Deze website maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie over de cookies waarvan deze website gebruik maakt klik hier. Door verder op deze website te surfen geeft u de toestemming aan Minoc Media Services om cookies te gebruiken.

Test: Sony A99II

Nieuwe krachtpatser

Test: Sony A99II

Sony heeft een nieuwe krachtpatser klaar. De A99II kreeg een full-framesensor met 42 megapixel, schiet 12 beelden per seconde in volle resolutie, filmt in 4K, bevat ingebouwde beeldstabilisatie en is weerbestendig afgewerkt. We stellen hem op de proef.  

De aankondiging van de A99II op Photokina 2016 kwam als een verrassing. Het leek al een tijd dat Sony vooral inzette op zijn systeemcamera met full-framesensor (de A7-reeks) dan wel met APS-C-sensor. De komst van een nieuwe full-framecamera met A-lensvatting wijst er op dat Sony zijn SLT-camera’s nog niet vergeten is.

SLT (single lens translucent) verwijst naar de unieke technologie in deze camerafamilie. In plaats van een opklappende spiegel zoals een klassieke spiegelreflexcamera bevat de A99II een vaste, halfdoorlatende spiegel. Het grootste deel van het invallende licht gaat doorheen de spiegel en bereikt de beeldsensor; een klein deel van het licht wordt door de spiegel weerkaatst naar de autofocussensor. Doordat de spiegel niet hoeft op te klappen om een opname te maken, blijft de autofocussensor continu actief.

De A99II kreeg een nieuwe beeldsensor in full-frameformaat met een resolutie van 42 megapixel. Door een bijzonder constructiemethode vangt de sensor veel licht op. Daardoor wordt een van de nadelen van het SLT-systeem gecompenseerd: doordat de vaste spiegel een deel van het licht tegenhoudt, kan minder licht de sensor bereiken dan bij een opklappende spiegel. De A99II biedt zo een standaardgevoeligheid van ISO 100 tot 25.600, uitbreidbaar tot ISO 50 en ISO 102.400.

Bouw en bediening

De A99II is een forse en zware camera (850 gram met batterij), maar hij ligt goed in de hand. Aan de achterkant zit een uitklapbaar en roteerbaar scherm dat niet aanraakgevoelig is. Hij bevat ook een scherpe en heldere elektronische zoeker.

Aan de bovenkant vinden we links van de zoeker een instelwiel voor de opnamestand, met naast de gebruikelijke volautomaat, programmastand, sluitertijd- en diafragmavoorkeuze en manuele modus ook een panoramastand, videostand en drie door de gebruiker vast te leggen opnamevoorkeuren. Rechts vinden we de toetsen voor het instellen van de transportmodus, witbalans, belichtingscompensatie en gevoeligheid. Twee instelwieltjes zorgen voor het instellen van sluitertijd en diafragma.

Aan de voorzijde zit een herwerkte Silent Multi Controller-draaiknop, waarmee je onder meer het diafragma, de sluitertijd, gevoeligheid, belichtingscompensatie, autofocusmodus en autofocuszone kunt instellen zonder je oog van voor de zoeker te halen. Werk je liever met het camerascherm, dan geeft een Fn-toets snel toegang tot de meest gebruikte instellingen. Voor andere instellingen moet je in het cameramenu duiken, dat in beste Sony-traditie bijzonder uitgebreid en bijzonder verwarrend is – niet het minst omdat de menutekst zeer cryptisch afgekort wordt als hij niet op een regel past. En waarom een veelgebruikte functie als Formatteren weggemoffeld wordt op het vierde tabblad van het Instellingen-menu, blijft een raadsel waarop alleen Sony het antwoord kent.

Autofocus en prestaties

De blikvanger in de A99II is het autofocussysteem. Het is een hybride systeem dat verschillende methodes combineert om zo snel en nauwkeurig mogelijk scherp te stellen. In de eerste plaats is er de toegewijde autofocussensor, die dankzij het SLT-systeem continu werkt. Deze AF-sensor bevat 79 fasegebaseerde autofocuspunten. Op de beeldsensor zelf zijn 399 fasegebaseerde autofocuspunten geplaatst. Door de metingen van de AF-sensor en de AF-punten op de beeldsensor te combineren, krijgt de A99II een krachtig AF-systeem.

Via de functietoets of de Silent Multi Controller selecteer je de gewenste autofocuszone, gaande van bijna het hele beeldveld (Breed) tot een enkel selecteerbaar punt. Je kunt via AF-tracking ook een bewegend onderwerp automatisch laten volgen; dat werkte in mijn test goed. Met de hoogste seriesnelheid van 12 opnames per seconde zijn bij onvoorspelbaar bewegende onderwerpen meer dan de helft van de foto’s haarscherp.

Ook in slechte lichtomstandigheden werkt de autofocus betrouwbaar.

Afhankelijk van de situatie kun je de reactiesnelheid van de autofocus aanpassen, bijvoorbeeld om tijdens een voetbalwedstrijd een bepaalde speler te blijven volgen, ook als er even een andere speler tussen die speler en de camera opduikt.

De A99II kreeg een nieuwe beeldsensor met 42 megapixel – evenveel als het vlaggenschip bij Sony’s full-frame systeemcamera’s, de A7R II. Daarmee legt hij haarscherpe beelden vast met veel details en een goede weergave van fijne texturen. Ook bij hoge gevoeligheden staat de A99II zijn mannetje. Tot ISO 3.200 is er geen ruis te zien, terwijl de scherpte goed blijft. Bij nog hogere ISO-waarden is er meer ruis zichtbaar als je de beelden op 100% bekijkt, maar in de praktijk blijven ze perfect bruikbaar voor gebruik online en voor afdruk.

De ruisonderdrukking zorgt ervoor dat hoge gevoeligheden bruikbaar blijven.

De hoogste reekssnelheid van 12 opnames per seconde heb ik al vermeld; de A99II hield dit in mijn test voor 60 opeenvolgende opnames (in jpeg) dan wel 25 opeenvolgende opnames (in raw-formaat) vol. Dat is minder dan bij de Nikon D5 en de Canon EOS-1D X Mark II, maar die moeten dan ook minder pixels vastleggen dan de A99II. Het duurt ook lang voor een reeksopname volledig is weggeschreven naar de geheugenkaart. Je kan wel al de eerste opnames bekijken terwijl de camera daarmee bezig is – bij oudere SLT-camera’s moet je wachten tot alle foto’s op de kaart staan.

Conclusie

De tweede generatie van de A99II combineert de beeldkwaliteit van een full-framecamera met een hoge reekssnelheid en een trefzekere autofocus. De camera is stevig gebouwd en vlot te bedienen – al kan het cameramenu duidelijker gestructureerd worden. Helaas ontkomt ook de A99II niet aan de algemene prijsstijging in de fotosector. De oorspronkelijke A99 uit 2012 kostte bij introductie 2.800 euro; voor de nieuwkomer tel je 30 procent meer neer. Je krijgt wel een hogere resolutie (42 in plaats van 24 megapixel), betere prestaties bij hoge gevoeligheden en een uitstekend systeem voor beeldstabilisatie.

Prijs: 3.599 euro (body)