 heb je voldoende houvast aan de lens zelf. Maar als je dunnere lenzen wil plaatsen, lijkt de apart aan te schaffen DMW-HGR2 grip ook een nuttig accessoire.
De GX9 kreeg een klein en weinig krachtig flitsje mee, naast de flitsschoen waarop je krachtigere flitsers of triggers voor externe flitsers kan plaatsen.

Het beste van de GX8 bleef behouden: de elektronische zoeker (EVF) linksboven. De EVF kan draaien in een hoek van 90 graden, zodat je er ook door kan kijken als de camera op de grond staat. Het beeld in de zoeker is scherp, maar dat van de G9 wordt sneller ververst, wat het volgen van actie makkelijker maakt.


Ook het 3 inch aanraakscherm aan de achterkant kan uitklappen – tot 80 graden naar boven en tot 45 graden naar beneden. Zo kan je de camera makkelijk in een hoge of lage positie houden en het scherm gebruiken om je onderwerp in beeld te nemen. Anders dan op de G9 kan het scherm niet uitklappen.
De GH5S en de G9 hebben een joystickje om snel het focuspunt te verplaatsen. De GX9 krijgt dit handige hulpmiddel niet, wat het kiezen van focuspunt moeilijker maakt. Je kan wel het aanraakscherm gebruiken voor ‘touch pad AF’ waarbij je met je vinger het focuspunt kiest, maar er is een nadeel: als je met je wang het scherm aanraakt, kan je onverhoeds het focuspunt wijzigen. En dergelijk ongelukje is best snel gebeurd. Hopelijk hoort Panasonic ons warme pleidooi om iedere camera zo’n joystickje mee te geven.

4K foto en video

Hoeft het gezegd dat de GX9 alle slimme snufjes bevat die Panasonic onder de noemer ‘4K Photo’ mee verpakt? Je kan uit een sequentie die je in 4K-videoresolutie vastlegt achteraf een still selecteren en opslaan als foto van 8 megapixel, of via ‘Post Focus’ achteraf een scherpstelpunt kiezen of een foto met grote scherptediepte samenstellen (Focus Stacking).
Nieuw is de ‘Sequence Composition’. Hierbij leg je een actiescène vast waaruit je achteraf een aantal frames selecteert. Die worden automatisch gecombineerd tot één foto waarop je het verloop van de actie ziet – denk aan een bmx-er die over een obstakel springt. Je moet wel de camera op statief zetten. De functie werkt vlot en snel, maar niet feilloos. In diverse sequenties die ik zo maakte, werden delen uit een frame niet mee overgenomen. Resultaat: een skater die plots geen skateboard of benen blijkt te hebben. Het beste lukt het als de achtergrond egaal is, zoals bij een blauwe lucht.


De GX9 kan filmen in 4K-resolutie aan 24, 25 of 30 frames per seconde. Er zijn geen slow-motion opties, zoals op de GH5S en de G9, en de GX9 bevat geen input voor een microfoon of hoofdtelefoon – indicaties dat het toestel niet echt bedoeld is voor de videomaker.

Prestaties

Maar wie een compacte camera zoekt die zich in heel wat omstandigheden goed uit de slag trekt, zal over de GX9 niet ontevreden zijn. De beeldkwaliteit is zeer goed. De sensor levert foto’s met veel detail, en in mijn testfoto’s is slechts heel uitzonderlijk moiré te zien, bijvoorbeeld in de fijne structuren van de stoffen die een marktkramer aanprijst.

De kleurweergave is natuurlijk. In zeer contrastrijke omstandigheden (ik deed de test eind februari, met bijna elke dag een zeer felle winterzon) probeert de lichtmeting te voorkomen dat de lichtste delen overbelicht worden. Dat bleek ook een ideale setting om de nieuwe beeldstijl L. Monochrome D uit te proberen. Deze geeft dieper zwart en een hoger contrast dan de normale monochrome beeldstijl.

Opname met de nieuwe beeldstijl L. Monochrome D.

 

De autofocus werkt snel; bij bewegende onderwerpen blijft de AF-Tracking het onderwerp nog redelijk goed volgen, al gaat dat bij de G9 toch veel beter en vlotter. Wie vaak actiefotografie doet, kijkt dan ook beter naar dat toestel.

Prijs: 799 euro (body)